1
Kıyamet gününe yemin ederim ki,
2
Ve kendini kınayan (vicdanen doğruları idrak eden) nefse yemin ederim ki, (siz dirileceksiniz.)
3
İnsan, Bizim onun kemiklerini toplamayacağımızı mı sanıyor?
4
Evet, Bizim onun parmak uçlarını dahi yapmaya gücümüz yeter.(*)
5
Fakat insan, önünü boş bulup boyuna günah işlemek istiyor.(*)
6
Kıyamet günü ne zamandır? diye soruyor.
7
İşte gözde şimşek çakınca,
9
Güneş ve ay birleştirilince,
10
İnsan o gün, “kaçacak yer nerede?” der.
11
Hayır, hiçbir sığınak ve kaçamak olmayacaktır.
12
O gün, her şey Rabbinin huzurunda karar kılacaktır.
13
O gün, insan ne yapmışsa ve neyi ihmal etmişse her şey ona haber verilecektir.
14
Evet, insan nefsinin ne mal olduğunu görüyor.
15
Her ne kadar mazeretleri ortaya atsa da… (Kıyametin en kuvvetli delili, Allah’ın gönderdiği vahiylerdir.)
16
O vahyi çarçabuk elde etmek için dilini onunla depretme!
17
Çünkü onu derlemek de okutmak da Bize aittir.
18
Biz onu sana okuduğumuz zaman, sen yalnız onun okunuşuna tabi ol.
19
Sonra onu açıklamak Bize ait olacaktır.(*)
20
Hayır, siz acil olan dünyayı seviyorsunuz.
21
Ve sonra olan ahireti terk ediyorsunuz.
22
O gün, bir kısım yüzler parlaktırlar.
24
Ve bir kısım yüzler de burukturlar.
25
Bellerini kıracak bir belanın başlarına gelmesini bekliyorlar.
26
Hayır, ruh köprücük kemiklerine dayanınca,
27
Ve “yukarı çeken kimdir?” denilince,
28
Ve bunun (temelli) bir ayrılış olduğunu anlayınca,
29
Ve ayaklar, birbirine dolanınca (iş kızışınca,)
30
İşte o gün sevkiyat, Rabbinin huzuruna olacaktır.
Sonraki 10 ayet →