2
Doġru yolı beyān idici kitāb ḥaḳḳı‐çun,
3
biz Ḳur’ānı ‘Arab dilince ḳılduḳ. Ola kim fehm eyleyesiz.
4
Daḫı ol levḥ‐i maḥfūẓda yazılmışdur. Bizüm ḳatumuzda yücedür, ḥükmiçoḳdur.
5
İy giderelüm mi ẕikri sizden bir ṭarafa, siz yaman ḳavm olġan‐ıçun?
6
Daḫı nice peyġamber viribidük evvelki ümmetlere.
7
Bir nebī gelmezdi anlara, illā anı masḫaralıġa alurlardı.
8
Pes helāk itdük özlerinden ḳuvvetlü ḳavmleri. Geçdi evvelki sūrelerdeevvelki ümmetlerüñ ḥikāyetleri.
9
Eger ṣorsañ anlara ki kim yaratdı gökleri ve yirleri, eydürler: Anları yaratdı‘azīz Allāh ki her nesneyi bilicidür.
10
Ol Tañrı ki sizüñ‐çün yirleri döşek eyledi. Daḫı sizüñ‐çün anda yol‐ları yaratdı. Ola kim hidāyet bulup yitişesiz.
11
Daḫı ol Tañrı indürdi gökden ṣuları endāze‐y‐ile. Pes diriltdük anuñlaölmiş yirleri. Anuñ gibi siz daḫı türbeden çıḳup dirilürsiz.
12
Daḫı oldur barça eṣnāf ḥayvānātı ve nebātātı yaradan. Daḫı sizüñ‐çün ge‐milerden ve davarlardan binecekler nesne yaratduḳ.
13
Oturmaġ‐ıçun arḳalarında, üstinde. Andan ṣoñra ẕikr idesiz Tañrıni‘metleri[n] anlar üstine binicek. Daḫı eyidesiz: Münezzehdür ol Tañrı kibunları bize musaḫḫar itdi, bizüm aña gücümüz yitmez‐iken.
14
Daḫı Tañrımuz ḥażretine dönecek‐biz. |
15
Daḫı kāfirler Allāh ḳullarından bir ülüş ḳıldılar. Taḥḳīḳ ādem oġlı ulukāfirdür.
16
Yā idindi mi öz yaratduġı nesnelerden, ḳızlar mı iḫtiyār itdi? Daḫı size oġlanlar mı iḫtiyār itdi?
17
Daḫı ḳaçan beşāret olsa özlerine, birisine Tañrı Ta‘ālā ḥaḳḳına didügi ḳız‐ılayüzi ḳararur. Daḫı yüregi ḳayġu ṭolar.
18
Yā ol kimseyi mi nisbet iderler Allāh ḥaḳḳına ki bezek içinde bislenür? Daḫıol çekişmekde ḳuvvetsüzdür.
19
Daḫı kāfirler, feriştehler‐çün ki: Tañrınuñ ḳullarıdur, dişilerdür, didiler.Anlar yaradılduġı vaḳt ḥāżır mı‐dılar? Anlaruñ ṭanuḳluġı yazılacaḳdur, daḫı ṣorulacaḳlardur.
20
Daḫı eyitdi kāfirler: Eger Tañrı Ta‘ālā dilese‐y‐di biz anlara ṭapmazduḳ. Anlaruñ aña ‘ilmi yoḳdur, anlar herze söylerler.
21
Yā biz anlara kitāb mı virdük andan burun ki özleri aña temessük iderler?
22
Bel ki eyitdiler: Biz ṭapduḳ atalarumuzı bir ṭarīḳat üzere. Daḫı biz anlaruñeẟerlerine yürür‐biz, didiler.
23
Anuñ gibi biz viribimedük senden burun bir şehr ḳavmine birpeyġamber, illā eydürdi uluları: Biz atalarumuzı bir ṭarīḳat üzere ṭapduḳ.Daḫı biz anlar eẟerine uyar‐biz, dirlerdi.
24
Eyit yā Muḥammed: Eger ben size gelsem daḫı mı hidāyeti artuḳraḳ nesnebile atalaruñuz ṭarīḳasından? Eydürler: Biz sizüñ getürdügüñüz nesneyekāfirler‐biz, didiler.
25
Pes intiḳām itdük anlardan. Gör yā Muḥammed niçe oldı ‘āḳıbeti yalancıla‐ruñ.
26
Ẕikr eyle yā Muḥammed ol vaḳtı ki eyitdi İbrāhīm atası‐y‐la ḳavmine: Benbīzār‐men siz ṭapduġuñuz ma‘būdlardan.
27
İllā ol ma‘būd ki beni yaratdı, ol baña doġru yol gösterecekdür.
28
Daḫı tevḥīd kelimesini ebedī ḳalıcı eyledi ẕürriyetinde. Ola kim anlar döne‐ler.
29
Bel ki gönendürdüm bunları, atalarını daḫı. Ḥattā ki ḥaḳ geldi özle‐rine, daḫı ulu peyġamber.
30
Ḳaçan ki özlerine ḥaḳ geldi, eyitdiler: Bu cāẕūluḳdur. Daḫı biz aña kāfirler‐biz, didiler.
Sonraki 30 ayet →