1
Hayır. Kıyamet gününe yemin ederim.
2
Yine hayır. Sürekli kendini kınayan nefse yemin ederim.
3
İnsan, bizim kendisinin kemiklerini biraraya getiremeyeceğimizi mi sanıyor?
4
Evet. Onun parmak uçlarını bile derlemeye güç yetiririz.
5
Doğrusu insan önündeki (ömrü)nü de kötülükler işleyerek geçirmek ister.
6
'Kıyamet günü ne zaman?' diye sorar.
9
Güneş ve ay birleştirildiği zaman;
10
İşte o gün insan: 'Kaçacak yer nerede?' der.
11
Hayır. Hiçbir sığınak yok.
12
O gün varılıp durulacak yer Rabbinin huzurudur.
13
İnsana o gün neyi öne sürdüğü ve neyi geri bıraktığı haber verilir.
14
Hakikatte insan kendi kendine karşı bir şahittir.
15
Mazeretlerini ortaya atsa bile.
16
Onu (sana vahyedileni) acele ile (kavrayıp ezberlemek) için, (Cebrail tamamını sana vahyetmeden) onunla beraber dilini oynatma.
17
Şüphesiz onu (kalbinde) toplamak ve onu (sana) okutmak bize düşer.
18
Şu halde biz onu okuduğumuzda sen onun okunuşuna uy.
19
Sonra onu açıklamak da bizim üzerimizedir.
20
Hayır. Doğrusu siz peşin olanı (dünyayı) seviyorsunuz.
21
Ahireti ise bırakıyorsunuz.
22
Yüzler var ki, o gün parıldar.
24
Yüzler de var ki, o gün asıktır.
25
Kendisine bel kemiğini kıracak bir uygulamada bulunulacağını anlar.
26
Hayır. Ne zaman ki, (can) köprücük kemiklerine dayanır,
27
Ve: 'Kim efsun yapar?' [1] denir,
28
O (can çekişen kişi) de bunun ayrılık zamanı olduğunu anlar,
29
Ve bacak bacağa dolaşır,
30
İşte o gün gidiş ancak Rabbinedir.
Sonraki 10 ayet →