1
Ey iman edenler! Onlara Meveddet (Karşılıklı Sevgi) ile yaklaşacağınız şekilde, benim düşmanımı ve sizin de düşmanınızı veliyyler edinmeyin! Oysa Hakk’tan size gelmiş şeyleri kesinlikle inkâr ettiler. Rabbiniz Allah’a inanıyorsunuz diye sizi ve Rasûl’ü (yurdunuzdan) çıkarıyorlar. Benim yolumda cihada çıkmış olduğunuzda ve benim hoşnutluğumu aradığınızda, onlara Meveddet (Karşılıklı Sevgi) ile sır veriyorsunuz. Ben gizlediğiniz şeyleri de, açıkladığınız şeyleri de bilirim. Sizden kim bunu yaparsa, kesinlikle Yol’un düzünden sapmıştır.
2
Sizi tutuklarlarsa, size düşman olurlar, Kötülük ile size ellerini ve dillerini uzatırlar. Arzu ettiler ki; "keşke inkâr etseniz!".
3
Akrabalarınız size asla yarar sağlamayacaktır; çocuklarınız da! Kıyâmet günü; sizin aranızı ayırır. Allah ne işliyorsanız görmektedir.
4
Kesinlikle sizin için İbrahim’de ve onunla birlikte olanlarda güzel bir örnek oldu. Hani, kavimlerine dediler ki: -"Biz, Allah’tan başka kulluk ettiğiniz şeylerden ve sizden uzağız. Sizi inkâr ettik; birleyerek Allah’a inanıncaya kadar bizim ve sizin aramızda ebedî olarak Düşmanlık ve Buğz (Nefret) başladı. Ancak İbrahim’in, kendi babasına: -’Senin için bağışlanma dileyeceğim. Senin için Allah’tan gelecek hiçbir şeye mâlik olamam’ demesi başka! Rabbimiz! Sadece, sana tevekkül ettik, sana yöneldik. Gidip Varış sadece sanadır".
5
Rabbimiz! İnkâr etmiş olanlar için bizi fitne / deneme yapma! Bizi bağışla rabbimiz! Sen, Hakîm Azîz’sin.
6
And olsun onlarda sizin için, Allah’ı ve Âhir Gün’ü ummakta olan kimseler için güzel bir örnek oldu! Kim yüz çevirirse, artık Allah, gerçekten Hamîd Ganiyy’dir. ***
7
Olur ki Allah onlardan düşmanlık ettiğiniz kimseler ile sizin aranızda bir meveddet (karşılıklı sevgi) meydana getirir. Allah kadîr’dir / güç yetirendir. Allah rahîm gafûrdur.
8
Allah size, Din’de sizinle savaşmamış, sizi yurtlarınızdan çıkarmamış olanlara iyilik etmenizi ve onlara adaletli davranmanızı yasaklamaz. Allah, Tam Adaletliler’i sever.
9
Şüphesiz ki Allah size, Din’de sizinle savaşmış, sizi yurtlarınızdan çıkarmış ve çıkarılmanıza destek vermiş olanları veliyy edinmenizi yasaklar. Kim onları veliyy edinirse, işte onlar gerçekten Zâlimler’dir.
10
Ey iman edenler! Kadın Müminler, hicret etmiş olarak size geldiği zaman onları İMTİHAN edin! Allah onların imanını çok iyi bilir. Onları, iman etmiş bildiyseniz, Kâfirler’e geri döndürmeyin! O kadınlar onlar için halâl değildir, onlar da o kadınlar için halâl olmaz. Harcadıkları şeyleri onlara verin! Onlara mehirlerini verdiğiniz zaman o kadınları nikâhlamanızda size bir günah yoktur. İnkârcı Kadınlar’ı nikâh bağı ile tutmayın! Harcadığınız şeyleri isteyin! Onlar da harcadıkları şeyleri istesinler! Bu, Allah’ın hükmüdür; aranızda hüküm veriyor Allah hakîm alîmdir.
11
Kâfirler’e eşlerinizden bir şey geçtiyse ve sıra size geldiyse, harcadıkları şeylerin misli kadar eşleri gitmiş olanlara verin! İman ettiğiniz Allah’tan sakınıp korunun!
12
Ey Nebiyy! Kadın Müminler, Allah’a hiçbir şeyi ortak koşmamak, hırsızlık yapmamak, zina etmemek, çocuklarını öldürmemek, elleri ve ayakları arasında iftira edecekleri bir bühtan getirmemek ve sana isyan etmemek üzere sana biat etmeye geldikleri zaman, ma’rûf içinde onların biatını al! Onlar için Allah’tan bağışlanma dile! Allah, rahîm gafûrdur.
13
Ey iman edenler! Allah’ın gazap ettiği bir kavmi veliyy edinmeyin! Kâfirler’in Kabir arkadaşlarından (sahiplerinden) ümit kestiği gibi Âhiret’ten ümit kesmişlerdir.