1
Esirgeyen, bağışlayan Tanrı adıyle [²]
[1] Sûre-i Celîle yedi âyettir, Mekke'de nazil olmuştur. [2] Besmele-i şerîfe'deki «rahman» bütün mahlûkat hakkında, «rahim» bilhassa mü'minler hakkında ve ihsan sahibi olan, merhameti çok olan zat demektir, her ikisi de esmâ-i ilâhiye'dendir. Eserimizde «esirgeyen, bağışlayan» isimleri ile tercüme edilmiştir. Makama göre «başlarım, okurum, yerim, içerim» gibi fiiller takdir olunur. Burada «başlarım» fiili münasip olur.
2
2, 4. (Hamd-ü senâ) o Allah/a mahsustur ki âlemlerin Rab/bidir [³], esirgeyendir, bağışlayandır, ceza gününün mâlikidir.
[3] Yaradanı, besleyeni, işlerini göreni, terbiye edeni, sahibi, mâlikidir.
3
2, 4. (Hamd-ü senâ) o Allah/a mahsustur ki âlemlerin Rab/bidir [³], esirgeyendir, bağışlayandır, ceza gününün mâlikidir.
[3] Yaradanı, besleyeni, işlerini göreni, terbiye edeni, sahibi, mâlikidir.
4
2, 4. (Hamd-ü senâ) o Allah/a mahsustur ki âlemlerin Rab/bidir [³], esirgeyendir, bağışlayandır, ceza gününün mâlikidir.
[3] Yaradanı, besleyeni, işlerini göreni, terbiye edeni, sahibi, mâlikidir.
5
Kulluğu yalnız sana ederiz, yardımı da ancak senden dileriz.
6
6, 7. Bizleri doğru yola, gazaba uğrayanların, sapıkların yoluna değil, kendilerine in/am ettiklerinin yoluna götür [⁴].
[4] Âmin — Yâ Rab! Kabul et.
7
6, 7. Bizleri doğru yola, gazaba uğrayanların, sapıkların yoluna değil, kendilerine in/am ettiklerinin yoluna götür [⁴].
[4] Âmin — Yâ Rab! Kabul et.