1
Kâf, Hâ, Yâ, Ayn, Sâd. 10/1, 15/1, 26/2, 27/1
2
Bu ayetler kulu Zekeriya’ya Rabbinin, rahmetinin anısıdır. 3/35...41, 19/3...15, 21/89-90
3
Hani o, Rabbine ta yürekten şöyle yalvarmıştı. 7/55-205
4
Rabbim, şüphesiz kemiklerim eridi/gücüm kuvvetim kesildi, saçım sakalım ağardı, Rabbim bu zamana kadar sana yaptığım dualarımda hiç eli boş dönmedim. 3/35...41, 19/2...15, 21/89-90
5
Ben gittikten sonra yakınlarımdan endişe duyuyorum, üstelik hanımım da kısır, bana katından yerimi dolduracak ehil bir evlat bağışla! 3/35...41, 19/2...15, 21/89-90
6
Hem bana hem Yakupoğullarına varis olsun. Rabbim onu hoşnut olacağın bir kimse eyle. 3/35...41, 19/2...15, 21/89-90
7
Ey Zekeriya, biz sana Yahya adında bir oğlan müjdeliyoruz. Bu adı daha önce hiç kimseye vermedik. 6/85...89, 3/35...41, 19/2...15, 21/89-90
8
– Zekeriya: Rabbim, hanım kısır ben ise güçsüz ve yaşlı biriyim nasıl benim bir oğlum olabilir ki? Dedi. 3/35...41, 19/2...15, 21/89-90
9
– Melek: Dedi ki, evet doğrudur, öyledir, ama Rabbin diyor ki bu benim için çok kolaydır. Unutma ki daha önce ben seni yarattığımda sen hiçbir şey değildin. 3/35...41, 19/2...15, 21/89-90
10
– Rabbim, öyleyse bana bir alamet göster! Dedi. -Rabbi: Senin alametin, tam üç gün üç gece insanlarla konuşamamandır. Buyurdu. 2/117, 3/59, 3/35...41, 19/2...15, 21/89- 90
11
Bunun üzerine Zekeriya mabetteki hücresinden kavminin huzuruna çıkarak işaretle onlara ‘Sabah akşam Allah’ın şanını yüceltmeye devam edin’ diye emretti. 3/35...41, 19/2...15, 21/89-90
12
– Ey Yahya, Kitaba sımsıkı sarıl. Biz ona daha çocukken sağlam akıl ve doğru karar verme yeteneği vermiştik. 6/85...89, 3/35...41, 19/2...15, 21/89-90
13
Ayrıca ona katımızdan şefkatli bir kalp ve tertemiz bir karakter bahşetmiştik, o da bizim emir ve yasaklarımıza karşı gayet duyarlı biriydi. 2/177, 3/133...136, 6/85...89, 3/35...41, 19/2...15, 21/89-90
14
Anne ve babasına oldukça iyi davranırdı. Onlara karşı asla zorba ve isyankâr biri olmadı. 4/36, 6/151, 17/23, 18/74-80, 29/8, 31/14
15
Onun içindir ki doğduğu gün ilahi esenlik kapsamındaydı öldüğü gün ve yeniden dirileceği gün de öyle. 2/28, 3/8-9-158, 18/49
16
– Bu kitapta Meryem’i de gündeme taşı! Hani o, ailesinden ayrılarak mabedin doğusunda bir yere çekilmişti. 3/33...47, 19/17...34
17
Meryem onlarla kendisi arasına perde çekmişti. O’na Ruhumuzu göndermiştik. O da Meryem’e tam bir beşer suretinde görünmüştü. 3/33...47, 19/17...34
18
– Meryem ‘Ben senden Rahman olan Allah’a sığınırım Eğer Allah’tan korkup sakınan biriysen bana yaklaşma’ Dedi. 3/33...47, 19/17...34
19
Ben, Rabbinin sadece bir elçisiyim, sana tertemiz bir oğlan çocuğu vermeye geldim. 23/50, 43/61
20
– Meryem: Bana hiçbir beşer eli değmemişken benim nasıl oğlum olabilir ki, üstelik ben iffetsiz bir kadın da değilim. Dedi. 3/33...47, 19/17...34
21
Orası öyle fakat Rabbin diyor ki bu benim için çok kolaydır, üstelik biz onu bütün insanlığa kudretimizin bir delili ve katımızdan bir rahmet kılacağız. Böylece kararlaştırılmış iş gerçekleşmiş oldu. 3/33...47, 19/17...34
22
İşte böylece Meryem hamile kaldı doğumu yaklaşınca uzak bir yere çekildi. 3/33...47, 19/17...34
23
Doğum sancısı onu bir hurma ağacının dibine kadar sürüklediğinde: Keşke bundan önce ölseydim de unutulup gidenlerden olsaydım, diye sızlandı. 3/33...47, 19/17...34
24
Alt tarafından ona şöyle seslenildi: – Sakın üzülme zira Rabbin doğurduğun çocuğu şerefli kılmıştır. 3/33...47, 19/17...34, 17/70
25
Haydi hurma dalını kendine çekerek silkele de üzerine taze hurmalar dökülsün. 3/33...47, 19/17...34
26
Ye, iç, gözün aydın olsun. Şayet herhangi bir beşere rastlarsan, ben O Rahman’a oruç adadım bugün hiç kimseyle konuşmayacağım de! 3/33...47, 19/17...34
27
Daha sonra Meryem çocuğu kucağına alıp halkının yanına getirdi. – Onlar: Ey Meryem, çirkin ve utanılacak bir iş yapmışsın! Dediler. 3/33...47, 19/17...34
28
Ey Harun soyunun kızı, senin baban kötü bir adam değildi, annen de iffetsiz bir kadın değildi dediler. 3/33...47, 19/17...34
29
Meryem bunun üzerine çocuğu işaret etti. – Onlar: Beşikteki bir çocukla biz nasıl konuşabiliriz. 3/33...47, 19/17...34
30
İsa dedi ki: – Ben, Allah’ın kuluyum. O, bana vahiy verecek ve beni nebi tayin edecek. 3/51-52, 4/172, 5/77-116-117
Sonraki 30 ayet →