1
Nun. Kalem, onun yazdıkları hakkı için,
2
sen çalabının iyiliği yüzünden deli değilsin.
3
İşte senin için tükenmek bilmiyen kesin bir karşılık vardır.
4
Gerçekten huyun en güzeli seninkidir.
5
Yakında sen de göreceksin, onlar da görecekler,
7
Gerçekten senin çalabın kendi yolundan sapanları da, doğru yolu tutanları da çok iyi bilendir.
8
Sakın sen o yalan sayanlara boyun eğme.
9
Onlar isteseler ki sen kendilerine karşı yumuşak davranasın da onlar sana karşı yumuşak davransınlar.
10
Sakın boyun eğme o kimseye ki doğruya, eğriye yemin eder, her kalıba girer,
11
arkadan söz söyler,kovculuk eder, söz getirip götürür,
12
iyilik etmekten geri durur, taşkınlık eder, çok günah işler,
13
saygısızdır, bütün bunlardan başka da soysuzdur.
14
Mal edinmiş, çocuk edinmiş diye sakın ona saygı göstereyim deme.
15
Karşısında ayetlerimiz okununca: "Bunlar eskilerin masalları!" der.
16
Biz onun burnunu kıracağız.
17
İşte Biz onları sınayacağız. O bahçesi olanları sınadığımız gibi ki gün doğar doğmaz yemişlerini devşirmeye ant etmişlerdi.
18
Onlar yoksulların payını ayırmıyorlardı.
19
Onlar uykuda iken çalabın yönünden gelen bir kırlağan bahçeyi yakıp kavurdu.
20
Bahçe de kapkara kesildi.
21
Erteleyin biribirine seslendiler:
22
"Eğer devşirecekseniz, erkenden ürünlerinizin yanına varın."
23
Bunun üzerine yola koyuldular. Biribirleriyle fısıldaştılar:
24
"Sakın bugün hiç bir yoksul bahçenize girmesin."
25
Buna güçleri yeteceğini sanarak erkenden gitmişlerdi.
26
Ancak, bahçeyi öyle görünce: "Biz yolu şaşırdık" dediler.
27
"Öyle değil, yoksul düştük artık."
28
Onların en iyi düşüneni dedi: "Ben size dememiş miydim, Allah’ı ululayın diye?"
29
Dediler: "Biz seni ululuyoruz ey çalabımız! Doğrusu, bizler kıyıcılık ettik."
30
Artık onlar biribirlerini kınamıya başladılar.
Sonraki 22 ayet →