1
Elem verici bir azap kendilerine gelmeden önce kavmini uyar, diye Nuh’u peygamber olarak kavmine gönderdik.
2
“Ey kavmim! dedi. Ben sizin için açık bir uyarıcıyım.”
3
“Allah’a kulluk edin, O’nun yasalarını çiğnemekten sakının. Ve bana itaat edin!
4
Allah, günahlarınızdan bir kısmını bağışlar, sizi belli bir süreye kadar erteler (yaşatır.) şüphesiz Allah’ın tayin ettiği ecel geldiği zaman, artık ertelenmez. Keşke bilmiş olsanız!”
5
Dedi ki: “Ey Rabbim! Ben gece gündüz kavmimi (hakka) çağırdım.
6
Benim çağrımın kaçıştan başka onlara hiçbir katkısı olmadı.
7
Ve gerçekten ben, ne zaman onları bağışlaman için (hakka) çağırdımsa, parmaklarını kulaklarına tıkadılar, elbiselerini başlarına geçirdiler, (küfürde) direttiler ve kibirlendiler de kibirlendiler.
8
Sonra ben onları, yüksek sesle (hakka) davet ettim.
9
Sonra ben gerçekten, hem açıkça hem gizlice onlara mesajı anlattım.
10
“Rabbinizden bağışlanma dileyin, O çok bağışlayıcıdır.
11
(Rabbinizden bağışlanma dileyin) ki gökten üzerinize bol su yağdırsın.
12
Size mallar ve evlatlar versin, size bahçeler ve nehirler yaratsın.
13
Ne oluyor size, Allah’ın büyüklüğünden korkmuyorsunuz?
14
Hâlbuki O, sizi aşama aşama yarattı.
15
Görmediniz mi? Allah, nasıl yedi göğü birbirine uygun olarak yaratmıştır.
16
Ve içlerinde ayı bir nur, güneşi de bir lamba yapmıştır.
17
Ve Allah sizi topraktan bitirdi.
18
Sonra sizi ona iade ediyor. Ve bir daha oradan çıkaracaktır.
19
Ve Allah, size yeri bir sergi yapmıştır.
20
Nihayet o yerin geniş ve değişik yolarında yürürsünüz.”
21
Ve Nuh devamla dedi ki: “Ey Rabbim! (Bu mesajlarıma karşı) bunlar bana isyan etti. Mal ve evladının kendisine zarardan başka hiçbir katkısı olmayana uydular.
22
Çok büyük bir tuzak kurdular.
23
Ve: “Sakın ilahlarınızı terk etmeyin. Wed, Suva’, Yağus, Yauk’u(*) ve Nesr’i terk etmeyin!” dediler.
24
Ve gerçekten çoklarını sapıttılar. Artık o zalimler için, sapıklıktan başka bir şey nasip etme!
25
İşte günahlarından dolayı suda boğduruldular, ateşe (Cehenneme) sokuldular. Allah’a karşı kendilerine hiçbir yardımcı bulamadılar.
26
Ve Nuh dedi ki: “Ey Rabbim! Yeryüzü üstünde kâfirlerden hiç kimseyi bırakma!
27
Gerçekten eğer sen onları bırakırsan, senin kullarını sapıtırlar. Ve günahkâr nankör kâfirlerden başka doğurmazlar.
28
Ey Rabbim! Beni, ana babamı ve evime (Gemime) mümin olarak gireni ve bütün inanmış erkek ve kadınları bağışla! Ve zalimlere helaktan başka bir şey verme!