Ana SayfaMealler › Mehmet Çoban

Mehmet Çoban

Mehmet Çoban
Mehmet Çoban meali ile okumaya başla
Kıyame 1 / 40
1
Kıyamet günü,
M. Çoban 75:1
2
Kendini öz eleştiriye tabi tutup hatalarından dolayı kendini kınayan ve pişmanlık duyanlar şahittir ki;
M. Çoban 75:2
3
İnsan, dağılan kemiklerini bir araya getiremeyeceğimizi mi sanıyor?
M. Çoban 75:3
4
Biz onların dağılmış, toz toprak olmuş, en küçük parçalarını bir araya toplarız. Kemiklerinden insanı yeniden diriltiriz. Parmak uçlarına kadar eski biçimlerini veririz. Elbette buna gücümüz yeter. Sanki hiç ölmemişler, hiç toprakta çürümemişler gibi onları karşımıza dikeriz.
M. Çoban 75:4
5
Buna rağmen insan geleceğini yalanlıyor.
M. Çoban 75:5
6
Öldükten sonra diriltileceğine inanmadığı halde "Kıyamet günü ne zaman?"
M. Çoban 75:6
7
Gözleri kamaştığı zaman,
M. Çoban 75:7
8
O gün ay tutulur.
M. Çoban 75:8
9
Güneşle ay bir araya toplanır. İkisi birbirine girer. İşte o gün!
M. Çoban 75:9
10
Evet o gün insan etrafına bakar. Korkusundan ne yapacağını şaşırır. Kaçacak yer arar ama bulamaz. Etrafına seslenir. "Kaçacak yer neresi?"
M. Çoban 75:10
11
Hayır! O gün insanın kaçıp sığınacağı hiçbir yer yoktur.
M. Çoban 75:11
12
İşte o gün insanın gidebileceği tek yer Rabbinin huzurudur. İnsan istese de istemese de tek yöne girmiştir. Hesap günü insanlar Rabbinin huzurunda toplanır. Dünyadaki yaşamının hesabını verirler.
M. Çoban 75:12
13
İnsanın dünyada yaptığı gizli açık her şey ortaya çıkarılır. İnsana hepsi açıkça bildirilir. O gün insan yaptığı hiçbir şeyi inkâr edemez. Yalanlarıyla gerçeklerini gizleyemez.
M. Çoban 75:13
14
Hesap gününde insan kendini görür. Rabbinin huzurunda ne kadar aciz ne kadar çaresizdir. Çaresizce kendisiyle yüzleşir.
M. Çoban 75:14
15
Ne yapacağını bilemez. Şaşkınlık içindedir. Yaptıklarına mazeret bulmaya çalışırken;
M. Çoban 75:15
16
Ona sesleniriz: "Yaptıklarını sayıp dökmek için dilini depreştirme!"
M. Çoban 75:16
17
"Hayat kitabın okunurken dikkatle dinle! Biz hayat kitabında ne var ne yok hepsini okuyacağız. Hiçbir şeyi eksik bırakmayacağız. İşlediğin büyük küçük suçlar, yaptığını iyi ve güzel işler artısıyla eksisiyle her şey olduğu gibi okunacaktır. Sanma ki sana haksızlık yapılacak!"
M. Çoban 75:17
18
"Hayat kitabın yüzüne okunurken sadece dinle!"
M. Çoban 75:18
19
"Tereddüt ettiğin, şüpheye düştüğün her şeyi sana apaçık açıklayacağız. Şüpheli hiçbir şey kalmayacak!"
M. Çoban 75:19
20
Hayır! İnsan yeryüzünde yaşarken dünya hayatını çok sever. Sanki orada sürekli kalacağını sanır. İnsanların öldüğünü gördükleri halde aklı başına gelmez. Kendilerinin öleceğini düşünmez. Ölümü düşünerek kendine çeki düzen vermez. Dünyaya sarılır. Sarıldıkça dünyaya dalar. Hâlbuki dünya hayatı gelip geçici bir anlıktır.
M. Çoban 75:20
21
Buna rağmen dünya hayatına dalıp ahiret hayatını aklına getirmez. Sanki ahiret hayatını arkasına atmış dolu dizgin gitmektedir.
M. Çoban 75:21
22
Hesap günü Rabbine inanan, iyi güzel işler yapanların yüzleri ışıl ışıl parlar. Yaptıkları her iş onlar için ahiret hayatının aydınlığı olur.
M. Çoban 75:22
23
Onlar büyük bir mutlulukla Rabbine bakar. Çünkü Allah’ın verdiği söz gerçekleşmiştir.
M. Çoban 75:23
24
Ancak insanlardan bazıları vardır ki yüzleri asıktır. Ummadıkları kabul etmedikleri kıyametle karşı karşıyadırlar. Onlar dünyada Allah’a inanmamış, kıyamet gününü inkâr etmiş, hesap gününü yalanlamışlardır. İnkâr ettikleri hesap günü karşılarındadır. Hesaba çağırılmaktadırlar. Korkularından yüzleri kapkara kesilmiştir. Cehennem ateşi onları selamlar.
M. Çoban 75:24
25
Ogün onlar anlar ki sonu gelmiştir. Vereceği hesabın ağırlığından belleri bükülür. Kaçacak yerleri yoktur. Artık anlamışlardır ki beli büken bir belanın içindedirler.
M. Çoban 75:25
26
Belanın şiddetinden canı köprücük kemiğine dayanınca,
M. Çoban 75:26
27
"Beni kurtaracak kim?" diye etrafına bakınır.
M. Çoban 75:27
28
Ve insan anlar ki artık dünya yaşamından ayrılmıştır. Bu ayrılışın geri dönüşü yoktur. Yaşadıkları gerçektir. Rüyayla, karabasanla ilgisi yoktur.
M. Çoban 75:28
29
Bunu anlayınca korkudan bacakları birbirine dolaşır.
M. Çoban 75:29
30
İşte o gün insanlar Rabbine doğru sevk edilirler.
M. Çoban 75:30