2
Hikmet dolu Kur'ana ant
3
Evet, sen peygamberler içersinden birisin
4
4,5. Doğru yoldasın; Kur'an, emre olan, yarlıgayan Tanrının indirdiğidir
5
4,5. Doğru yoldasın; Kur'an, emre olan, yarlıgayan Tanrının indirdiğidir
6
Ataları kocundurulmayan, anlamayan bir ulusu kocundurman içindir
7
Söz hak oldu onların pek çoklarına; imdi onlar inanmazlar
8
Biz onların boyunlarına, çenelerine değin halkalar geçirdik, başlarını eğemezler !
9
Onların hem önüne, hem de arkalarına birer duvar çekmişiz, gözlerini kapattık, artık onlar göremezler
10
Sen onları, istersen kocundur, istersen kocundurma, onlar inan etmezler
11
Ancak, kocundurabilirsin Kur'ana inananla, görmeksizin, Tanrıdan korkusu bulunanı, onu bağışlamakla, güzel olan sevapla hemencecik müjdele
12
Yalnız ölüleri biz diriltiriz, yaptıkları şeyleri, yaptıkları eserleri dahi yazarız, açık bir defterde, biz her şeyi sayarız
13
Hani, kendilerine peygamberler gelmiş olan kent halkını onlara anlat
14
Biz onlara iki kişi gönderdik, hemen ikisini de yalanlayıverdiler, imdi, bir de üçüncüsüyle pekittik: «Biz, sizlere gönderilen peygamberleriz!» dediler
15
Dediler ki: «Bizim gibi, siz de birer insansınız, Allah bir şey indirmedi, ancak yalan söylersiniz!»
16
Peygamberler dediler ki: «Tanrımız bilir ki, bizler, size gönderilen peygamberleriz!
17
Ancak, bizim ödevimiz, sizlere açıkçana eriştirmek»
18
Onlar dediler ki: «Uğursuzluk getirdiniz bizlere, eğer vazgeçmezseniz, sizi taşa tutarız, bizden ağır ceza görürsünüz»
19
Peygamberler dediler ki: «Öğüt almışsanız da, uğursuzluk sizdedir; sizler taşkın ulussunuz»
20
Şehrin öte başından, bir kişi koşarak geldi: «Ey ulusum! Uyun peygamberlere
21
Sizden bir şey istemeyen, doğru yolu gösteren bir kimseye uyunuz!» diye söyledi
22
«Bana ne oldu? Beni yaratmış olan Tanrıya tapmıyayım? Ona döneceksiniz
23
Ondan özge Tanrılar mı tutayım? Eğer, Allah bana zarar dilerse, onların şefaati hiçbir işe yaramaz? Kurtarmazlar da
24
Böylelikle, pek açık bir sapkınlığa düşmüş olurum
25
Ben inandım Tanrınıza ! Beni dinleyin»
26
Ona denildi ki: «Cennete gir!», o dedi: «Keşke ulusum bilseydi
27
Allah beni bağışladı, beni ağırlanmış olanlardan kılmıştır»
28
Ondan sonra, ulusuna gökten ordu göndermedik, göndermek de istemeyiz
29
Ancak, bir tek haykırış, hemen hepsi söndüler
30
Ne yazıktır —kendilerine gelmiş olan peygamberle —alay eden kullara!
Sonraki 30 ayet →