Mustafa Çavdar · MealMerkezi.Net

1

Elif, Lâm, Râ. Bunlar, mesajı açık ve anlaşılır kitabın ayetleridir. 15/1

M. Çavdar 12:1

2

Biz bu Kuran’ı, aklınızı kullanasınız diye Arapça anlaşılır bir dille indirdik. 19/97, 21/10, 41/44

M. Çavdar 12:2

3

Biz bu Kuran’ı sana vahyederek, kıssaların en güzelini sana aktarıyoruz. Hâlbuki sen, bu vahiyden önce bunlardan habersizdin. 11/120, 14/9, 28/3

M. Çavdar 12:3

4

Yusuf, babasına şöyle demişti; “Babacığım, ben rüyamda on bir yıldız, güneş ve ayın önümde secde ettiklerini gördüm.” 12/100-101

M. Çavdar 12:4

5

Yakup, “Yavrucuğum, rüyanı sakın kardeşlerine anlatma, olur ki kıskançlıkla sana bir kötülük yapmaya kalkışırlar. Çünkü şeytan insan için apaçık bir düşmandır. 2/168, 36/60...64

M. Çavdar 12:5

6

“Anlaşılıyor ki Rabbin seni seçecek ve sana rüyaları/olayların gerçek mahiyetlerini kavramayı öğretecek. Tıpkı önceden ataların İbrahim ve İshak’a nimet verdiği gibi sana ve Yakup ailesine de nimetini tamamlayacak. Kuşkusuz Rabbin, her şeyi bilendir ve her şeyi yerli yerince yapandır.” 12/101

M. Çavdar 12:6

7

Andolsun ki, Yusuf ve kardeşlerinin kıssasında, öğrenmek isteyenler için nice ibretler vardır. 18/54, 39/27

M. Çavdar 12:7

8

Hani bir zamanlar kardeşleri: “Biz sayıca kalabalık olduğumuz halde niçin Yusuf ve kardeşi babamızın gözünde bizden daha kıymetli? Doğrusu babamız yanlış bir tutum içinde.” demişlerdi. 2/249, 9/25

M. Çavdar 12:8

9

“Yusuf’u öldürün veya onu ıssız bir yere atıp bırakın ki, babanızın sevgi ve ilgisi size kalsın. Ondan sonra da mutlu mesut yaşar gidersiniz.” 12/64

M. Çavdar 12:9

10

İçlerinden bir diğeri; “Yusuf’u öldürmeyin, eğer illa da yapacaksanız onu bir kuyunun derinliklerine bırakın; böylece kervanlardan biri alıp götürsün.” dedi.

M. Çavdar 12:10

11

Babalarına gelerek: “Ey Babamız, sana ne oldu ki Yusuf konusunda bize hiç güvenmiyorsun? Hâlbuki biz, onun hep iyiliğini istiyoruz.”

M. Çavdar 12:11

12

“Yarın onu bizimle beraber gönder, doyasıya gezsin, oynasın. Biz onu gözümüz gibi koruruz.” dediler.

M. Çavdar 12:12

13

Babaları onlara: “Onu alıp götürmeniz, beni kaygılandırır. Korkarım ki dalgın olduğunuz bir anda onu kurt kapar götürür.” dedi.

M. Çavdar 12:13

14

Onlar da: “Biz bu kadar kalabalık bir topluluk iken eğer onu kurt yerse, yazıklar olsun bize.” dediler.

M. Çavdar 12:14

15

Yusuf’u alıp götürdüler ve onu bir kuyuya bırakma hususunda fikir birliğine vardıklarında; biz de Yusuf’a “Şimdi onlar bunun farkında değil ama günü geldiğinde sen onlara bu yaptıklarını bir bir haber vereceksin” diye vahyettik. 12/89-90

M. Çavdar 12:15

16

Ve akşam olunca, ağlaşarak babalarına geldiler.

M. Çavdar 12:16

17

“Ey Babamız! İnan ki biz aramızda yarış yapmak için biraz uzaklaşmış ve Yusuf’u eşyalarımızın yanına bırakmıştık. O sırada kurt onu kapıp yemiş! Şimdi biz ne kadar doğru söylersek söyleyelim, sen yine de bize inanmayacaksın!” dediler.

M. Çavdar 12:17

18

Ve üzerine sahte bir kan sürülmüş olan Yusuf’un gömleğini getirdiler. Babaları: “Hayır, kıskançlık duygularınız sizi bu işi yapmaya sürüklemiş. Bana da güzel bir şekilde sabretmek düşer. Anlattığınız konular hakkında, kendisinden yardım istenecek tek makam Allah’tır.” dedi. 1/4, 2/155

M. Çavdar 12:18

19

Ve bir kervan geldi. Sucularını kuyuya gönderdiler. Sucu kovasını kuyuya saldı; “Hey müjde, bu bir erkek çocuğu!” dedi. Onu satmak için gizlediler. Allah ise ne yapacaklarını çok iyi biliyordu. 13/9-10, 67/13

M. Çavdar 12:19

20

Sonunda onu düşük bir değere, birkaç dirheme sattılar. Zira ondan kurtulmak için kâr amacı gütmemişlerdi.

M. Çavdar 12:20

21

Mısır’da Yusuf’u satın alan kimse, hanımına dedi ki; “Ona iyi bak; belki bize faydası dokunur ya da onu evlat ediniriz.” Böylece biz Yusuf’u oraya yerleştirdik. Ona rüyaların ve olayların yorumunu öğrettik. Allah takdir ettiği her işi gerçekleştirir, fakat insanların çoğu bunu bilmez. 28/8-9

M. Çavdar 12:21

22

Artık olgunluk çağına ulaşınca, ona doğru karar verme yeteneği ve ilim verdik. İşte biz, iyileri böyle ödüllendiririz. 11/114, 55/60

M. Çavdar 12:22

23

Derken evinde barındığı evin hanımı, Yusuf’a karşı şiddetli bir arzu duyup Murat almak istedi ve kapıları sıkı sıkı kapadı: “Haydi, gelsene!” dedi. Yusuf: “Böyle bir şey yapmaktan Allah’a sığınırım, çünkü kocan benim efendim velinimetimdir. Bana iyi bir konum kazandırdı. Şu bir gerçek ki, kendisine güvenenlere ihanet eden zalimler asla umduklarına ulaşamazlar.” 12/51-52, 7/200, 16/98, 18/27, 40/27

M. Çavdar 12:23

24

Doğrusu kadın, onunla olmayı aklına koymuştu. Eğer Rabbi bu işin çirkinliğini ona ilham ederek göstermeseydi, Yusuf da ona uyacaktı. Biz, onu kötülük ve çirkin işlerden uzak tutmak için bu işareti gösterdik. Çünkü o, bizim çok samimi kullarımızdandı. 13/11, 58/22

M. Çavdar 12:24

25

İkisi birden kapıya doğru koştular, bu sırada kadın Yusuf’a yetişti ve gömleğini arkadan yırttı. Tam o anda kapıda kadının kocasıyla karşılaştılar. Kadın hemen “Senin hanımına göz diken birisinin cezası zindana atılmak ya da şiddetli bir şekilde cezalandırılmaktan başka ne olmalı?” dedi. 24/2

M. Çavdar 12:25

26

Yusuf: “Asıl o beni baştan çıkarmak istedi.” dedi. Kadının ailesinden bir bilirkişi: “Eğer, Yusuf’un gömleği önden yırtılmışsa kadın doğru söylüyor, Yusuf ise yalan söylemektedir.” 4/58

M. Çavdar 12:26

27

“Eğer Yusuf’un gömleği arkadan yırtılmışsa kadın yalan söylüyor, Yusuf ise doğru söylemektedir.” dedi.

M. Çavdar 12:27

28

Kocası gömleğin arkadan yırtılmış olduğunu görünce hanımına dönerek; “Bu siz kadınların kurduğu tuzaklardan biridir, zira siz kadınların tuzakları pek yamandır.” dedi. 8/30

M. Çavdar 12:28

29

“Ey Yusuf, bu olayı yaşanmamış say! Ey kadın, sen de suçundan dolayı kocandan af dile. Çünkü yanlış yapan sensin.” 24/10

M. Çavdar 12:29

30

Şehirde bazı kadınlar; “Azizin hanımı, kölesinden murat almak istemiş, belli ki ona olan aşkı yüreğini yakmış, ona sırılsıklam âşık olmuş. Biz onun iyice azıtmış olduğunu görüyoruz.” dediler. 49/11-12

M. Çavdar 12:30