1
Kitap ehlinden ve Allah’a ortak koşanlardan inkâr edenler, kendilerine apaçık delil gelinceye kadar ayrılığa düşmüş değillerdi.
2
Bu (delil); tertemiz sayfaları¹ okuyan, Allah tarafından gönderilen bir elçidir.²
1 Krş. Vâkıa, 56/79; Abese, 80/13-16 2 Krş. Şuara, 26/196; A’lâ, 87/18-19
3
O sayfalarda dosdoğru hükümler kayıtlıdır.
4
Kendilerine kitap verilenler, ancak kendilerine o apaçık delil geldikten sonra ayrılığa düştüler.³
3 Krş. Bakara, 2/89; Şûrâ, 42/14
5
Hâlbuki onlara, ancak dini Allah’a has kılarak, Hakk’a yönelen kimseler olarak O’na kulluk etmeleri, namazı dosdoğru kılmaları ve arınmak için [zekât] vermeleri emredilmişti. İşte bu dosdoğru dindir.
6
Muhakkak ki Kitap ehlinden ve Allah’a ortak koşanlardan olan inkârcılar, içinde sürekli kalacakları cehennem ateşindedirler⁴. İşte onlar yaratıkların en kötüsü olanlardır.
4 Krş. Tevbe, 9/30-31
7
Muhakkak ki inanıp iyi ve yararlı işler [sâlihât] yapanlar ise, işte onlar yaratıkların en hayırlılarıdır.
8
Rableri katında onların mükâfatı; içlerinden ırmaklar akan, içinde ebediyen kalacakları Adn cennetleridir. Allah onlardan razı/hoşnut olmuştur, onlar da Allah’tan razı/hoşnut olmuşlardır. İşte bu, Rabblerine saygıdan ürperen kimseler içindir.⁵
5 Krş. Fecr, 89/30