2
Ḥaḳḳ‐ıla ḥükm idici Ḳur’ān ḥaḳḳı‐çun,
3
sen mürsel nebīlerdensin.
5
İnmişdür bu Ḳur’ān raḥmet idici, ‘azīz Allāhdan.
6
Ḳorḳutmaġ‐ıçun bir ḳavmi ki anlaruñ atalarına senden burun nebī gelmedi.Pes anlar ġāfillerden.
7
Ve vācib oldı ‘aẕāb gelmesi anlaruñ çoġına. Pes anlar īmān getürmezler.
8
Biz anlaruñ boyunlarına zincīrler ḳılupdururuz. Ol eñeklerine dek çıḳup‐dur. Pes anlar başları üstine ḳalupdururlar.
9
Daḫı anlaruñ ileylerinde sed ḳılduḳ, ardlarından daḫı sed ḳılduḳ. Anlaruñgözler[ini kör] itdük. Pes anlar hīç ḥaḳḳı görmezler.
10
Berāberdür anlar üstine kendüleri ḳorḳutsañ, daḫı ḳorḳutmasañ. Daḫı īmān getürmezler.
11
Pes ḳorḳutmazsın, illā Ḳur’āna uyan kişileri, ġayb‐ıla Allāhdan ḳorḳanlarıdaḫı. Pes aña yarlıġamaḳ muştıla, daḫı ulu ecr muştıla.
12
Taḥḳīḳ biz dirildür‐biz ölüleri ve yazaruz ‘amellerini, eẟerlerini daḫı. Daḫıher nesneyi ṣaġışladuḳ ulu kitābda ki levḥ‐i maḥfūẓdur.
13
Yā Muḥammed, meẟel eyit anlara, ol şehr ḳavmini ki Anṭāḳiyyedür, geldü‐gi vaḳt anlara peyġamber.
14
Ol vaḳt ki viribidük anlara iki peyġamber. Pes yalanladılar ikisin daḫı. Pesḳuvvetlendürdük anları üçünci nebī‐y‐ile. Eyitdiler: Biz size mürsel nebīle‐rüz, didiler.
15
Ol şehr ḳavmi eyitdi: Siz degülsiz, illā bizüm gibi ādem oġlanları ve TañrıTa‘ālā hīç nesne indürmedi. Siz yalan söylersiz, didiler.
16
Eyitdiler ki: Bizüm Tañrımuz bilür ki biz size mürsel nebīlerüz.
17
Daḫı bizüm üstümüze yoḳdur, illā risāleti degürmek.
18
Eyitdiler: Biz sizi şūm dutduḳ. Eger ḳayıtmasañuz bu da‘vādan siziṭaşlaruz. Daḫı size bizden ulu ‘aẕāb irişür, didiler.
19
Nebīler eyitdiler: Sizüñ şūmuñuz sizüñledür. Eger ögütlenürseñüz. Bel kisiz müsrif ḳavmsiz, didiler.
20
Daḫı geldi şehr āḫirinden bir kişi segirdüp. Eyitdi: İy ḳavmüm, uyuñuznebīlere, didi.
21
Uyuñuz ol kimselere ki sizden ücret istemezler ve anlar hidāyet üstinedür‐ler.
22
N’oldı baña ki ṭapmazam beni yaradana? ‘Āḳıbet anuñ ḥażretine ḳayta‐çaḳsız.
23
Andan özge ma‘būd mı idineyim ki eger Tañrı Ta‘ālā baña ziyān virmekdilese, anlaruñ şefā‘ati baña hīç aṣṣı eylemez. Beni ‘aẕābdan ḳurtarmazlardaḫı.
24
Ol vaḳtda men ulu azġunluḳ içinde olur‐men, didi.
25
Ben īmān getürdüm sizüñ Tañrıñuza. Pes benden işidüñüz, didi, aldı bularanı.
26
Eyidildi aña şehīd olduġı vaḳt, cennete gir, dinildi. Eyitdi: N’ola‐y‐dı, be‐nüm ḳavmüm bile‐y‐di.
27
Benüm günāhum baġışlaġanın beni yaradan Allāh ve beni kerāmeteyitişenlerden ḳılduġını bilelerdi, didi.
28
Daḫı indürmedük ḳavmi üstine özinden ṣoñra çerü gökden. Biz çerü in‐dürmege daḫı anları helāk itmeg‐içün muḫtāc degül‐idük.
29
Anlaruñ helākligi degül‐idi, illā bir ṣayḥa bile. Pes barçası helāk oldı, biriḳalmadı.
30
Yā ḳullar ḥasreti ki ebedī ‘aẕāba müsteḥaḳ oldılar, gelmezdi anlara birpeyġamber, illā anı masḫaralıġa alurlardı.
Sonraki 30 ayet →