1
Bu aḥruf Ḳur’ān āyetlerindendür ve beyān idici, ‘aẓīm kitāb āyetlerinden‐dür.
2
Doġrı yoldur, daḫı beşāretdür ol mü’minlere ki
3
durġururlar namāzı ve virürler zekātı. daḫı anlar āḫirete şeksüz inanurlar.
4
Taḥḳīḳ ol kişiler kim āḫirete inanmazlar, bezedük anlara yaman‘amellerini. Pes anlar ḥayrān oldılar.
5
Anlar‐çun vardur yaman ‘aẕāb. Daḫı anlar āḫiretde ziyānlulardur.
6
Daḫı sen yā Muḥammed virilürsin Ḳur’ānı Tañrı Ta‘ālā ḳatından ki ḥikmetissidür, her nesneyi bilicidür.
7
Ẕikr eyle ol vaḳtı ki eyitdi Mūsā evi ḫalḳına: Taḥḳīḳ ben ıraḳdan bir od gör‐düm. Size andan bir ḫaber getüreyin, yā bir şu‘le od getüreyin size. Olakim anuñla ıṣınasız didi.
8
Pes ol vaḳt kim geldi, aña ḳıġırıldı: Bereketlenüpdür odda olan nesne, çev‐resinde olan daḫı. Daḫı yüceldi Tañrı Ta‘ālā ki ‘ālemler yaradıcısıdur.
9
Yā Mūsā, taḥḳīḳ ben‐ven Tañrı Ta‘ālā, ḳuvvetlü, ḳādir, ḥikmetler issi‐men,didi.
10
Daḫı bıraḳ ‘aṣāñı, didi. Ol vaḳt ki gördi anı tizlig‐ile deprenür dīv gibi. Arḳa ḳaytarup Mūsā ḳaçdı ardına baḳmayup. Yā Mūsā ḳorḳma, didük. Taḥḳīḳbenüm ḥażretümde peyġamberler ḳorḳmaz, didük.
11
İllā ol kimse ki ẓulm ide, daḫı yamanlıḳdan ṣoñra yaḫşılıḳ üstine. Pes bengünāhlar baġışlayıcı‐men, raḥmet idici‐men.
12
Daḫı elüñi ḳoynuña givür. Nūrlu, aḳ çıḳar āfetsüz. Ṭoḳuz āyetler bileFir‘avn‐ıla ḳavmine resūl var. Taḥḳīḳ anlar fāsıḳ ḳavmlerdür.
13
Pes ol vaḳt kim geldi anlara bellü āyetlerümüz, bu ulu cāẕūluḳdur, didiler.
14
Daḫı āyetlerümüzi inkār itdiler, özleri gümānsuz anı bilmişler‐iken ẓulm‐ıla ve büyüklenmeg‐ile. Pes gör yā Muḥammed nice oldı ṣoñları müfsidle‐rüñ.
15
Taḥḳīḳ biz Dāvūd‐ıla Süleymāna ‘ilm virdük ve eyitdiler: Şükr ol Tañrıyaki bizi yüceltdi çoḳ kişi üstine mü’min ḳullarından.
16
Daḫı mīrāẟ itdi Dāvūd[a] Süleymānı ve eyitdi: İy ādem oġlanları, biz ḳuşdilin ögrendük, didi. Daḫı virildi bize her nesnenüñ ḥükmidünyāda. Taḥḳīḳ budur ulu kerāmet, didi.
17
Daḫı dirildi Süleymāna çerileri cinden ve ādem oġlanlarından ve ḳuşlar‐dan. Anlar ḥabs olurdı evveli āḫirine yitişince.
18
Ḥatta ol vaḳt kim yitişdiler ḳarıncalar deresine. Bir ḳarınca eyitdi ki: İyḳarıncalar, yuvalaruñuza girüñüz, sizi baṣmasun Süleymān çerisi‐y‐le anlarbilmezler‐iken.
19
Pes Süleymān güldi ol ḳarınca sözinden, daḫı eyitdi: İy Rabbī, benümgöñlüme bıraḳ senüñ ni‘metlerüñ şükrini ki baña virdüñ, atama ve anamavirdüñ. Daḫı sen begenecek ‘amel‐i ṣāliḥ işlemege tevfīḳ vir. Daḫı givür beniyā Rabbī senüñ raḥmetüñle ṣāliḥ ḳullaruñ içine.
20
Daḫı ḳuşları ‘arż itdi, hüdhüdi görmedi, pes eyitdi: N’oldı baña, ibügigörmezin, yā ġāyiblerden mi oldı?
21
Aña ‘aẕāb ideyin men ḳatı ṣarp ‘aẕāb, yā boġazlayın anı, yā baña birulu ḥüccet‐ile gele, didi.
22
Pes çoḳ ġāyib olmadı, geldi, eyitdi: Ben bildüm ve gördüm sen bilmegennesneyi. Daḫı ben geldüm saña Sabā ilinden bellü ḫaberler‐ile, didi.
23
Taḥḳīḳ ben ṭapdum bir ‘avrat anlara melik olmış. Daḫı virilmiş aña hernesneden. Daḫı anuñ ulu taḥtı vardur muraṣṣa‘, didi.
24
Ṭapdum anı ḳavmi‐y‐le güneşe ṭaparlar Tañrı Ta‘ālādan özge. Daḫı bezedianlara şeyṭān ‘amellerini, pes azdurup çıḳardı anları doġru yoldan. Pes an‐lar hidāyet bulmazlar.
25
Niçün ṭapmazlar ol Tañrıya ki çıḳarur gizlü nesneleri göklerde ve yirlerde.Daḫı bilür siz gizlegen nesneleri, āşikāre eylegeni daḫı.
26
Tañrı Ta‘ālā ki andan özge tañrı yoḳdur, ulu ‘arş‐ı ‘aẓīm eyesidür.
27
Süleymān eyitdi ibüge: Görelik, girçek mi söyledüñ, yoḫsa yalancılardan mı‐sın, didi.
28
Al git benüm bu bitigümi, pes bıraḳ anlar üstine, andan ṣoñra biryañada ṭur, pes gör ne cevāb ḳaytarurlar.
29
Ol melik ‘avrat eyitdi ki Belḳīsdur: İy begler ve ulular, benüm ḳaṣrum içinebir görklü biti bıraġıldı
30
ki ol Süleymāndandur. Daḫı ol Tañrı adı‐y‐la başlanmış ve içinde yazılmışki
Sonraki 30 ayet →