1
Gerçekten Biz Nuh’u, kendilerini acıklı bir azap çarpmadan önce ulusunu uyar diye gönderdik.
2
Nuh dedi: "Ey ulusum! Gerçekten ben sizi açıktan açığa uyaracak olanım,
3
Allah’a tapasınız, Ondan salkınasınız, Ona boyun eğesiniz,
4
Böylelikle Allah da sizin günahlarınızı yarlıgasın, sizi belirli bir süre için sağ bıraksın diye. Çünkü Allah’ın suresi sona erince artık o geri bırakılmaz. Bunu bir bilseniz."
5
Nuh dedi: "Ey çalap! Gerçekten ben ulusumu gece gündüz doğru yola çağırdım.
6
Ancak, benim bu çağırmam onları büsbütün kaçırmaktan başka bir işe yaramadı.
7
Gerçekten ben onları senin yarlıgaman için ne vakit çağırdımsa, onlar parmakları ile kulaklarını tıkadılar, giyecekleriyle örtündüler, ayak dirediler, büyüklük tasladıkça tasladılar.
8
Sonra işte ben onları yüksek sesle de doğru yola çağırdım.
9
Sonra işte ben onlara açıktan açığa da söyledim, gizli gizli de söyledim.
10
Dedim: Artık çalabınızdan yarlıganma dileyin. Çünkü o, çok yarlıgayıcıdır.
11
Böylelikle gökyüzünden size birbiri ardınca yağmur indirir,
12
Sizin mallarınızı, çocuklarınızı çoğaltır, size bahçeler verir, sizin için ırmaklar akıtır.
13
Size ne oluyor ki Allah’ın büyüklüğüne inanmıyorsunuz?
14
Oysaki O sizi evire çevire yaratmıştır.
15
Görmüyor musunuz, Allah yedi kat göğü biribirine nasıl da uygun yaratmış?
16
Ayı o yedi kat gökte, ışık, güneşi ışıldak yapmış.
17
Allah sizi topraktan bitki gibi bitirdi.
18
Sonra sizi yine o toprağa döndürecek, sonra sizi yine diriltecektir.
19
Allah yeryüzünü önünüze sermiştir,
20
Onun geniş yollarında gezip dolaşasınız diye."
21
Nuh dedi: "Ey çalabım! İşte onlar bana karşı ayaklandılar. Onlar, malları, çocukları kendilerine yazık etmekten başka bir işe yaramıyan kimselere uydular.
22
Bunlar da büyük düzenler kurdular."
23
Dediler: "Sakın tanrılarınızdan vaz geçmeyin, Ved’den, Suvağ’dan, Yesüğ’dan, Yeuk’dan, Nesr’den sakın vaz geçmeyin."
24
"Gerçekten onlar birçok kimseleri yoldan çıkardılar. Sen o kıyıcıların yalnız sapkınlığını artır, o kadar."
25
Bunlar günahlarından dolayı suda boğuldular. Ardından da ateşe atıldılar. Artık kendileri için Allah’tan başka yardımcılar da bulamadılar.
26
Nuh demişti: "Ey çalabım! Bu tanımazlardan yeryüzünde eğleşen hiçbir kimse bırakma.
27
Çünkü eğer bırakacak olursan onlar senin kullarını yoldan çıkaracaklardır. Bütün doğurdukları, doğuracakları da bir takım utanmazlar, tanımazlar olacaktır.
28
Ey çalabım! Beni, anamı, babamı, evime gelen inanan erkekleri inanan kadınları Sen yarlıga. Kıyıcıları ise çarçabuk yok et."