1
1,2. Yâ Sîn. // Resulüm! kainata egemen olacak Kuran aşkına derim ki
2
1,2. Yâ Sîn. // Resulüm! kainata egemen olacak Kuran aşkına derim ki
3
3,4. sen, diğer elçilerimizden birisin ve // doğru yoldasın.
4
3,4. sen, diğer elçilerimizden birisin ve // doğru yoldasın.
5
Bu Kitap, muhteşem bir sevgi indirmesidir.
6
Dikkat et! sen, ataları uyarılmadığı için, geri kalmış bir toplumu uyarıyorsun.
7
Onların çoğu hakkında kesin yargı kararı vardır. Bu yüzden inanmayacaklardır.
8
Biz, bu gibilerin boyunlarına, demir tasmalar taktık. Hem de çenelerine kadar. Burunları, bu yüzden havadadır.
9
Önden ve arkadan set çekip ufuklarını kararttık. üstelik gözlerini de perdeledik, artık bırakın ileriyi, burunlarının ucunu bile göremezler.
10
Resulüm! bu gurur yumaklarını uyarsan da uyarmasan da farketmez, inanmazlar artık...
11
Sen, sadece bu Söylem'e uyanları, her şeye sevgi ile hakim olan Tanrı'ya gönül verenleri uyaracaksın. Bu gibilere, hoşgörülü bir ortamda birbirinden değerli ödüllerden söz edebilirsin.
12
Ölüleri diriltecek olan biziz, yaptıkları her şeyi kayda geçen de biziz. Hasılı biz, her şeyi açık bir kütükte tüm ayrıntısıyla sayıp dökeriz...
13
Resulüm ! onlara, köylüler olayını anlat. Hani, şu Havarîlerin geldiği Antakya olayını.
14
Hatırlarsın, bu köylüler, daha önce İsâ'nın gönderdiği iki elçiyi de tersleyince bir üçüncü ile onlara destek vermiştik. Aralarında şöyle bir tartışma olmuştu: Havarîler : " Bizi buraya, İsâ gönderdi. "
15
Halk : " Siz de bizim gibi bir beşersiniz. Sevgili Tanrı'nın İsâ'ya, bir şey indirdiğinin aslı astarı yok, siz hepiniz yalancısınız . "
16
Havarîler : " Allah bizim, görevli olduğumuzu biliyor .
17
Bizim görevimiz, sadece duyurmak. "
18
Halk : " Zaten bize uğursuzluk getirdiniz. Eğer bu işe bir son vermezseniz, ya sizi taşa tutup gebertecek ya da fena halde canınızı yakacağız . "
19
Havarîler : " Uğursuzluk sizin kendinizde. Size nasihat edildiği için mi sanki? Değil tabi ki. Siz kendiniz, har vurup harman savuran bir toplumsunuz… "
20
Derken şehrin öbür ucundan soluk soluğa gelen (Antakya'lı Habibü' n-Neccâr) bir adam : " Sevgili milletim! . bunların dediklerini kabul edin. "
21
Sizden bir karşılık beklemeyen bu adamlara uyun. Çünkü onların hepsi ermiş kişiler.
22
Yaratana neden kulluk etmeyelim ki! hepiniz sonunda nasıl olsa ona döneceksiniz.
23
Ben onun dışındaki tanrılara el açamam. Aksi halde Allah'tan başıma bir iş gelirse, bu tanrıların şefaati benim işime yaramaz ki, beni kurtaramaz ki onlar!
24
O zaman, ortada kalırım ya ben!
25
Ben sizin Tanrı'nıza inanıyorum beyler !!… Heey beni dinleyiiin! …"
26
" Cennete buyur " dedi bir ses. Adam ise son nefesinde: " Keşke, halkım şu anda görebilseydi,
27
Rabb'imin beni, nasıl bağrına basıp ikramlara boğduğunu " diyebildi.
28
Biz bu olaydan sonra, ora halkına gökten herhangi bir asker indirmesi yapmadık. Zaten indirmemize gerek de kalmadı.
29
Sadece tek bir ses patlaması oldu o kadar. Hepsi balon gibi sönüverdiler.
30
&1616;Ah şu insanlar! Ne zaman kendilerine bir Tanrı elçisi gelse hep onunla alay edegelmişlerdir.
Sonraki 30 ayet →