Haydar Öztürk-Serkan Yılmaz

1

Elif, Lâm, Râ. Bunlar apaçık kitabın ayetleridir.

H.Öztürk&S.Yılmaz 12:1

2

Aklınızı kullanasınız diye onu Arapça bir Kur’ân olarak indirdik.

H.Öztürk&S.Yılmaz 12:2

3

Biz bu Kur’ân’ı sana vahyetmekle kıssaların en güzelini aktarıyoruz. Oysa sen daha önce bunlardan habersizdin.

H.Öztürk&S.Yılmaz 12:3

4

Hani Yusuf, babasına: “Babacığım! Ben (rüyamda) on bir yıldız, Güneş ve Ay’ı gördüm. Gördüm ki onlar bana secde ediyorlardı.”

H.Öztürk&S.Yılmaz 12:4

5

Babası: ”Yavrucuğum! Rüyanı kardeşlerine anlatma, yoksa sana bir tuzak kurarlar. Çünkü şeytan, insana apaçık düşmandır.” demişti.

H.Öztürk&S.Yılmaz 12:5

6

Böylece Rabbin seni seçecek, olayların te’vilini (:içyüzünü) sana öğretecek ve daha önce ataların İbrahim ve İshak’a yaptığı gibi senin ve Yakup ailesinin üzerindeki nimetini tamamlayacaktır. Rabbin bilendir, hükmünde tam isabet edendir.

H.Öztürk&S.Yılmaz 12:6

7

Muhakkak ki Yusuf ve kardeşlerinde isteyenler için ayetler vardır.

H.Öztürk&S.Yılmaz 12:7

8

Kardeşleri şöyle demişti: “Yusuf ve kardeşi babamıza bizden daha sevimlidir. Oysa biz birbirine bağlı bir topluluğuz. Gerçekten babamız apaçık bir şaşkınlık içindedir.”

H.Öztürk&S.Yılmaz 12:8

9

“Yusuf’u öldürün veya onu bir yere atıp bırakın ki babanızın sevgisi yalnızca size kalsın. Ondan sonra da salih bir topluluk olursunuz.”

H.Öztürk&S.Yılmaz 12:9

10

İçlerinden biri dedi ki: “Yusuf’u öldürmeyin, eğer bir şey yapacaksanız onu kuyunun dibine atın da bir kervan bulsun.”

H.Öztürk&S.Yılmaz 12:10

11

“Ey babamız!” dediler. “Sana ne oluyor da biz ona içten davrandığımız halde Yusuf hakkında bize güvenmiyorsun?

H.Öztürk&S.Yılmaz 12:11

12

Sen onu yarın bizimle gönder, gönlünce gezip oynasın. Biz onu koruyup gözetiriz.”

H.Öztürk&S.Yılmaz 12:12

13

Babaları: “Sizin onu götürmeniz beni üzer ve siz ondan habersizken onu bir kurdun yemesinden korkarım.” dedi.

H.Öztürk&S.Yılmaz 12:13

14

Dediler ki: “Yemin olsun, biz birbirine bağlı bir topluluk iken onu kurt yerse gerçekten hüsrana uğramış oluruz.”

H.Öztürk&S.Yılmaz 12:14

15

Nitekim onu götürüp kuyunun dibine atmayı kararlaştırdıkları zaman biz ona şöyle vahyettik: “Yemin olsun, kendileri farkında değilken sen onlara bu yaptıklarını haber vereceksin.”

H.Öztürk&S.Yılmaz 12:15

16

Akşam ağlaşarak babalarına geldiler.

H.Öztürk&S.Yılmaz 12:16

17

“Ey babamız! Gerçek şu ki biz gittik, yarışıyorduk. Yusuf’u da eşyamızın yanında bırakmıştık. Fakat onu kurt yemiş. Ne var ki biz doğruyu söylesek bile sen bize inanmazsın.” dediler.

H.Öztürk&S.Yılmaz 12:17

18

Üzerine sahte bir kan sürülmüş gömleğini getirdiler. “Hayır!” dedi. “Nefsiniz sizi yanıltıp bir işe sürüklemiş. Bundan sonra (bana düşen) güzel bir sabırdır. Anlattıklarınıza karşı Müsteân (:yardımı istenen) olan ancak Allah’tır.“

H.Öztürk&S.Yılmaz 12:18

19

Bir kervan geldi, sucularını gönderdiler. O da kovasını sarkıttı. “Hey, müjde! Bu bir çocuk.” dedi. Onu ticari bir mal olarak sakladılar. Allah onların ne yaptıklarını bilendir.

H.Öztürk&S.Yılmaz 12:19

20

Onu ucuz bir fiyata, birkaç dirheme sattılar. Zaten pek de önemsemediler.

H.Öztürk&S.Yılmaz 12:20

21

Onu satın alan bir Mısırlı, karısına: “Ona iyi bak, umulur ki bize bir yararı dokunur veya evlat ediniriz.” dedi. Böylelikle Yusuf’a olayların te’vilini (:içyüzünü) öğretmek için o yere yerleştirdik. Allah, işinde galip olandır ancak insanların çoğu bilmez.

H.Öztürk&S.Yılmaz 12:21

22

Yetişkinlik çağına erişince kendisine hüküm ve ilim verdik. İşte güzel davrananlara karşılığını böyle veririz.

H.Öztürk&S.Yılmaz 12:22

23

Evinde kalmakta olduğu kadın, ondan murat almak istedi. Kapıları sımsıkı kapatarak: “Haydi gelsene!” dedi. Yusuf: “Allah’a sığınırım! O benim rabbimdir, bana güzel davrandı. Gerçek şu ki zalimler kurtulamazlar.” dedi.

H.Öztürk&S.Yılmaz 12:23

24

Gerçekten kadın ona meyletmişti. O da ona meyletmişti, tâ ki Rabbinin kesin delilini görünceye kadar... Böylelikle biz ondan kötülüğü ve fahşayı geri çevirdik. Çünkü o, ihlâslı kıldığımız kullarımızdandı.

H.Öztürk&S.Yılmaz 12:24

25

İkisi de kapıya doğru koştular. Kadın onun gömleğini arkadan çekip yırttı. Kapıda kadının kocasıyla karşılaştılar. Kadın dedi ki: “Ailene kötülük isteyenin cezası zindana atılmaktan veya elim bir azaptan başka ne olabilir?”

H.Öztürk&S.Yılmaz 12:25

26

(Yusuf) dedi ki: “O benden murat almak istedi.” Kadının yakınlarından bir şahit şahitlik etti: “Eğer Yusuf’un gömleği ön taraftan yırtılmışsa bu durumda kadın doğruyu söylemiştir, Yusuf ise yalancılardandır.

H.Öztürk&S.Yılmaz 12:26

27

Eğer gömleği arkadan yırtılmışsa kadın yalan söylemiştir ve Yusuf doğruyu söyleyenlerdendir.”

H.Öztürk&S.Yılmaz 12:27

28

(Kocası) onun gömleğinin arkadan yırtıldığını görünce: “Doğrusu bu sizin tuzağınızdır. Sizin tuzağınız büyüktür.

H.Öztürk&S.Yılmaz 12:28

29

Yusuf, sen bu konuyu kapat. Kadın, sen de bu suçundan dolayı bağışlanma dile. Çünkü sen hataya düşenlerden oldun.” dedi.

H.Öztürk&S.Yılmaz 12:29

30

Şehirde kadınlar: “Azîz’in karısı genç hizmetçisinin nefsinden murat almak istiyormuş. Öyle ki onun sevdası onu sarmış. Biz onu açıkça sapmış görüyoruz.” diyorlardı.

H.Öztürk&S.Yılmaz 12:30