Süleymaniye Vakfı · MealMerkezi.Net

1

TA! SİN! Bunlar Kur’ân’ın, bu açık Kitab’ın ayetleri[*]; [*]...

S. Vakfı 27:1

2

Doğruyu gösteren ve o müminler(inanıp güvenenler) için müjdeler içeren kitabın âyetleridir.

S. Vakfı 27:2

3

Namazı tam kılan ve zekâtı veren müminler için müjdeler içerir. Onlar Ahirete de içten inanırlar.

S. Vakfı 27:3

4

Ahirete inanmayanlara, işlerini güzel gösteririz; onlar bocalarlar.

S. Vakfı 27:4

5

Onlar, o kötü azabı hak etmiş kimselerdir; ahirette çok zararlı çıkacaklardır.

S. Vakfı 27:5

6

Bu Kur’ân sana, doğru karar veren ve bilgili olan Allah tarafından verilmektedir.

S. Vakfı 27:6

7

Bir gün Musa ailesine şöyle demişti: “Bir ateş gördüğüme eminim. Oradan size bir haber getiririm veya size ateşin korundan getiririm de ısınırsınız.”

S. Vakfı 27:7

8

Oraya vardığında şöyle bir ses duyuldu: “Bu ateşte ve çevresinde olanlar bereketlli kılınmışlardır. Sen, varlıkların sahibi olan Allah’a kulluk et.

S. Vakfı 27:8

9

Bak Musa! O Allah benim; güçlü olan ve doğru karar veren Allah.

S. Vakfı 27:9

10

Değneğini at. ” Musa değneğin hızla hareket eden küçük yılan gibi salındığını görünce ne olacağını beklemeden dönüp kaçtı. “Korkma Musa! Elçiler benim yanımda korkuya kapılmazlar.

S. Vakfı 27:10

11

Sadece yanlış yapanlar korkarlar. Onlar da daha sonra kötülüğün yerine iyilik yaparlarsa ben de bağışlar, ikram ederim.

S. Vakfı 27:11

12

Elini koynuna sok; lekesiz bembeyaz olarak çıkıversin. Bu, Firavun’a ve halkına karşı dokuz belgenin içindedir. Çünkü onlar yoldan çıkmış bir halktır.”

S. Vakfı 27:12

13

Her şeyi açıkça gösteren belgelerimiz onlara gelince: “Bunlar açık büyüdür” dediler.

S. Vakfı 27:13

14

İçlerinde en küçük şüphe olmadığı halde zalimliklerinden ve büyüklenmelerinden dolayı bile bile inanmadılar. Bak bakalım, o bozguncuların sonu ne oldu.

S. Vakfı 27:14

15

Davud’a ve Süleyman’a gerçekten bir ilim vermiştik. Onlar da “Bizi mümin kullarının birçoğundan üstün kılan Allah’a hamdolsun” dediler.

S. Vakfı 27:15

16

Süleyman Davud’un yerine geçti. Dedi ki; “Ey insanlar! Bize kuşların dili öğretildi ve her şeyden verildi. İşte bu,apaçık üstünlüktür.

S. Vakfı 27:16

17

Süleyman’ın cinlerden, insanlardan ve kuşlardan olan ordusu, bölük bölük toplanmıştı.

S. Vakfı 27:17

18

Karınca vadisine vardılar. Bir dişi karınca dedi ki; “Ey karıncalar! Yuvalarınıza girin ki Süleyman ve orduları bilmeden sizi ezmesinler.”

S. Vakfı 27:18

19

Karıncanın sözünden dolayı gülercesine tebessüm etti. “Sahİbim, bana ve ana babama ettiğin iyilikten ötürü şükretme fırsatı ver. Senin razı olacağın iyi işler yapayım. İkramınla beni iyiler arasına kat.”

S. Vakfı 27:19

20

Süleyman kuşları teftiş etti. “Neden Hüdhüd’ü göremiyorum? Yoksa kayıplara mı karıştı?” dedi.

S. Vakfı 27:20

21

“Ona ağır bir ceza vereceğim veya keseceğim. Ya da bana, haklılığını gösteren açık bir kanıt getirir!”

S. Vakfı 27:21

22

Çok geçmeden Hüdhüd çıkageldi ve dedi ki; “Senin yeterince bilmediğin bir şeyi tam olarak öğrendim. Sana Sebe’den dosdoğru bir haber getirdim.

S. Vakfı 27:22

23

Orada bir kadına rastladım; onları egemenliği altına almış ve ona her şeyden verilmiş; büyük bir arşı da var.

S. Vakfı 27:23

24

Baktım ki, hem o kadın, hem de halkı Allah ile aralarına Güneşi koymuş, ona secde ediyorlar. Şeytan yaptıklarını güzel göstermiş ve onları yoldan çıkarmış. Doğru şeyler yapmıyorlar.

S. Vakfı 27:24

25

Göklerde ve yerdeki bütün gizlileri ortaya çıkaran Allah’a secde etmeleri gerekmez mi? O, gizlediklerini de bilir, açığa vurduklarını da.

S. Vakfı 27:25

26

Allah… Ondan başka ilah yoktur. Büyük arşın(yönetimin) sahibidir.”

S. Vakfı 27:26

27

Süleyman dedi ki, bakacağız; doğru mu söylüyorsun, yoksa yalancılardan mısın?

S. Vakfı 27:27

28

Şu mektubumu götür, onlara bırak; sonra kenara çekil de bekle; bakalım ne cevap verecekler.”

S. Vakfı 27:28

29

Kraliçe dedi ki: “Ey ileri gelenler! Bana değerli bir mektup bırakıldı.

S. Vakfı 27:29

30

Süleyman’dan geliyor; iyiliği sonsuz, ikramı bol Allah’ın adıyla başlıyor.

S. Vakfı 27:30