1
Bu şehire yemin ederim ki,
[1] Mekke'de nazil olmuş, (20) âyettir.
2
Sen bu memlekette mukimsin [²],
[2] Yahut Mekke'de harbetmek sana helâldir veya Mekke'ye gireceksin, Kureyş elinde zebun olacak.
3
Ata/ya ve kendisinin zürriyetine de [³] yemin ederim ki
[3] Yani ata'n İbrahim'le İsmail'e ve sana. Veya Âdem'le oğullarına.
4
Elbette biz insanı meşekkat içinde yarattık.
5
Âsi olan insan hiçbir kimsenin kendisine gücü yetmez mi [⁴] zannediyor?
[4] Hiçbir fert, hatta Allah da ona azap edemez mi?
6
O «— Peygamber aleyhinde [⁵] birçok para sarfettim» diyecek.
[5] Veya gösteriş olmak, iftihar etmek üzere.
7
O insan hiçbir kimse kendisini görmemiş mi [⁶] zannediyor?
[6] Hiçbir fert hatta Allah onu göremez de kalbindekini bilmez mi?
9
Bir dille iki dudak vermedik mi?
10
Biz ona iki yüksek yolu [⁷] gösterdik.
[7] Hayır ve şer, küfür ve iman yollarını.
11
İşte o sarp yokuşu geçemedi,
12
Sarp yokuş nedir? Bilir misin?
15
Hısımlardan bir yetimi,
16
Yahut yerde sürünen bir yoksulu doyurmak,
17
17, 18. Sonra da iman edip birbirine sabır ve sebat ve merhametle tavsiyede bulunanlardan olmak. İşte sağ tarafa geçecek olanlar böyleleridir.
18
17, 18. Sonra da iman edip birbirine sabır ve sebat ve merhametle tavsiyede bulunanlardan olmak. İşte sağ tarafa geçecek olanlar böyleleridir.
19
Âyetlerimizi tanımayanlar ise sol tarafa geçecekler.
20
Onların her taraflarını ateş kaplayacak [⁸].
[8] Öyle kaplayacak ki içine ne hava girebilecek, ne de oradan duman çıkabilecek.