1
Elif, lâm, râ, işte bunlar, açık olan kitabın âyetleridir
2
Biz onu, Arapça Kur'an olarak indirmişizdir, ola ki anlarsınız
3
Biz, sana vahiy etmekle işbu Kur'anı, haberlerin en güzelini sana anlatıyoruz, her ne kadar önce bilmezdinse de
4
Hani, Yusuf babasına demişti ki: «Baba, düşte on bir yıldızla, güneşi, ayı gördüm ki, bana secde ederlerdi»
5
Dedi: «Oğlum, bu düşünü açma kardeşlerine iftira ederler sana, açık bir düşmandır şeytan insana»
6
«İşte böyle seni, Tanrın seçti, sana sözlerin tevilini öğretti, ataların İbrahim'le, İshak'a, nice tümlemişse nimetini, Yakup ailesiyle, sana da tümleyecek, senin Tanrın bilicidir, bilgedir»
7
Yusuf ile kardeşleri hakkında, soranlara belgeler var
8
Hani onlar demişlerdi: «Yusuf ile öz kardeşi, babamızca bizden daha sevgili, biziz toplu bir dernek, babamız açıkça sapıtmış, gerçek»
9
Siz Yusuf'u ya öldürün, ya da bir yere sürün, babanızın yüzü artık size çevrile, bundan sonra onat ulus olasız
10
İçlerinden biri dedi: «Eğer yapacaksanız, Yusuf'u öldürmeyip, kuyuya atasınız, kervanlardan biri bulup götürür»
11
Dediler ki: «Ey babamız! Bizlere Yusuf'u inanmaz mısın? Biz ona öğütçüyüz
12
Yarın gönder bizimle de, gezsin, oynasın, biz onu gözetiriz»
13
O dedi ki: «Onu götürmeniz bana kaygı veriyor, siz dalgın bulunurken, onu, kurt yemesinden korku duymaktayım ben»
14
Dediler ki : «Biz koca bir yığınız, eğer onu kurt yerse, yazık olsun bizlere!
15
Onu götürdüler, kuyunun dibine atmak üzere, toplanmışlardı, «Yaptıkları bu işi, sonra sen onlara söyliyeceksin, seni bilmiyecekler» diyerek Yusuf'a bildirmiştik
16
Akşamleyin, ağlaya ağlaya, geldiler yanına babalarının
17
Dediler ki : «Ey babamız! Biz vardık, ok yarışırdık, eşyamızın başına Yusuf'u bırakmıştık, hemen, gelmiş onu kurt yemiş, biz doğru söylersek de, sen bize inanmazsın»
18
Üzerinde, yalandan kan bulunan gömleğin getirdiler, babaları dedi ki: «Bu sizlerin özentisi, imdi sabır güzeldir, dediğiniz bu işte, Allahtan yardım istiyorum ben»
19
Bir kervan geçiyordu, sucuların gönderdiler, kovasını salladı «Müjde ola, işte size bir oğlan» diyerekten bağırdı, bir mal gibi onu sakladılar, Allah bilir ne yaptığın onların
20
Kardeşleri onu, birkaç ucuz para ile sattılar, tamah göstermediler
21
Bir Mısırlı satın aldı Yusuf'u, karısına dedi ki: «Bunu iyi bakasın, belki, bizlere faydası ola, ya da oğullanırız», böylelikle Yusuf'u Mısır'da yerleştirdik, ona, sözlerin tevilin öğrettik, Allahın buyrumu yerine gelir, insanların pek çokları bilmezler
22
Yiğitlik çağına eriştiğinde, biz ona, hem hikmet, hem bilim verdik, iyilik eyleyenlere böyle ödül veririz
23
Bulunmuş olduğu evin kadını, ondan dileğini almak istedi, kapıları kapatıp «Haydi, beri gel!» dedi; Yusuf da dedi ki: «Ben Allaha sığınırım, ev sahibi efendimdir, bana iyi bakıyor, zulmedenler kurtulmazlar»
24
Kadın ona yöneldi, Tanrının belgesini görmemiş olsaydı, Yusuf da ona yönelirdi, ondan hem kötülüğü, hem de fuhşu böylecene döndürdük, o bizim arı kullarımızdandır
25
Kapıya koştular, arkadan Yusuf'un gömleğin yırttı, kapının yanında, bayı gördüler; kadın: «Ailene kötülük etmek istiyen kimsenin cezası nedir?», «Ancak ya zindandır, ya da acı azaptır»
26
Yusuf ona dedi ki: «O bana saldırmıştır!»; ailesinden birisi tanık olup dedi ki: «Eğer gömlek önünden yırtılmışsa, kadın gerçektir, Yusuf yalancı
27
Eğer gömlek arkadan yırtılmış ise, kadın yalancı, Yusuf doğrudur»
28
Gördü ki, gömlek arttan yırtılmış, dedi: «Sizin hileniz bu, sizin hileniz büyük !
29
«Yusuf, bundan yüz çevir! Sen de günahına tövbe et kadın! Sen günahlı olanlardansın»
30
Bir takım kadınlar, şehir içerisine: «Başkanın karısı kölesinden dilek almak istemiş, kölenin sevgisi yüreğine işlemiş, onu açık sapkınlıkta görürüz» diye yaydılar
Sonraki 30 ayet →