1
Yüceldi ol Allāh ki elindedür pādişahlıġı. Daḫı ol her nesneye ḳādir‐dür.
2
Ol Allāhdur yaratdı ölümi ve dirligi sizi ṣınamaġ‐ıçun ki ḳanḳıñuz yaḫşı‘amel işler. Daḫı oldur emrine ġālib ve günāhlar baġışlayıcıdur.
3
Oldur yaradan yidi ḳat gökleri biri biri üstine. Görmezsin Tañrı Ta‘ālāḫalḳında hīç tefāvüt. Pes dönder gözüñi, hīç ‘ayb görür misin?
4
Andan dönder gözüñi iki kez. Döner saña gözüñ arıp yorulup ta‘ab olmış‐iken.
5
Biz bezedük dünyā gögini çerāġlar‐ıla ve anları şeyṭānlara atmaġ‐ıçunyaratduḳ ve anlara yaraḳladuḳ cehennem ‘aẕābını.
6
Ol kişilere ki daḫı kāfir oldılar Tañrılarına, cehennem ‘aẕābın ya‐raḳladuḳ. Daḫı ol ne yaman varacaḳ yirdür.
7
Ḳaçan bıraġılsañuz içine, andan işek üni gibi ün işidür ol ḳaynarken.
8
Yaḳīn olur ki paralana ġażabdan, ne ḳadar bıraġılsa anuñ içine bir bölük,ṣora anlara cehennem zebānīleri ki: Size peyġamber gelmedimi‐y‐di? diyeler.
9
Eyideler: Evet, bize peyġamberler geldi. Pes yalanladuḳ ve eyitdük: TañrıTa‘ālā hīç nesne indürmedi. Siz degülsiz, illā ulu azġunluḳ içinde, didük.
10
Daḫı eyitdiler: Eger biz işitse‐y‐dük, yā fehm itse‐y‐dük, olmazduḳ cehen‐nem ehlinden.
11
Pes günāhlarına iḳrār itdiler. Pes la‘net olsun cehennem ehline.
12
Ol kişiler ki Tañrılarından ḳorḳarlar ġayb‐ıla. Anlara maġfiret vardur veulu müzd vardur.
13
Gizlü söyleñüz sözlerüñüzi, yā āşikāre idüñüz anı. Ol Allāh bilicidür göñüllerden geçen fikrleri.
14
Bilmez mi özi yaratduġı nesneleri? Daḫı ol laṭīfdür, her nesneyi bilicidür.
15
Ol Allāhdur size yirleri muṭī‘ eyleyen. Pes yürüñüz ḳırañlarında veyiñüz anuñ rızḳından. Daḫı ‘āḳıbet varmaḳ anuñ ḥażretinedür.
16
İmin mi olduñuz gökde olanlardan ki sizi yirlere geçüre? Pes ol vaḳt olditreyüp sizi yuda.
17
Yā imin mi olduñuz gökde olandan ki üstüñüze ṭaşlar yaġdura? Pes bilesiznicedür ḳorḳutmaġum.
18
Daḫı yalanladı özlerinden burun olanları. Pes gör nice oldı ‘aẕābum.
19
Baḳmazlar mı ḳuşlara ki nice ṣaf baġlayupdur üstlerinde. Daḫı biri birinalur.
20
Yā kimdür bu sizüñ çerilerüñüzden, ol kim size nuṣret eyleye TañrıTa‘ālādan özge? Kāfirler degüldürler, illā aldanmaḳ içinde.
21
Yā kimdür ol kim size rızḳ virür, eger ol rızḳını dutsa? Bel ki dāyim ẓulmiçinde oldılar.
22
Ol kimse ki yürür yüzi üstine düşüp, hidāyetlüraḳ mıdur, yā ol kimse kidoġru yürür doġru yol üstine?
23
Eyit yā Muḥammed: Ol Allāhdur sizi yaradan ve size yaradan ḳulaḳları,gözleri ve yürekleri. Az şükr de eylemezsiz.
24
Eyit yā Muḥammed: Oldur sizi yir yüzinde yaradan. Daḫı aña döneceksiz.
25
Ve eydürler: Ne vaḳtdur bu va‘de, ya‘nī ḳıyāmet? Eger siz girçekler‐iseñüz.
26
Eyit yā Muḥammed: ‘İlm Tañrı Ta‘ālā ḳatındadur. Daḫı ben size ulupeyġamber‐ven.
27
Ol vaḳt ki ḳıyāmeti yaḳın görseler, ḳarara yüzleri kāfirlerüñ. Daḫıeyidile anlara: Bu siz va‘de olunduġuñuzdur.
28
Eyit: Siz görseñüz, eger beni helāk itse Tañrı Ta‘ālā, benümle olanları daḫı,yā bize raḥmet eylese, kim ḳurtarur kāfirleri ulu ‘aẕābdan?
29
Eyit: Ol Allāh birdür, biz aña inanduḳ. Daḫı aña ṣıġınduḳ. Pes bilicilersiz,kim bellü azġunluḳ içindedür.
30
Eyit: Siz görseñüz, sizüñ ṣuyuñuz yire geçse, kim size ṭatlu ṣu getüre.