1
Kaf - He - Ya - Ayn - Sad
2
(Bu kıssa) Rabbinin kulu Zekeriya yı rahmetiyle anmasıdır.
3
Rabbine saygılı bir davranışla, gizlice seslenmişti.
4
"Ey Rabbim! Yaşlılıktan kemiklerim gevşedi, saçlarıma tamamen ak düştü. Rabbim! Beni davetinle uyarmandan dolayı, sana karşı asla isyankar (şaki) olmadım."
5
"Benim arkamdan beni koruyacak, bana sahip çıkacak birinin olmamasından korkuyorum. Karım da kısır. Katından beni sahiplenecek, koruyacak birisini bağışla."
6
"Bağışlayacağın kişi bana ve Yakup ailesine varis olabilecek ve senin razı olacağın birisi olsun" dedi.
7
Rabbi "Ya Zekeriya! İsmi Yahya olan bir oğlan çocuğunu sana müjdeliyorum. Daha önce o ismi hiçbir kimseye vermedik" dedi.
8
Zekeriya "Rabbim! Karım kısırken ve bende yaşlanmış ve güçten düşmüşken, benim nasıl çocuğum olur" diye Rabbine seslendi.
9
Rabbi "Öyledir. O nu yapmak benim için kolaydır. Sen henüz hiçbir şey değilken, Rabbin senide yarattı" dedi.
10
Zekeriya "Rabbim! Öyle ise bana bir işaret (alamet) ver" dedi. Rabbi de ona "Senin işaretin, insanlarla tamı tamına üç gece konuşamamandır" dedi.
11
Mescitten kavminin karşısına çıktığında, onlara işaretle "Sabah akşam Rabbinizi bütün eksiklerden tenzih edin" diye işaretle seslendi.
12
"Ey Yahya! Kitaba sımsıkı, kuvvetle sarıl" (dedik) ve ona daha küçük yaşta karar verme yeteneği verdik.
13
Yahya'ya katımızdan (insanları) sevme ve temizleme duygusu verdik. O, gerçekten samimi olarak Rabbin den sakınan birisiydi.
14
Ana babasına karşı hep iyilikler yaptı, asla onlara zorbaca davranmadı ve isyan etmedi.
15
Doğduğu günde, öldüğü günde Yahya'ya selam olsun. Yeniden diriltildiği günde ona selam olacak.
16
Kitapta Meryem'i de an. Bir vakit, ailesinden ayrılıp doğu tarafında bir yere kendini atmıştı.
17
İnsanlardan uzaklaşıp kendini gizlemişti. Bizde Meryem'e vahiy meleğini (Cebrail'i), insan şeklinde görünür bir halde göndermiştik.
18
Meryem vahiy meleğine "Senden (bana kötülük yapmandan) Rahmana sığınıyorum. Eğer Allah dan korunan birisi isen (bana dokunma)" dedi.
19
Vahiy meleği "Sana tertemiz bir oğlan çocuğu vermek için gelen Rabbinin elçisiyim" dedi.
20
Meryem "Bana hiçbir insan eli değmemişken ve ben kötü bir şey yapmamışken, nasıl bir oğlan çocuğum olabilir?" dedi.
21
Melek Meryem'e "İşte böyledir. Rabbin, bunu yapmak benim için kolaydır dedi. O çocuğu insanlar için Rabbinin büyüklüğüne bir işaret ve rahmet yapacağız ve Rabbin bunun böyle olmasına hükmünü vermiştir" dedi.
22
Meryem çocuğa hamile kaldı ve uzak bir mekana çekildi.
23
Doğum sancısı Meryem'i bir hurma ağacının yanına getirdi. "Yazıklar olsun bana, keşke bu duruma düşmeden önce ölseydim. Öldükten bir müddet sonra unutulur giderdim" dedi.
24
Hurma ağacının altından bir ses "Üzülme, Rabbin senin altında akıp giden bir su meydana getirdi"
25
"Hurma ağacının bir dalını kendine doğru silkele ki, sana taze hurma dökülsün" diye seslendi.
26
"Ye, iç ve gözün aydın olsun. Şimdi bir insan görürsen, ona "Rahman için konuşmama kararı aldım ve hiçbir insanla konuşmayacağım" de.
27
Meryem çocuğu taşıyarak kavmine getirdi. Kavmi ona "Ey Meryem gerçekten çocuk peydahlamakla çok kötü bir iş yaptın" dediler.
28
"Ey Harun'un kız kardeşi! Senin baban asla kötü birisi değildi. Annen de kötü bir kadın değildi" dediler.
29
Meryem eliyle çocuğu işaret etti. Onlar da "Beşikte olan sabi bir çocukla nasıl konuşalım" dediler.
30
Çocuk onlara "Ben Allah'ın kuluyum ve (Allah) bana kitabı verecek ve beni nebi yapacak."
Sonraki 30 ayet →