1
Nûn! Yemin olsun KALEM’e ve yazdıklarına!
2
Sen, rabbinin nimeti sebebiyle mecnûn / cinlenmiş değilsin.
3
Ölçek dışı bir ücret / ödül, elbette senin içindir.
4
Sen, elbette çok büyük bir ahlâk üzeresin.
5
Yakında göreceksin; onlar da görürler;
6
Hanginiz Meftûn / Fitneye Düşmüş?
7
Senin rabbin, gerçekten O’nun yolundan sapmış kimseleri çok iyi bilir; Mühtedîler’i / Hidayete Ermişler’i de O çok iyi bilir.
8
Yalanlayanlar’a itaat etme!
9
Arzu ettiler ki yağ çekesin; onlar da yağ çeksin!
10
İtaat etme, yemin edip duran her bir önemsiz herife!
11
Ayıp arayan laf götürüp getiren’e!
12
Hayr’ı engelleyen saldırgan günahkâr’a!
13
Kaba damgalı obur, bundan da öte bayağı âdi’ye;
14
Mal ve oğullara sahip oldu diye!
15
Bizim âyetlerimiz ona okunduğu zaman: -"İlk Öncekiler’in hikâyeleri!" dedi.
16
Onu Hortum’un üzerine dikeceğiz.
17
Biz, bahçe sahiplerini denediğimiz gibi onları da denedik. Hani, yemin ettiler; elbette sabahleyin hasat edecekler / meyve toplayacaklar!
19
Onlar uyurken, rabbinden bir felaket orayı sardı.
20
Kökten Budanmış gibi oldu.
21
Birbirine seslenmeye başladılar:
22
-"Devşirecekseniz, tarlanıza / ekininize yarın erken gidin!".
23
Derken yola düştüler; gizli gizli konuşuyorlardı:
24
-"Bugün siz oradayken miskîn / düşkün yoksul sokulmasın!" diye!
25
Engellemeye güç yetirecek şekilde ertesi gün erken gittiler.
26
Orayı gördüklerinde dediler ki: -"Biz, elbette yolu şaşırdık".
27
-"Hattâ biz mahrum bırakıldık".
28
Ortancaları: -"Size, ’keşke tesbih etseniz!’ demedim mi?" dedi.
29
-"Rabbimiz sübhandır / münezzehdir; biz, zâlimlerdik" dediler.
30
Artık birbirini kınamaya başladılar.
Sonraki 22 ayet →