1
Göklerde, yerde bulunan her şey, Allaha tespih eder O emredir, O bilge
2
Ey inanmış olanlar! Yapmayacağınız bir İşi niçin söylersiniz?
3
Yapmayacağınız şeyi, söylemeniz bu, Allahın katında büyük iğrençtir!
4
Allah kendi yolunda —tahkimli duvar gibi sıra sıra durup— çarpışanları sever
5
Hani, Musa ulusuna demişti ki: «Ey ulusum! Beni niçin incitirsiniz? Biliyorsunuz ki ben Allahın, size göndermiş olduğu peygamberiyim!», onlar eğrilince, Allah da onların gönlünü eğdi, buyrumdan dışarı çıkan ulusu Allah doğru yola iletmez
6
Hani Meryem oğlu İsa: «Ey Yakup oğulları! Benden önce inmiş olan Tevratı, gerçeklemek, adı Ahmet olup, benden sonra gelecek olan bir peygamberi müjdelemek üzere, Allahın sizlere gönderdiği peygamberiyim!» demiş idi ya; birtakım belgelerle onlara geldiğinde: «Bu açık bir büyüdür!» demiş idiler
7
İslâmlığa çağrıldığı sırada, Allahın üzerine yalan yere iftira eden bir kimseden daha zalim kim vardır? Evet, zalim olan bir ulusu, Allah doğru yola iletmez
8
Onlar, ağızlariyle Allahın ışığını söndürmek istiyorlar; hoş görmeseler dahi kâfir olanlar, Allah kendi ışığını tamamlayacak
9
Eş koşanlar hoş görmemiş olsalar da, bütün dinlere üstün olmak üzere, hak din ile, doğru yolda peygamberini gönderen O'dur
10
Ey inanmış olanlar ! Ağır bir azaptan sizi kurtaracak olan bir ticarete sizi kılavuzlayayım mı?
11
Hem Allaha, hem peygamberine inanarak Allah yolunda malımızla, canımızla savaşınız, eğer bilir iseniz bu sizinçin hayırlıdır
12
Günahlarınızı bağışlayacak, altından ırmaklar akan cennetlerde, eylenilen cennetlere, tertemiz konaklara koyacak, bu ne büyük sonuçtur!
13
Daha başka sevdiğiniz bir nimet, hem Allah katından yardım, hem de yeni bir fetih var, inanmış olanları müjdeleyesin
14
Ey inanmış olanlar! Allahın yardımcısı olunuz, Meryem oğlu İsa'nın on ikilere: «Kimlerdir Allaha yardım edenler?» dediği gibi; on ikiler dediler ki: «Biz Allaha yardımcıyız!»; Yakup oğullarından bir bölüğü inandı, bir bölüğü kâfir oldu, inanmış olanlara —düşmanlarına karşı— yardım eyledik, imdi yener oldular