1
Güneş ve aydınlığı hakkı için,
[1] Mekke'de nazil olmuş, (15) âyettir.
2
Güneşin ardınca doğan ay hakkı için,
3
Güneşe parlaklık veren gündüz hakkı için,
4
Güneşi örten gece hakkı için,
5
Gök ve onu yapan hakkı için,
6
Yer ve onu yayan hakkı için,
7
Nefis ve onu düzeltip ona masiyete düşkünlük,
8
Sakınma yollarını akılla ilham eden hakkı için [²],
[2] Veya yapması, düzeltmesi, ilham etmesi hakkı için.
9
Nefsini pak eden muhakkak umduğuna ermiş,
10
Nefsini cehalet ve masiyet ile örten de nevmit olmuştur.
11
Semud kavmi azgınlıkları sebebiyle peygamberlerini yalancı saydılardı,
12
Hani en bedbahtı kalkıp deveyi öldürmeye kalkmıştı.
13
Tanrı peygamberi onlara «— Allah/ın dişi devesini bırakınız, su içmesine dokunmayınız» demişti.
14
Onlarsa onu yalancı saydılar, deveyi sinirlediler. Rableri, günahları sebebiyle onları azapla sardı, azabı hepsine verdi.
15
Allah bunun sonundan korkmaz [³].
[3] Cezanın sonundan korkanlar dünyadaki padişahlardır.