2
Bu, Rabbinin Zekeriyya kuluna olan rahmetinin anılmasıdır.
3
Hani gizli bir şekilde Rabbine yalvardı.
4
Şöyle dedi: “Ey Rabbim! Benim kemiklerim zayıfladı, başım ihtiyarlık yangınıyla tutuşmuştur. Ve sana ettiğim duadan hiç bedbaht olmadım. (Duam daima kabul oldu.)
5
Doğrusu, arkamdan benim yerime geçecek yakınlarım(ın iyi hareket etmeyeceğin)dan korktum. Hanımım da kısırdır. Artık Sen kendi katından, benim yerime geçecek bir yakın bana ver.
6
Bana ve Yakup ehline varis olsun. Ve ya Rabbi! Onu rızana mazhar kıl.”
7
(Melekler:) “Ey Zekeriyya! İsmi Yahya olan bir erkek çocuğu sana müjdeliyoruz.. Daha önce ona hiç eş ve benzer yapmadık” (dediler.)
8
Zekeriyya: “Nasıl evladım olacak? Hanımım kısırdır, ben de yaşlılıktan dolayı kupkuru oldum!”
9
(Melekler:) “Bu iş böyledir. Rabbin; “Bu iş bana çok kolaydır. Şüphesiz sen hiçbir şey değilken seni de önce yarattım” diye buyurur” dediler.
10
Zekeriyya: “Ey Rabbim! Bana bir belirti kıl” dedi. Allah: “Senin belirtin, işaretin, (şudur: Sapasağlam olduğun halde) üç gün üç gece konuşamayacaksın” dedi.
11
Bunun üzerine Zekeriyya, mabedden kavminin karşısına çıkıp: “Sabah akşam Allah’ı tesbih edin” diye onlara işareten söyledi.
12
“Ey Yahya! (Allah’ın) kitabına sımsıkı sarıl” dedik. Ve henüz çocuk iken ona ilim ve hikmet verdik.
13
Ve kendi katımızdan bir rahmet ve şefkat ile bir sağlamlık verdik. O (kendini) çok iyi koruyan idi.
14
Ana-babasına çok iyi idi. Zorba ve isyankâr değildi.
15
Doğduğu gün, öleceği gün ve sağ olarak dirileceği gün ona selam olsun!...
16
Kitapta Meryem’i de an. Hani doğuya doğru ailesinden uzaklaştığı zaman..
17
Onlara karşı kendine bir perde edindi. Biz de Ruhumuzu ona gönderdik. Ona sapasağlam bir insan olarak temessül etti.
18
Meryem: “Senden, Rahman olan Allah’a sığınırım. Eğer sakınan bir kimse isen (bana dokunma!)
19
Ruh (melek:) “Ben, Rabbinin elçisiyim, başka bir şey değilim. Geldim ki tertemiz bir oğul sana hibe edeyim” dedi.
20
Meryem: “Nereden oğlum olabilir? Şimdiye kadar insan bana dokunmadı, ben iffetsiz de değilim” dedi.
21
Melek: “Bu iş böyledir. Rabbin dedi ki: “Ona evlat vermek, Bana çok kolaydır. Biz onu insanlar için bir mucize yapacağız ve Biz’den onlara bir rahmet olacak.” Bu iş kesinleşmiştir” dedi.
22
Bunun üzerine Meryem, o oğula hamile kaldı. Onunla çok uzak bir yere ayrıldı.
23
Doğum sancıları, onu bir hurma dalının yanına getirdi. “Keşke, daha önce ölseydim ve hepten unutulmuş olsaydım.” dedi.
24
Oğul Meryem’in altından ona seslendi: “Sakın üzülme! Allah senin altında bir su arkı yaratmıştır.
25
Hurma dalını kendine doğru salla! Taptaze hurmalar sana dökülsün.
26
Ye, iç ve gözün aydın olsun! Eğer insanlardan birini görürsen de ki: “Ben Rahman olan Allah’a oruç (söz orucu) adadım. Artık hiçbir insanla konuşmayacağım.”
27
Sonra onu taşıyarak kavmine getirdi: “Ey Meryem! Andolsun, sen çok acayip bir şey getirdin.”
28
“Ey Harun’un kız kardeşi! Baban kötü bir adam değildi. Anan da iffetsiz değildi” dediler.
29
Meryem çocuğu işaret etti. Onlar: “Beşikte olan bir çocuk ile nasıl konuşalım?” dediler.
30
O çocuk: “Ben Allah’ın kuluyum, bana kitap verdi ve beni peygamber yaptı.
Sonraki 30 ayet →