1
Ḳur’ān ḥaḳḳı‐çun ki ol ẕāt‐ı ilāhī mecd ve şeref ṣāḥibidir bir çoḳ ḳādir ve ḳayyūmgibi āsumānnıñ miftāḥıdur.
2
Bel ki kāfirler Muḥammed ‘aleyhi’s‐selāmıñ kendi cinslerinden inẕār idici geldigineta‘accüb idüp risāletini ‘acīb bir şey’ görürler.
3
Biz ölüp ṭopraḳ olduḳdan ṣoñra tekrar ḥayāta rücū‘ ider miyiz? Bu rücū‘ ‘ādet veimḳāndan ba‘īddür, ıraḳdur didiler.
4
Biz bildük yir eksiltgeni anlaruñ tenlerinden. Daḫı ḳatumuzda her nesneyiṣaḳlayıcı kitāb vardur.
5
Bel ki yalanladılar ḥaḳḳı, özlerine geldükde. Pes anlar ḳarışmış içindedür‐ler.
6
Pes niçün naẓar eylemezler üstlerindeki göge? Nice bezedük anı ve anuñhīç yarıḳları yoḳdur.
7
Daḫı niçün naẓar itmezler yirlere? Daḫı anda bıraḳduḳ yüce ṭaġlar ve bi‐türdük anda her cins yaḫşı yemişlerden,
8
ögüt olmaġ‐ıçun her tevbe idici ḳula.
9
Daḫı biz indürdük gökden mübārek ṣuları. Pes anuñla bitürdük dürlübaḫçeleri, dürlü ḥubūbları daḫı.
10
Daḫı yüksek ḫurmā aġaçlarını, aḳ çeçekleri.
11
Rızḳ olmaġ‐ıçun ḳullara, daḫı anuñla diriltdük ḳurımış yirleri. Anuñ gi‐bidür sizüñ daḫı ikinci dirilmegüñüz.
12
Yalanladı anlardan burun Nūḥ ḳavmi, Res illeri daḫı, ẞemūd ḳavmidaḫı,
13
‘Ād ḳavmi daḫı, Fir‘avn daḫı, Lūṭ ḳavmi daḫı,
14
Şu‘ayb ḳavmi daḫı, Tubba‘ ḳavmi daḫı, barçası yalanladılar peyġamberleri.Pes vācib oldı anlara ‘aẕābum.
15
Biz ‘āciz olduḳ mı evvelki yaratmaḳda, ḥattā ki i‘ādede ‘āciz olur? Bel kianlar şübhe içinde‐ dürler yiñi yaratmaḳdan.
16
Taḥḳīḳ biz yaratduḳ ādem oġlanlarını, daḫı bilürüz nefsi üstine vesvese eylegeni. Daḫı biz yaḳın‐biz kendüye boyun ṭamarlarından.
17
Ẕikr eyle ki iki melek yazarlar ḫayr ve şerri ṣaġdan ve ṣoldan oturmışlar‐dur.
18
Bir söz söylemez, illā ḳatında ḥāżır ṭanuḳ vardur.
19
Daḫı geldi ölüm esrüklügi ḥaḳḳ‐ıla. Eyidile aña: Budur evvelki, sen andanḳaçarduñ.
20
Daḫı ürile ṣūr içine. Oldur ḳabrden ḫurūc‐içün ṣūr üfürüldükde meleklernās işite bu sözi ḳorḳudulan günde.
21
Ol günde her nefs ile maḥşere sürici ve a‘māline şehādet idici melekler gelirler.
22
Sen dünyāda iken ġafletde idiñ. Şimdi seniñ gözüñden perde‐i ġafleti ḳaldırdıḳ.Bu gün seniñ gözüñ keskin oldı. Cümle vuḳū‘atı görür, bilirsiñ.
23
Her şaḫṣa müvekkel melek dir ki seniñ her ‘ameliñ benim yanımda yazılmış, ḥāżır‐dır.
24
Küfründe ‘inād iden her kāfiri Allāhu Ta‘ālā cehenneme bıraḳıñız diye emr ider.
25
Ḫayrlı işden ve zekātdan men‘ ve ġayra ta‘addī ve ẓulm ve vaḥdāniyyet‐i ilāhiyye‐de şek ider.
26
Ol kimse ki Allāhu Ta‘ālāya şerīk ittiḫāẕ iderdi. Şimdi onı cehennemde ‘aẕāb‐ı şedīdebıraḳıñız.
27
O ḥālde şeyṭān beni iḍlāl itdi, diye bahāne itmekle şeyṭān dir ki: Yā Rabbenā onıben iġfāl itmedüm. Ol dürlü ḍalāletde olup ḥaḳḳı istimā‘ itmez.
28
Allāhu Ta‘ālā kāfir ve şeyṭāna burada muḫāceme itmeyiñ. Ben size kitāb vepeyġamberimi ve ‘āṣīlere va‘īdimi evvelce bildirdim, didi.
29
Ben ḳullarıma ẓulm idicilerden degilim. Benim kelāmım va‘d ve va‘īdim taġyīr vetebdīl idilmez.
30
Ol günde ki biz cehenneme ṭolduñ mı, doyduñ mı? diye su‘āl ideriz ve sitem‐vār:Yā Rabb daha yoḳ mı? dir.
Sonraki 15 ayet →