2
Hükümlerle dolu Kur'an'a and olsun ki
3
Sen (insanlara) gönderilen elçilerden birisin.
5
(O doğru yol) Güçlü ve merhametli olan tarafından indirilmiştir.
6
Ataları uyarılmamış olan bir toplumu uyarman için (indirilmiştir). Onların gelecekle ilgili hiçbir bilgileri yok.
7
Elbette ki onların pek çoğunun üzerine (Rabbinin vaat ettiği hesap günü) gerçekleşecek. Zaten onlar buna inanacak değiller.
8
Onların çenelerine kadar boyunlarına geçecek halkalar hazırladık ki, kafalarını dik tutsunlar.
9
Önlerine ve arkalarına bir engel koyduk ve onları çepe çevre kuşattık. Artık göremezler.
10
Onları uyarsan da uyarmasan da (fark etmez) onlar için eşittir.
11
Biz, yalnızca bu öğüte (Kur'an'a) tabi olanları ve görmediği halde Rahman dan korkanları uyarıyoruz. Onları bağışlanma ve büyük mükafatlarla müjdele.
12
Şüphesiz ki ölüye hayat veren biziz. O kişinin kendisi için yaptıklarının kayıdını ve bıraktığı izlerini biz tutuyoruz. Biz her şeyi açık bir kitapta sayıp kaydediyoruz.
13
Onlara şehir halkının misalini anlat. Onlara elçiler gelmişti.
14
Biz onlara iki elçi göndermiştik ve kasabanın halkı, o iki elçiyi de yalanlamışlardı. Bizde üçüncü bir elçi ile o iki elçiyi desteklemiştik. Onlar kasaba halkına "Biz size gönderilen elçileriz" demişlerdi.
15
Kasaba halkı da "Siz yalnızca bir insansınız. Rahman hiç bir şey indirmiş değilken, sizler ancak yalan söyleyenlersiniz" dediler.
16
Dediler ki: "Rabbimiz, gerçekten size gönderilmiş elçiler olduğumuzu bilir."
17
"Bize düşen görev yalnızca açık açık gerçekleri söylemek" dediler.
18
Kasaba halkı "Biz sizin gelmenizle beraber uğursuzluğa uğradık. Eğer uyarılardan vazgeçmez iseniz, sizi kesinlikle taşlayacağız veya bizden size can yakıcı bir azap dokunacak" dediler.
19
Elçiler "Sizin uğursuzluğunuz sizinle beraber (kendi tutumunuzdan). Gerçekler size hatırlatıldı diye mi? (taşlayacaksınız) Siz gerçekten haddi aşan bir topluluksunuz.
20
Kasabanın uzak bir yerinden koşarak gelen bir adam "Ey Kavmim! Gelen bu elçilere uyun."
21
"Sizden hiçbir ücret istemeyen ve doğru yolda olanlara uyun."
22
"Bana ne oluyor ki, beni yaratana kulluk etmeyeyim. Sonra dönüşünüz O na dır."
23
"Ben şimdi Allah dan başka bir ilah mı edineyim? Eğer Rahman bana bir zarar vermeyi dilese, o sahte ilahların hiçbirisinin aracılığı, bana hiçbir şekilde fayda vermez ve beni kurtaramazlar."
24
"O zaman bende açıkça sapıklık etmiş olurum."
25
"Şüphesiz ben Rabbinize iman ettim. Beni dinleyin (sizde iman edin)" dedi.
26
O na "Gir cennete" denildi. O da cennette "Keşke kavmim (ne ile karşılaşacaklarını) bilselerdi"
27
"Rabbimin beni bağışladığını ve beni kendilerine ikramlarda bulunulanlardan eylediğini bir bilselerdi" dedi.
28
Biz onun kavmine ondan sonra, gökten bir ordu indirecek değildik. Zaten indirmedik de.
29
Yalnızca (yüksek frekanslı) bir ses dalgası ve birden bire ateşin bıraktığı küller gibi yere yayılıverdiler.
30
Yazıklar olsun o kullara ki, onlara ne zaman bir elçi gelse, hemen onunla alaya ettiler.
Sonraki 30 ayet →