Haydar Öztürk-Serkan Yılmaz

1

Kâf, Hâ, Yâ, Ayn, Sâd.

H.Öztürk&S.Yılmaz 19:1

2

(Bu), Rabbinin, kulu Zekeriya’ya olan rahmetini hatırlatmasıdır.

H.Öztürk&S.Yılmaz 19:2

3

Hani o, Rabbine gizlice seslenip;

H.Öztürk&S.Yılmaz 19:3

4

Şöyle demişti: “Rabbim! Benim kemiklerim zayıfladı ve saçım sakalım ağardı, ben sana dua etmekle hiç mutsuz olmadım.

H.Öztürk&S.Yılmaz 19:4

5

Ben arkamdan gelecek yakınlarım adına korkuya kapıldım, karım da kısırdır. Bana katından bir veli bağışla;

H.Öztürk&S.Yılmaz 19:5

6

Bana ve Yakupoğullarına mirasçı olsun. Rabbim! Onu razı olacağın biri kıl.”

H.Öztürk&S.Yılmaz 19:6

7

“Ey Zekeriya! Biz sana adı Yahya olan bir oğul müjdeliyoruz, bundan önce kimseyi ona adaş kılmadık.”

H.Öztürk&S.Yılmaz 19:7

8

(Zekeriya): “Rabbim! Karım kısırken, ben de yaşlılığın son sınırına ulaşmışken nasıl olur da bir oğlum olabilir? “ dedi.

H.Öztürk&S.Yılmaz 19:8

9

“İşte böyle. Rabbin dedi ki: Bu benim için kolaydır, daha önce hiçbir şey değilken seni de yaratmıştım.” dedi.

H.Öztürk&S.Yılmaz 19:9

10

“Rabbim! Bana bir ayet (:işaret) ver.” dedi. “Senin için işaret, sapasağlam iken (üç gün) üç gece insanlarla konuşmamandır.” dedi.

H.Öztürk&S.Yılmaz 19:10

11

Böylelikle Zekeriya (mabetteki) odasından kavminin karşısına çıkıp onlara sabah akşam tesbih etmelerini işaret etti.

H.Öztürk&S.Yılmaz 19:11

12

“Ey Yahya! Kitaba sımsıkı sarıl.” dedik. Daha çocukken ona hüküm verdik.

H.Öztürk&S.Yılmaz 19:12

13

Katımızdan ona bir sevimlilik ve arınmışlık da verdik. O çok takva sahibiydi.

H.Öztürk&S.Yılmaz 19:13

14

Ana babasına hürmetkârdı ve asi bir zorba değildi.

H.Öztürk&S.Yılmaz 19:14

15

Doğduğu gün, öleceği gün ve diri olarak yeniden kaldırılacağı gün ona selam olsun!

H.Öztürk&S.Yılmaz 19:15

16

Kitapta Meryem’i de an. Hani o, ailesinden ayrılıp doğu tarafında bir yere çekilmişti.

H.Öztürk&S.Yılmaz 19:16

17

Sonra onlarla kendisi arasına perde çekti (:uzak tuttu). Derken ona ruhumuzu gönderdik. O, düzgün bir beşer kılığında göründü.

H.Öztürk&S.Yılmaz 19:17

18

Meryem: “Ben senden Rahmân’a sığınırım, eğer takva sahibiysen!” dedi.

H.Öztürk&S.Yılmaz 19:18

19

(Melek): “Ben sana arınmış bir erkek çocuğu bahşetmek için Rabbinin gönderdiği bir elçiyim.” dedi.

H.Öztürk&S.Yılmaz 19:19

20

“Benim nasıl olur da bir oğlum olabilir? Bana hiçbir beşer dokunmadı ve ben azgınlık eden biri de değilim.” dedi.

H.Öztürk&S.Yılmaz 19:20

21

(Melek): “Öyledir! Rabbin diyor ki: Bu benim için kolaydır. Onu insanlara bir ayet ve bizden bir rahmet kılacağız.” dedi. Bu, karara bağlanmış bir iştir.

H.Öztürk&S.Yılmaz 19:21

22

Böylece ona gebe kaldı, sonra onunla ıssız bir yere çekildi.

H.Öztürk&S.Yılmaz 19:22

23

Derken doğum sancısı onu bir hurma ağacına sürükledi. “Keşke bundan önce ölseydim de unutulup gitseydim.” dedi.

H.Öztürk&S.Yılmaz 19:23

24

(Melek) aşağısından ona seslendi: “Hüzne kapılma, Rabbin senin alt (yan)ında bir (su) arkı var etmiştir.

H.Öztürk&S.Yılmaz 19:24

25

Hurma dalını kendine doğru silkele, üzerine taze hurma dökülsün.

H.Öztürk&S.Yılmaz 19:25

26

Artık ye, iç, gözün aydın olsun! Herhangi bir beşer görürsen: Ben Rahmân’a oruç adadım. Bugün hiçbir insanla konuşmayacağım.” de.

H.Öztürk&S.Yılmaz 19:26

27

Çocuğunu alıp kavmine gelince, kavmi: “Ey Meryem! Gerçekten şaşılacak bir şey yaptın.

H.Öztürk&S.Yılmaz 19:27

28

Ey Harun’un kız kardeşi! Senin baban kötü bir kişi değildi ve annen de azgın biri değildi.” dediler.

H.Öztürk&S.Yılmaz 19:28

29

Bunun üzerine çocuğu işaret etti. (Onlar da): “Beşikteki bir çocukla biz nasıl konuşabiliriz?” dediler.

H.Öztürk&S.Yılmaz 19:29

30

(Çocuk) dedi ki: “Ben Allah’ın kuluyum. (Allah) bana kitap verdi ve beni nebî kıldı.

H.Öztürk&S.Yılmaz 19:30