1
Ehl-i Kitap/tan ve müşriklerden kâfir olanlar, kendilerine aşikâr bir hüccet
[4] Medine'de nâzil olmuş (8) âyettir.
2
2, 3. Yani onlara Allah tarafından, dürüst-yazıları hâvi pâk sayfalar okur bir peygamber [⁵] gelinceye kadar dinlerinden ayrılmadılar.
[5] Yani ahkâmı havi Kur'an'ı okuyan bir peygamber.
3
2, 3. Yani onlara Allah tarafından, dürüst-yazıları hâvi pâk sayfalar okur bir peygamber [⁵] gelinceye kadar dinlerinden ayrılmadılar.
[5] Yani ahkâmı havi Kur'an'ı okuyan bir peygamber.
4
Kitaba nâil olanlar ancak kendilerine bu aşikâr hüccet geldikten sonra tefrikaya düşmüşlerdir [⁶].
[6] Müşriklerle beraber oldular. Halleri kitapsız müşriklerden daha fenadır.
5
Halbuki onlar muvahhid-i pâk olarak, dini yalnız Allah/a tahsis ederek ibadet etmek, namazı dosdoğru kılmak ve zekâtı eda eylemekten başka bir şeyle emrolunmadılardı. İşte doğru yolda bulunanların dini [⁷] budur.
[7] Veya doğru dürüst din budur. Ehl-i Kitap ve müşrikler böyle bir peygamber gelinceye kadar dinimizden ayrılmayız, demişlerdi, fakat böyle bir peygamber gelince ona inanmadılar.
6
Ehl-i Kitap/tan kâfir olanlarla müşrikler yok mu, onlar Cehennem ateşindedir, orada devamlı kalacaklardır. Onlar mahlûkatın en azılılarıdır.
7
Allah/a iman edip iyi amellerde bulunanlarsa mahlûkatın en iyileridir.
8
Onların, Rabbileri nezdinde mükâfatları, altında ırmaklar akar ikamet olunacak uçmakları vardır. Orada ebedî olarak baki kalacaklar. Allah onlardan hoşnuttur, onlar da Allah/tan hoşnuttur, İşte hoşnutluk Rabbinden korkan kimseye mahsustur.