2
b Bu oḳunan Tañrı Ta‘ālā raḥmeti, ẕikridür ki ḳulı Ẕekeriyyāyı beyāneyler.
3
Ol vaḳt ki nidā eyledi, gizlü nidā.
4
Eyitdi: Beni yaradan Allāh, menüm süñüklerüm ża‘īf oldı, başımuñ ṣaçı daḫı aḳ oldı. Daḫı yā Rabb, ben seni du‘ā eylemekde hīç ġāfil olmadum, didi.
5
Taḥḳīḳ ben ḳorḳar‐men benüm ḳarāyiblerümden, men öldükden ṣoñra vebenüm ‘avratum ‘āḳırdur, doġurmaz. Pes baña baġışla senüñ fażluñdan birṣulb‐i ḳarāyib ki
6
mīrāẟ ide beni nebīlikde, Ya‘ḳūb oġlanların daḫı mīrāẟ ide mülkde daḫı. İyRabbī, anı arı ḳıl ḳavlde ve ‘amelde.
7
İy Ẕekeriyyā, du‘āñ ḳabūl oldı, didük. Saña bir oġlan muştılar‐biz ki adıYaḥyādur, özinden burun hīç kimseye Yaḥyā adı ḳoşulmadı.
8
Eyitdi: İy Rabb, baña oġlan ḳandan gelür? Benüm ‘avratum ‘āḳırdur,doġurmaz. Men daḫı ululuḳda ḳatı ża‘īflıġa irişdüm.
9
Cebrā’il eyitdi: Anuñ gibi, didi. Seni yaradan Allāh ile ol baña geñezdür.Taḥḳīḳ ben seni yaratdum andan burun hīç nesne degül‐iken.
10
Ẕekeriyyā eyitdi: iy Rabbī, baña bir ‘alāmet eyle, didi. Eyitdi: ‘Alāmetüñoldur kim ḫalḳa söylemek bilmeyesin, üç gice tamām gündüz bile.
11
Pes çıḳdı ḳavmine miḥrābdan vaḥy eyledi anlara işāret‐ile ki tesbīḥ eyleye‐ler giçede ve gündüzde.
12
Biz eyitdük: Yā Yaḥyā, didük. Al kitābı ḳuvvet‐ile. Daḫı virdük aña ḥikmetive ‘ilmi oġlan‐iken.
13
Ve şefḳatlü ḳılduḳ özini bizüm fażlumuzdan ve arı ḳılduḳ barça yaman‐lıḳlaruñ. Daḫı Allāha muṭī‘‐idi.
14
Atasına, anasına iḥsān eyleyici idi. Daḫı mütekebbir ve Tañrı Ta‘ālāya ‘āṣīdegül‐idi.
15
Selāmetlıḳ anuñ üstine ṭoġduġı günde, öldügi günde daḫı, ikinci dirildügigünde daḫı.
16
Ẕikr eyle yā Muḥammed Ḳur’ānda Meryemi. Ol vaḳt ki ‘uzlet eyledi ehlinden bir yere ki maşrıḳ ṭarafında idi.
17
Anlar‐ıla özi ortasında perde eyledi. Pes gönderdük Meryeme Cebrā’īli.Pes ādem ṣūretine girüp aña vardı.
18
Meryem eyitdi: Taḥḳīḳ men Tañrı Ta‘ālāya ṣıġınur‐men senden, eger senmüttaḳīlerden iseñ.
19
Cebrā’īl eyitdi: Men seni yaradan Allāhuñ resūli‐men, saña baġışlamaġ‐ıçun bir oġlan ki yamanlıġlardan aru ola.
20
Meryem eyitdi: Baña oġlan ḳandan olur? Baña hīç kimse daḫı yitişmedi ādem oġlanlarından. Yamanlıḳ idici daḫı degül‐men, didi.
21
Cebrā’īl eyitdi: Tañrı Ta‘ālā [a]nuñ gibi didi. Ol baña geñezdür, didi. Daḫıanı āyet eylemeg‐içün ḫalḳa ve bizüm buyruġumuzdan raḥmet olmaġ‐ıçun.Daḫı ol bir olmış iş idi ezelde.
22
Yüklü oldı aña, ‘uzlet eyledi ḳavminden oġlı bile ıraḳ yire gitdi.
23
Pes oġlan doġurmak aġrısı dutdı Meryemi, budaḳsuz ḫurmā aġacı dibinde.Eyitdi: Kāşki ben bundan burun öle‐y‐düm unudulmışlardan ola‐y‐dum.
24
Pes ḳıġırdı Meryeme altındaġı kimse, ya‘nī ‘Īsā: Ḳayġurma, didi.Taḥḳīḳ seni yaradan Allāh, senüñ altuñda olanı seyyid eyledi, didi.
25
Daḫı silkesin elüñle ḫurmā aġacınuñ budaḳlarını, düşer senüñ üstüñe tāzeḫurmā, didi.
26
Pes yi ve iç. Daḫı aydın olsun gözüñ. Pes eger ādemīlerden bir kimse gör‐señ, eyit: Ben neẕr eyledüm Tañrı Ta‘ālāya oruç dutmaġı bu gün. Ben hīçkimseye söylemezin ādemīlerden.
27
Pes ‘Īsāyı götürüp ḳavmine getürdi. Eyitdiler: Yā Meryem, taḥḳīḳ sen ya‐man iş işledi‐sen, didiler.
28
İy Hārūn ḳız ḳarındaşı, senüñ atañ yaman kişi degül‐idi, anañ daḫı zināidici ‘avrat degül‐idi, didiler.
29
Pes işāret eyledi Meryem ‘Īsāya: Ṣoruñuz, didi. Eyitdiler: Nice söyler bizeol kimse ki henūz beşikde oġlandur, didiler.
30
‘Īsā söyledi ve eyitdi ki: Ben Tañrı Ta‘ālānuñ ḳulı‐men, baña kitāb virdi vebeni peyġamber ḳıldı.
Sonraki 30 ayet →