2
Bu, Tanrının kulu, Zekeriya hakkındaki yarlıgasının bir anımıdır
3
Hani, o Tanrısına gizlice seslenmişti
4
O dedi ki: «Süngüm düştü, saçım ağardı, sana dua ettiğimde boşa çıkmadım!»
5
«Benden sonra, korkuyorum hısımlarımdan, kadınımsa kısırdır, kendi katından bir dost bağışla bana
6
Hem bana, hem İsrail oğullarına mirasçı ola, beğenilmiş de eyle»
7
«Ey Zekeriya! Seni bir çocukla müjdeliyoruz, adı Yahya'dır, ondan önce bir adaşı gelmedi»
8
O dedi ki: «Tanrım ! Benim nice oğlum olur? Kadınım kısırdır, ben de hayli kocaldım!»
9
Melek dedi ki: «Bu iş böyledir», Tanrın buyurdu ki: «Bu benimçin kolaydır, nitekim önce yok idin, bir şey değildin, seni var ettik !»
10
Zekeriya dedi ki: «Tanrım! Bana bir belge ver», Tanrı buyurdu ki: «Art arda üç gece, senin konuşmamaklığın kimseyle, sana bir belge»
11
Zekeriya, mihraptan ulusuna çıkınca: «Sabah, akşam teşbih edin!» dedi hemen onlara
12
Ey Yahya ! Al kitabı kuvvetle, biz ona çocuk olduğu halde, hikmet verdik
13
Katımızdan esirgeme de verdik, temizlik verdik, o sakınçtır
14
Anasına, atasına iyi davranır, o zorba değildir, azgın değildir
15
Doğduğu gün, öldüğü gün, yeniden dirilerek geldiği gün ona selâm ola
16
An kitapta Meryem'i; ailesinden doğuda bir yere çekilmiş idi
17
Bir perde çekti onlardan yana, ruhumuzu gönderdik ona, ruh, tüm bir insan gibi göründü ona
18
Meryem dedi : «Sen sakınçlı kimseysen, ben senden Allaha sığınıyorum»
19
O dedi ki: «Sana temiz bir oğul bağışlamakçin ben, ancak Tanrının elçisiyim»
20
Meryem dedi ki: «Bana insan dokunmadı, taşkınlık da etmedim, nice çocuğum olur?»
21
Dedi ki: «Bu böyledir», Tanrın buyurdu ki : «Bu benimçin kolaydır, biz onu katımızdan insanlara bir belge, bir rahmet kılarız; bu iş olup bitmiştir!»
22
O, ona yüklü olunca, uzak bir yere gitti
23
Doğum ağrıları gelince ona, dayanarak bir ağacın kütüğüne, dedi ki: «Bundan önce öleyim de, büsbütün unutulup gideydim !»
24
Aşağıdan bir ses gelip dedi ki : «Kaygılanmayasın, ayağının altında bir ırmak yaratmışım
25
Hurma ağacını depretesin de, olgun, taze hurma düşsün sana!
26
Yiyesin, içesin, gözün de aydın ola, bir insan görürsen : «Tanrıya ben önce adadım, bugün kimseyle konuşamam!» diyesin
27
Meryem onu yüklenerek, ulusuna gelincek dediler ki: «Ey Meryem! Ne kötü bir iş getirdin
28
Ey Harun'un bacısı! Senin baban kötü kişi değildi, anan dahi azgınlık etmedi!»
29
Hemen Meryem çocuğunu çağırdı, dediler ki: «Beşikteki çocukla biz nice konuşuruz?»
30
Çocuk dedi ki: «Ben Allahın kuluyum, O bana kitap verdi beni peygamber kıldı
Sonraki 30 ayet →