1
Ḳıyāmet yaḳın oldı, ay iki pāre oldı.
2
Ve eger bir āyet görseler i‘rāż iderler ve eydürler: [...] olıcı siḥrdür.
3
Daḫı yalanladılar ve uydılar nefsleri dilegine ve her ḳarār dutıcı işe.
4
Daḫı geldi anlara ḫaberlerden, ola kim anda yıġıcı ögüt vardur.
5
İrişdürici ḥikmet vardur, aṣṣı eylemez ögütler.
6
Pes i‘rāż eyle anlardan ol güne degin ki ḳıġıra ḳıġırıcı ki İsrāfīldür, bir düşvārnesne.
7
Gözleri şāḫıṣ olup çıḳalar türbelerden, yayılmış çekirge gibi.
8
Tizledüp da‘vet idene, eyide kāfirler: Bu ṣarp gündür, diyeler.
9
Yalanladı anlardan burun Nūḥ ḳavmi bizüm ḳulumuzı. Daḫı eyitdiler: Bubir delü.
10
Du‘ā diledi Tañrısından: Ben yiñildüm, baña nuṣret eyle, didi.
11
[Açduḳ] gökler ḳapusı[nı] ḳatı dökülici ṣu[lar] bile.
12
Daḫı çıḳarduḳ yir yüziniñ bıñarlarını külliyen açup semādan inen ṣular ile birleşdir‐dik ki ezelī taḳdīr olundıġı gibi onları [...] helāk itdik, taḳdīr olunmış işüzere.
13
Daḫı götürdük anı taḫtalar ve mismārlar işi gemi üstine.
14
Segirdür bizüm ḥıfẓumuzla. Cezāsı oldur kāfir olanlaruñ.
15
Daḫı anı bir āyet eyledük, hīç naṣīḥat ḳabūl idici var mıdur?
16
Pes gör nice oldı benüm ‘aẕābum ve ḳorḳutmaġum.
17
Daḫı biz geñez eyledük Ḳur’ānı naṣīḥate. Hīç naṣīḥati ḳabūl idici var mı‐dur?
18
Yalanladı ‘Ād ḳavmi, pes gör nice oldı benüm ‘aẕābum ve ḳorḳutmaġum.
19
Biz viribidük anlar üstine ḳatı ṣovuḳ esici, meyşūm günlerde.
20
Ḳopardı [yirin]den ḫalḳı, havāya çıḳarup bıraġurdı. Ṣanaṣın anlar dibindenḳopmış ḫurmā aġaçları‐y‐dı.
21
Gör nice oldı benüm ‘aẕābum.
22
Taḥḳīḳ biz geñez itdük Ḳur’ānı ögüd‐içün. Pes ögütlenecek kimse var mı‐dur?
23
ẞemūd ḳavmi nezīrleri olan Ṣāliḥ ‘a. m [‘aleyhi’s‐selām]ı tekzīb itdiler.
24
Eyitdiler: [...] Bir ādemīye mi uyalik? didiler. Oña tābi‘ mi oluruz?Eger tābi‘ olursaḳ ḍalālet ve cünūnda oluruz.
25
Bizüm yanumuzda vaḥy olunan var‐iken oña vaḥy mi geldi? Bel ki o keẕẕāb ve müte‐kebbirdür.
26
Yarın yevm‐i ḳıyāmetde onlar ‘aẕāba dūçār olunca bilirler ki keẕẕāb ve mütekebbirolanlar kimlerdir.
27
Yā Ṣāliḥ ‘a. m [‘aleyhi’s‐selām] anlarıñ ezālarına ṣabr eyle. ‘Āḳıbete muntaẓır ol.Anlarıñ ta‘ẕībine sebeb bir deve gönderdik.
28
Ṣuyuñ taḳsīmini onlara ḫaber vir ki her birisi ḥāżır olup naṣībini alır.
29
Onlar o deveyi siñirlemek içün dostlarını [çaġırdılar]. O daḫı ḳatl eyledi.
30
Ṣāliḥ ‘a. m [‘aleyhi’s‐selām] risāleti‐y‐le onları inẕār ve ta‘zīm nice oldı.
Sonraki 25 ayet →