İsmayıl Hakkı Baltacıoğlu

1

Elif, Lam, Ra. İşte bunlar apaçık Kitap’ın ayetleridir.

İ. H. Baltacıoğlu 12:1

2

İşte biz onu arap diliyle okunacak kitap olarak bildirdik, anlıyabilesiniz diye.

İ. H. Baltacıoğlu 12:2

3

Biz bu Kur’an’ı senin gönlüne bildirmekle sana olaycaların en güzellerini anlatmış oluyoruz. Oysaki sen bundan önce bunlardan büsbütün bilgisiz bulunuyordun.

İ. H. Baltacıoğlu 12:3

4

Bir gün Yusuf babasına dedi: "babacığım gerçekten ben düşümde on bir yıldızla güneşi, ayı gördüm. Onları bana secde eder gördüm."

İ. H. Baltacıoğlu 12:4

5

Yakup dedi: "Ey oğulcuğum! Sakın bu düşünü kardeşlerine söyleyim deme. Sonra sana bir tuzak kurarlar. Çünkü Şeytan insanın açıktan açığa düşmanıdır."

İ. H. Baltacıoğlu 12:5

6

"böylelikle çalabın seni peygamber seçecek, sana olayların yorumlanmasını öğretecek, sana da, Yakupgillere de ettiği iyilikleri sonuna kadar götürecektir. Nasıl ki daha önce de ataların İbrahim’e, İshak’a olan iyiliklerini sonuna kadar götürmüştü. Çünkü senin çalabın bilicidir, doğruyu bildiricidir."

İ. H. Baltacıoğlu 12:6

7

Ant olsun ki Yusuf ile kardeşlerinin başından geçenlerde sorup öğrenmek istiyenler için birçok belgeler vardır.

İ. H. Baltacıoğlu 12:7

8

Bir gün Yusuf’un kardeşleri dediler: "Besbelli ki babamız Yusuf ile kardeşini bizden çok seviyor. Oysaki çokluk bizde. Doğrusu babamızın tuttuğu yol çok yanlıştır."

İ. H. Baltacıoğlu 12:8

9

"Yusuf’u öldürün, ya da başka bir yere sürün ki artık babanız kendini yalnız size versin, böylelikle siz de kurtulmuş olursunuz."

İ. H. Baltacıoğlu 12:9

10

Aralarından sözü geçen biri dedi: "Yok Yusuf’u öldürmek olmaz. Onu bir kuyunun dibine bırakın de kervanın biri onu oradan alsın. Yapacaksanız böyle yapın."

İ. H. Baltacıoğlu 12:10

11

Dediler: "Ey babamız! Neden Yusuf’u bize inanmıyorsun? Oysaki biz onun yalnız iyiliğini isteriz.

İ. H. Baltacıoğlu 12:11

12

Yarın Yusuf’u bizimle birlikte gönder. Yesin içsin, koşsun, oynasın. Biz ona bakarız."

İ. H. Baltacıoğlu 12:12

13

Yakup dedi: "Çünkü sizin Yusuf’u alıp götürmeniz ne de olsa beni kaygılandırır. Sizin dalıp gittiğiniz bir sırada korkarım kurt gelip onu yemesin."

İ. H. Baltacıoğlu 12:13

14

Dediler: "Ant olsun. Biz bu kadar kişiyiz. Yine de kurt gelip onu yiyecek olursa, Yazıklar olsun bize!"

İ. H. Baltacıoğlu 12:14

15

Bunun üzerine Yusuf’u alıp götürdüler. Kuyunun dibine bırakmak için anlaştılar. Biz de Yusuf’un gönlüne şunu bildirdik: "işte bir gün gelecek sen onların bütün bu yaptıklarını kendilerine anlatacaksın, onlar ise seni hiç tanımıyacaklar."

İ. H. Baltacıoğlu 12:15

16

Geceleyin ağlıya ağlıya babalarının yanına döndüler.

İ. H. Baltacıoğlu 12:16

17

Şöyle dediler: "Ey babamız! İşte biz buradan gittik. Koşmaca oynıyacaktık. Yusuf’u eşyalarımızın yanında bırakmıştık. Sonra onu kurt yemiş. Biz doğru söylüyoruz, ancak sen bize inanacak değilsin."

İ. H. Baltacıoğlu 12:17

18

Yusuf’un başka kana bulanmış gömleğini de getirdiler. Yakup dedi: "yok sizi bu kötü işe sürükliyen kendi dürtülerinizdir. Artık benim için iyiden iyiye katlanmak var. Bütün bu anlattıklarınızdan sonra yardımına sığınılacak olan yalnız Allah’tır."

İ. H. Baltacıoğlu 12:18

19

Derken bir kervan geldi. Sakalarını kuyuya gönderdiler. Saka kovasını kuyuya sarkıttı. "Müjde bir oğlan çocuğu var burada!" diye seslendi. Yusuf’u satmak için sakladılar. Allah ise onların bütün işlediklerini iyice biliyordu.

İ. H. Baltacıoğlu 12:19

20

Onlar Yusuf’u pek ucuza, bir kaç dirheme sattılar. Bu kadarıyla yetindiler.

İ. H. Baltacıoğlu 12:20

21

Yusuf’u satın alan Mısırlı karısına şöyle dedi: "Ona iyi bak. Olur a, günün birinde işimize yarıyabilir. Belki de onu kendimize oğul ediniriz." Böylece Yusuf’u o ülkeye yerleştirdik. Ona olayları nasıl yorumlıyacağını da öğrettik. Allah kendi başına buyruktur. Ancak insanların pek çoğu bunu bilmezler.

İ. H. Baltacıoğlu 12:21

22

Yusuf erginlik çağına varınca ona doğruyu düşünmeyi, bilimi eriştirdik. Biz iyilik edenlerin karşılığını işte böyle veririz.

İ. H. Baltacıoğlu 12:22

23

Bulunduğu evin kadını Yusuf’un kendisine yaklaşmasını istedi. Kapıları sımsıkı kapadı. Ona "Ben seninim" dedi. Yusuf şöyle dedi: "Allah’a sığınırım. Çünkü O benim çalabımdır. Burada beni çok iyi barındırdı. Çünkü allah kıyıcıları ondurmaz."

İ. H. Baltacıoğlu 12:23

24

Ant olsun ki kadın Yusuf’u istiyordu. Eğer tanrısının belgesini daha önce görmüş olmasaydı Yusuf’ta onu istiyecekti. Biz böylece, kötülüğü, çirkinliği ondan uzaklaştırdık. Çünkü Yusuf Bizim öz kullarımızdandı.

İ. H. Baltacıoğlu 12:24

25

İkisi de kapıya koştular. Zeliha Yusuf’un gömleğini arkasından yırttı. Kapının önünde kadının efendisini buldular. Zeliha dedi: "Senin karına kötülük etmek istiyenin cezası ya zındana atılmak, ya da acıklı bir azaba çarptırılmaktan başka ne olabilir?"

İ. H. Baltacıoğlu 12:25

26

Yusuf dedi: "o benim olmak istedi." Kadının yakınlarından bir tanık dedi: "Eğer Yusuf’un gömleği önden yırtılmışsa bu kadın doğru söylüyor, o yalan.

İ. H. Baltacıoğlu 12:26

27

Yok, eğer gömlek ardından yırtılmışsa, bu kadın yalan söylüyor, o doğru."

İ. H. Baltacıoğlu 12:27

28

Kocası gömleğin arkasından yırtıldığını görünce karısına dedi: "Besbelli ki bütün bunlar sizin dolanlarınız. Gerçekten siz kadınların dolanları hep böyle büyük olur."

İ. H. Baltacıoğlu 12:28

29

Ey Yusuf sen olanları unut artık! Sen de işlediğin günahtan dolayı Allah’tan yarlıgama dile. Çünkü suçlu olan sensin."

İ. H. Baltacıoğlu 12:29

30

Kentin bir takım kadınları şöyle dediler: "Vezirin karısı kölesinin olmak istiyormuş. Kölenin sevgisi bağrını yakmış. Besbelli, iyice azıtmış."

İ. H. Baltacıoğlu 12:30