Ana SayfaMealler › Mahmut Özdemir

Mahmut Özdemir

Mahmut Özdemir
Mahmut Özdemir meali ile okumaya başla
Kalem 1 / 52
1
Nûn! Yemin olsun KALEM’e ve yazdıklarına!
M. Özdemir 68:1
2
Sen, rabbinin nimeti sebebiyle mecnûn / cinlenmiş değilsin.
M. Özdemir 68:2
3
Ölçek dışı bir ücret / ödül, elbette senin içindir.
M. Özdemir 68:3
4
Sen, elbette çok büyük bir ahlâk üzeresin.
M. Özdemir 68:4
5
Yakında göreceksin; onlar da görürler;
M. Özdemir 68:5
6
Hanginiz Meftûn / Fitneye Düşmüş?
M. Özdemir 68:6
7
Senin rabbin, gerçekten O’nun yolundan sapmış kimseleri çok iyi bilir; Mühtedîler’i / Hidayete Ermişler’i de O çok iyi bilir.
M. Özdemir 68:7
8
Yalanlayanlar’a itaat etme!
M. Özdemir 68:8
9
Arzu ettiler ki yağ çekesin; onlar da yağ çeksin!
M. Özdemir 68:9
10
İtaat etme, yemin edip duran her bir önemsiz herife!
M. Özdemir 68:10
11
Ayıp arayan laf götürüp getiren’e!
M. Özdemir 68:11
12
Hayr’ı engelleyen saldırgan günahkâr’a!
M. Özdemir 68:12
13
Kaba damgalı obur, bundan da öte bayağı âdi’ye;
M. Özdemir 68:13
14
Mal ve oğullara sahip oldu diye!
M. Özdemir 68:14
15
Bizim âyetlerimiz ona okunduğu zaman: -"İlk Öncekiler’in hikâyeleri!" dedi.
M. Özdemir 68:15
16
Onu Hortum’un üzerine dikeceğiz.
M. Özdemir 68:16
17
Biz, bahçe sahiplerini denediğimiz gibi onları da denedik. Hani, yemin ettiler; elbette sabahleyin hasat edecekler / meyve toplayacaklar!
M. Özdemir 68:17
18
İstisna etmezler.
M. Özdemir 68:18
19
Onlar uyurken, rabbinden bir felaket orayı sardı.
M. Özdemir 68:19
20
Kökten Budanmış gibi oldu.
M. Özdemir 68:20
21
Birbirine seslenmeye başladılar:
M. Özdemir 68:21
22
-"Devşirecekseniz, tarlanıza / ekininize yarın erken gidin!".
M. Özdemir 68:22
23
Derken yola düştüler; gizli gizli konuşuyorlardı:
M. Özdemir 68:23
24
-"Bugün siz oradayken miskîn / düşkün yoksul sokulmasın!" diye!
M. Özdemir 68:24
25
Engellemeye güç yetirecek şekilde ertesi gün erken gittiler.
M. Özdemir 68:25
26
Orayı gördüklerinde dediler ki: -"Biz, elbette yolu şaşırdık".
M. Özdemir 68:26
27
-"Hattâ biz mahrum bırakıldık".
M. Özdemir 68:27
28
Ortancaları: -"Size, ’keşke tesbih etseniz!’ demedim mi?" dedi.
M. Özdemir 68:28
29
-"Rabbimiz sübhandır / münezzehdir; biz, zâlimlerdik" dediler.
M. Özdemir 68:29
30
Artık birbirini kınamaya başladılar.
M. Özdemir 68:30