1
Münezzehdür ol Allāh barça ‘ayblardan ki yürütdi ḳulını, bir giçede Mek‐keden Ḳudüse iletdi. Ol kim bereketlendürdük çevresini göstermeg‐içünözine bizüm āyetlerümüzden. Ol Allāh işidicidür göricidür.
2
Daḫı biz virdüg‐idi Mūsāya Tevrātı, daḫı anı hidāyet eyledüg‐idi Benī İsrā’īle. Daḫı didük anlara: İdinmeñüz benden özge ma‘būd.
3
Neslidür ol kimselerüñ ki götürdük Nūḥ‐ıla. Taḥḳīḳ Nūḥ şükr idici ḳul‐ıdı.
4
Daḫı biz vaḥy eyledük Benī İsrā’īle Tevrāt içinde. Siz fesād ideçeksiz yiryüzinde iki kez: Evvel Şu‘aybı yalanlamaḳ, ikinci Ẕekeriyyāyı ve Yaḥyāyı öl‐dürmek. Daḫı büyüklenecek‐ siz, ulu büyüklenmek.
5
Pes ḳaçan gelse evvelkilerüñ ‘iḳābı va‘desi, gönderür‐biz üstüñüze bizümḳullarumuzı ki muḥkem ḳuvvetlülerdür, ya‘nī Buḫtunnasar çerisi. Pes göz‐ler sizi isteyüp evlerüñüz ortasında sizi öldürmeg‐içün. Daḫı ol Allāhuñva‘desi‐y‐idi, işlendi.
6
Andan ṣoñra dönderdük size nuṣreti anlar üstine. Daḫı ḳuvvetlendürdüksizi çoḳ māllar‐ıla ve oġullar‐ıla. Daḫı sizüñ çeriñüzi anlardan çoḳ eyledük.
7
Eger yaḫşılıḳ eyleseñüz öz nefsüñüze yaḫşılıḳ idersiz ve eger yamanlıḳeyleseñüz vebāli nefsüñüzedür. Pes ḳaçan gelse āḫir ‘uḳūbet va‘desi ḳara yüz‐lerüñüz. Daḫı gireler mescide evvel girdükleri gibi. Daḫı helāk ider‐ler ellerine gireni helāk eylemek.
8
Ola kim sizi yaradan Tañrı raḥmet ide size. Eger ḳayıtsañuz günāhlara, bizdaḫı ḳaytar‐biz ‘aẕāb eylemege. Daḫı ḳılduḳ ṭamuyı kāfirlere zindān.
9
Taḥḳīḳ uşbu Ḳur’ān hidāyet virür doġru yola. Daḫı beşāret ider olmü’minlere ki ‘amel‐i ṣāliḥ işlerler. Anlara ulu müzd vardur Allāh ḳatında.
10
Daḫı ol kişiler ki īmān getürmezler āḫirete. Yaraḳladuḳ anlara yürekleracıdıcı ‘aẕāb.
11
Du‘ā ider ādem oġlı şer‐ile nefsine du‘ā eyledügi gibi ḫayr‐ıla. Daḫı ādemoġlı tizledicidür.
12
Daḫı biz ḳılduḳ giçe‐y‐ile gündüzi iki āyet. Pes maḥv eyledük gice āyetini,daḫı ḳılduḳ gündüz āyetini āşikāre. İstemeg‐içün Tañrı Ta‘ālānuñkereminden, daḫı bilmeg‐içün yıllar ṣaġışını. Daḫı ḥisābı, daḫı her nesneyi ayırduḳ ayırmaḳ.
13
Daḫı her ādem oġlınuñ aṣduḳ ‘ameli bitiglerini boġazında. Daḫı çıḳaruruzaña ḳıyāmet güninde bir bitig, ṭapar anı açılmış, ‘amelleri anda yazılmış.
14
Eydürüz aña: Oḳı bitüñi, senüñ nefsüñ yitişür bu gün senüñ üstüñe ḥisābidici.
15
Kim ki doġru yol üstinedür, pes hidāyeti öz nefsi‐çündür. Daḫı kim azsaazmaġı daḫı özi‐çündür. Daḫı götürmez yük götürici özgenüñ yükini ya‘nī bir kişiye özge kişi‐çün ‘aẕāb olmaz. Daḫı ‘aẕāb eylemezüz bir ümmete anlarapeyġamber göndermeyince.
16
Daḫı ḳaçan dilesevüz helāk eylemege bir şehri, buyurur‐biz baylarına olşehrüñ fısḳ iderler anda. Pes vācib olur anuñ üstine ‘aẕāb. Pes helāk ider‐biz anları muḥkem helāk itmek.
17
Daḫı nice ḳavmi ve ṭāyife[yi] helāk eyledük Nūḥdan ṣoñra. Daḫıyitişür senüñ Çalabuñ, ḳullarınuñ günāhlarını bilicidür, göricidür.
18
Kim ki dünyā dirligin dilese virür‐biz aña dünyāda her ne kim dilese. Ki‐me [di]lesevüz andan ṣoñra, givürür‐biz anı ṭamuya ẕelīllik bile, raḥmetdenıraḳlıḳ bile.
19
Daḫı kim ki āḫireti dilese çalışsa yirince çalışmaḳ, taḳṣīrsüz özi mü’min‐iken, pes anlaruñ sa‘yi ḳabūl olunur.
20
Barçasına virür‐biz anı ṭāyifenüñ. Anlara daḫı, bunlara daḫı ‘aṭālarındanseni yaradan Allāhuñ. Daḫı degüldür ‘aṭāları seni yaradan Allāhuñmemnū‘ mü’minlerden ve kāfirlerden.
21
Gör yā Muḥammed, nice[sin] efḍal ḳılduḳ niçesi üstine. Daḫı āḫiretüñ men‐zilleri uluraḳdur.
22
Efḍallıġı daḫı uluraḳdur. Tañrı Ta‘ālā bile özge ma‘būd idinme. Pes ḳalur‐sın ẕelīllik bile, rüsvāylıḳ bile.
23
Ḥükm eyledi seni yaradan Tañrı ki: ‘İbādet eylemeñüz illā özine.Daḫı ataya, anaya iḥsān eyleñüz, eger yitişse senüñ ḳatuñda ululuġa birisiyā ikisi. Daḫı pes anlara üf dime ve ḳatı söyleme. Daḫı ikisine yumuşaḳ sözsöyle.
24
Daḫı aşaġa eyle anlar‐çun miskinlik ḳanadını şefḳatden ve eyit: İy Çala‐bum, raḥmet eyle ikisine, nite kim beni bislediler kiçi‐y‐iken.
25
Sizi yaradan Allāh bilür sizüñ nefslerüñüzde olanı eger ṣāliḥlerden ol‐sañuz. Taḥḳīḳ ol Tañrı tevbe eyleyicilere günāhları baġışlar.
26
Daḫı vir ḳarāyiblere ḥaḳlarını, miskīnlere daḫı, ġarīblere daḫı. Daḫı isrāfeyleme, isrāf eylemek.
27
Taḥḳīḳ müsrifler, şeyṭānlar ḳarındaş‐ larıdur. Taḥḳīḳ şeyṭān kendüyi yara‐dan Allāha kāfirdür.
28
Daḫı eger yüz ḳaytarsañ anlardan seni yaradan Allāhuñ raḥmetinistemeg‐içün, pes eyit yā Muḥammed anlara yumuşaḳ söz.
29
Daḫı ḳılma elüñi, boynuñı baġlanmış, ya‘nī baḫīl olma. Daḫı ḳatı açmaelüñi isrāf‐ıla barça açmaḳ. Pes ḥasret‐ile ve nedāmet‐ile ḳalursın.
30
Taḥḳīḳ seni yaradan Allāh çoḳ virür rızḳı kime dilese, daḫı kimisine azvirür. Taḥḳīḳ ol Tañrı Ta‘ālā ḳullarını bilicidür, göricidür.
Sonraki 30 ayet →