Cemil Said · MealMerkezi.Net

1

Elif Lâm Râ. Bunlar kitâb-ı mübînin işâretleridir.

C. Said 12:1

2

Bu sûreyi ’arabca olarak inzâl iyledik tâ ki anlayasınız.

C. Said 12:2

3

Bu sûrede sana vahy iylediğimiz hikâyelerin en güzelini anlatacağız bu hikâyeden şimdiye kadar gâfil idin.

C. Said 12:3

4

Bir gün Yûsuf didi ki: "Baba ben ru’yâmda onbir yıldızın ve güneş ve ayın bana secde itdiklerini gördüm."

C. Said 12:4

5

Ya’kûb didi ki: "Ey oğlum sakın ru’yânı birâderlerine söyleme senin ’aleyhine bir şeytânlık düşünürler zîrâ şeytân insânın en büyük hasmıdır."

C. Said 12:5

6

"Rabbin seni intihâb idecek ve sana vuku’âtı keşf itmeği öğretecekdir. Ceddin İbrâhîm ve İshak’a oldığı gibi seni ve Ya’kûb ’âilesini ni’mete müstağrak iyleyecekdir rabbin ’âlim ve hakîmdir."

C. Said 12:6

7

Yûsuf ve birâderlerinin hikâyesinde suâl soranlar içün Allâh’ın kudretine delîl vardır.

C. Said 12:7

8

Yûsuf’u birâderleri beynlerinde "Pederimiz Yûsuf ile Bünyamin’i bize tercîh idiyor halbuki biz ânlardan daha kuvvetliyiz bu âşikâr bir dalâletdir." didiler.

C. Said 12:8

9

Ânlardan biri didi ki: "Yûsuf’u öldürünüz ve yâhud uzak bir yere götürünüz pederinizin nazarları sizin üzerinizde olur sonra tevbe idüb iyi âdemler gibi hareket idersiniz."

C. Said 12:9

10

İçlerinden biri didi ki: "Yûsuf’ı öldürmeyiniz ândan kurtulmak istiyor iseniz ânı bir kuyuya atınız bir seyyâh geçer iken ânı alır."

C. Said 12:10

11

11, 12. Bir gün birâderleri babalarına "Bize Yûsuf’ı niçün tevdî’ itmiyorsın biz âna karşu hayırhâhız, yârın bizimle gitmesine müsâ’ade it o meyve yir ve oynar biz de ânı muhâfaza ideriz." didiler.

C. Said 12:11

12

11, 12. Bir gün birâderleri babalarına "Bize Yûsuf’ı niçün tevdî’ itmiyorsın biz âna karşu hayırhâhız, yârın bizimle gitmesine müsâ’ade it o meyve yir ve oynar biz de ânı muhâfaza ideriz." didiler.

C. Said 12:12

13

Ya’kûb aleyhisselâm: "Ben ânı size tevdî’ ider isem mahzûn olurum korkarım siz gâfil bulundığınız bir zamânda kurd ânı parçalar." didi.

C. Said 12:13

14

Didiler ki: "Eğer bir kurd hücûm ider de biz müdâfa’a itmez isek hâsir oluruz."

C. Said 12:14

15

Bunun üzerine Yûsuf’ı götürdiler ve hep birlikde ânı bir kuyuya atdılar biz Yûsuf’a vahy itdik "Bir gün yapdıklarını ânlara anlatırsın halbuki ânlar anlamazlar." didik.

C. Said 12:15

16

Akşam birâderleri babalarının yanına ağlayarak geldiler.

C. Said 12:16

17

Ya’kûb "Yûsuf ne oldı" didi "Biz koşmaca oynuyor idik Yûsuf’ı esvâblarımızın yanında bırakdık bir kurd ânı parçaladı lâkin biz doğrı da söylesek sen inanmıyacaksın" didiler.

C. Said 12:17

18

Başka bir kanla mülemma’ gömleğini gösterdiler Ya’kûb "Bunı hep siz tertîb itdiniz lâkin sabır lâzımdır bu haber virdiğiniz felâketde yalnız Allâh bana mu’în olur" didi.

C. Said 12:18

19

Seyyâhlar oradan geçdiler kuyûdan su çekmek içün birini gönderdiler bu âdem koğayı kuyuya sarkıtdı ve "Ne güzel tesâdüf işte bir çocuk" diyu bağırdı ânı satmak içün sakladılar lâkin Allâh yapdıklarını biliyor idi.

C. Said 12:19

20

Ânı yanlarında saklamak istemediklerinden gâyet dûn bir fiyata, bir kaç dirhem gümüşe satdılar.

C. Said 12:20

21

Ânı satın alan bir Mısırlı karısına didi ki: "Buna ikrâm it belki bir gün bize fâidesi dokunur yâhud evlâdlığa kabûl ideriz" Bu vecihle o memleketde Yûsuf’ı yerleşdirdik ve âna vekâyi’i keşf itmeği öğretdik. Allâh’ın emri mutlak icrâ olunur lâkin insânların ekserîsi bilmez.

C. Said 12:21

22

Yûsuf sinn-i rüşde irdiği vakit âna ’ilim ve ’akıl virdik biz sabır iden muhsinlere mükâfât ideriz.

C. Said 12:22

23

Bulundığı hânenin sâhibi ’Azîz’in zevcesi âna göz atdı odanın kapularını kapadı "Buraya gel" didi Yûsuf "Ma’âzAllâh benim efendim bana bu kadar ikrâm itdi ben hıyânet idemem zâlimler felâh bulmaz" cevâbını virdi.

C. Said 12:23

24

Lâkin kadın ısrâr itdi. Yûsuf belki râzı olabilür idi lâkin Allâh’dan gelen bir ihtâr ânı men’ iyledi. Bu ihtârı ânı sû-i hâl ve fuhuşdan men’ içün virdik çünki hâlis ’ibâdımızdan idi.

C. Said 12:24

25

Bunun üzerine her ikisi kapuya şitâb itdiler kadın Yûsuf’un esvâbını arkadan yırtdı o esnâda kadının zevci geldi her ikisini kapuda buldı kadın "Senin zevcen hakkında sû-i niyet beleyen habisden ve ’azâb-ı elîmden başka neye müstehakdır?" didi.

C. Said 12:25

26

26, 27. Yûsuf "Beni fenâlığa tahrîk iden odur" didi. Kadının ehlinden biri şehâdet itdi "Eğer esvabı önünden yırtılmış ise kabahat Yûsuf’undur kadın doğrı söylüyor faakat arkadan yırtılmış ise kadın yalan söylüyor ve Yûsuf doğru söylüyor" didi.

C. Said 12:26

27

26, 27. Yûsuf "Beni fenâlığa tahrîk iden odur" didi. Kadının ehlinden biri şehâdet itdi "Eğer esvabı önünden yırtılmış ise kabahat Yûsuf’undur kadın doğrı söylüyor faakat arkadan yırtılmış ise kadın yalan söylüyor ve Yûsuf doğru söylüyor" didi.

C. Said 12:27

28

28, 29. Kocası esvâbı mu’âyene itdi arkadan yırtılmış oldığını gördi karısına "Senin hîlekârlıkların ’azîmdir. Ey Yûsuf bu vak’ayı sükût ile geçişdir ve sen de ey kadın günâhından dolayı istiğfâr it çünki hatâ itdin" didi.

C. Said 12:28

29

28, 29. Kocası esvâbı mu’âyene itdi arkadan yırtılmış oldığını gördi karısına "Senin hîlekârlıkların ’azîmdir. Ey Yûsuf bu vak’ayı sükût ile geçişdir ve sen de ey kadın günâhından dolayı istiğfâr it çünki hatâ itdin" didi.

C. Said 12:29

30

Şehrin kadınları vak’ayı biri birilerine anlatıyorlar idi " ’Azîz’in karısı delice sevdiği kölesinden istifâde itmek istemiş âşikâr bir dalâlete düşmüş" diyorlardı.

C. Said 12:30