Ana SayfaMealler › Satıraltı Meal (1534)
SM

Satıraltı Meal (1534)

Satıraltı Meal (1534)
Satıraltı Meal (1534) meali ile okumaya başla
Kalem 1 / 52
1
Ḳalem ḥaḳḳı‐çun, daḫı melā’ikeler yazduġı bitigler ḥaḳḳı‐çun.
S. Meal (1534) 68:1
2
Sen Tañrıñ ni‘meti‐y‐ile delü degülsin.
S. Meal (1534) 68:2
3
Daḫı saña minnetsüz müzd vardur.
S. Meal (1534) 68:3
4
Daḫı sen ulu ḫūy üzeresin.
S. Meal (1534) 68:4
5
Sen göreçeksin, anlar daḫı görürler.
S. Meal (1534) 68:5
6
Ḳaysıñuz fitneye düşe?
S. Meal (1534) 68:6
7
Senüñ Tañrıñ bilicidür yolından azanı. Daḫı bilicidür doġru yol dutıcıları.
S. Meal (1534) 68:7
8
Pes yalancılara uyma.
S. Meal (1534) 68:8
9
Dilediler ki yumuşaḳlıḳ idesiz, anlar daḫı yumuşaḳlıḳ ideler.
S. Meal (1534) 68:9
10
Daḫı uyma her yalan and içene ẕelīl ve ḫor,
S. Meal (1534) 68:10
11
ġıybet söyleyiciye, arañuzda söz gezdüriciye,
S. Meal (1534) 68:11
12
ḫayr ḳaytarıcıya uyma, yamanlıġı çoḳ ẓālime uyma,
S. Meal (1534) 68:12
13
aġır yüklü yazuḳlardan, andan ḥarām‐zāde,
S. Meal (1534) 68:13
14
olduġı‐çun māl eyesi ve oġul ḳız eyesi.
S. Meal (1534) 68:14
15
Ḳaçan oḳunsa üstine āyetlerümüz, eyitdi: Bu düzmesidür ilerükilerüñ.
S. Meal (1534) 68:15
16
‘Alāmet ider‐biz burnı üstine.
S. Meal (1534) 68:16
17
Biz anları ṣınaduḳ, ṣınaduġumuz gibi bostān ehlini, Yemen iḳlīminde, andiçdükleri vaḳt ki anı keseler ṣabāḥ olduḳda.
S. Meal (1534) 68:17
18
İnşā’allāh dimediler.
S. Meal (1534) 68:18
19
Pes gezdi anuñ üstine gice‐y‐ile Tañrı ‘aẕābı, anlar uyuḳlamışlarken.
S. Meal (1534) 68:19
20
Pes ol bostān ḳapḳara yandı, gice gibi oldı.
S. Meal (1534) 68:20
21
Biri birine ḳıġırdılar ṣabāḥ vaḳtında
S. Meal (1534) 68:21
22
ki: Gidüñüz ekinlerüñüze, eger siz keserseñüz.
S. Meal (1534) 68:22
23
Pes gitdiler, biri birine gizlü söyleyüp
S. Meal (1534) 68:23
24
ki girmesün bu gün üstüñüze dilenciler
S. Meal (1534) 68:24
25
ve gitdiler miskinleri ḳaytarmaġa ḳādirler‐iken.
S. Meal (1534) 68:25
26
Ol vaḳt ki anı ol ḥālde gördiler, eyitdiler: Biz azmışlaruz.
S. Meal (1534) 68:26
27
Bel ki biz maḥrūmlaruz.
S. Meal (1534) 68:27
28
Eyitdi anlaruñ arasında rāyı yaḫşı olan: Ben size eyitmedüm mi, niçün tesbīḥeylemezsiz?
S. Meal (1534) 68:28
29
Eyitdiler: Münezzehdür bizüm Tañrımuz, biz ẓālimler‐iduḳ.
S. Meal (1534) 68:29
30
Pes biri birine melāmet itmege başladılar.
S. Meal (1534) 68:30