Ana SayfaMealler › İsmail Yakıt
İY

İsmail Yakıt

İsmail Yakıt
İsmail Yakıt meali ile okumaya başla
Şems 1 / 15
1
Andolsun güneşe ve onun aydınlığına,
İ. Yakıt 91:1
2
Onu izlediğinde [telâhâ)¹ aya, 1 “Telâhâ” fiili; okumak, takip etmek, izlemek anlamındadır. Ay geceleri aydınlatma hususunda güneşi izler. Yani güneşten aldığı ışığı geceleri yansıtır. Ayrıca, güneş ışığı sayesinde evreleri oluşur.
İ. Yakıt 91:2
3
Onu ortaya koyan gündüze,
İ. Yakıt 91:3
4
Onu örttüğünde geceye,
İ. Yakıt 91:4
5
Andolsun göğe ve onu bina edene,
İ. Yakıt 91:5
6
Yeryüzüne ve onu yayana,
İ. Yakıt 91:6
7
Andolsun nefse ve onu tesviye edene/şekillendirene,
İ. Yakıt 91:7
8
Böylece ona hem kötülüğü ve hem de Allah’a karşı sorumluluk bilincini ilham edene.² 2 Bu iki ayette insanın zaaf ve meziyetleriyle beraber kişiliğinin oluşmasını sağlayan temel duygu, düşünce ve dürtülerin potansiyel olarak insana verildiğinin muhteşem bir tasviri söz konusudur. Kişi muhayyerdir; bu eğilimlerden hangisini geliştirirse kişiliğini o doğrultuda bina etmiş olur ve o doğrultuda bir insan olur.
İ. Yakıt 91:8
9
Nefsini temizleyip arıtan kurtuluşa erer.
İ. Yakıt 91:9
10
Onu kirletip kötülüğe boğan da kaybeder.
İ. Yakıt 91:10
11
Semûd, azgınlığı yüzünden yalanladı.
İ. Yakıt 91:11
12
Hani onların en azgını (deveyi boğazlamak için) ileriye atılmıştı.³ 3 Krş. Kamer, 54/29
İ. Yakıt 91:12
13
Allah’ın elçisi de onlara, “Allah’ın devesine⁴ ve onun su içme hakkına (dokunmayın)”⁵ demişti. 4 “Allah’ın devesi” tabiri, kamuya ait deve demektir. Kur’an semantiğinde Allah ve Resul’üne ait olan birtakım (ganimetler gibi) haklar ve diğer emtialar, kamuya ait anlamındadır. 5 Krş. Şuarâ, 26/155-156
İ. Yakıt 91:13
14
Fakat onu yalanladılar ve deveyi boğazladılar. Bunun üzerine Rableri günahlarından dolayı onların üzerine büyük bir felaket [demdeme] indirdi ve kendilerini yerle bir etti/düzledi.
İ. Yakıt 91:14
15
(Allah) yaptığı işin sonucundan çekinmez/korkmaz.
İ. Yakıt 91:15
Şems suresi tamamlandı