1
Güneş’e ve onun aydınlığına ant olsun,
3
Ve onu ortaya çıkaran gündüze,
5
Ve göğe ve onu düzenleyene,
6
Ve yere ve onu döşeyene,
7
Ve nefse[1] ve onu biçimlendirene,1- Kimseye, kişiye
8
Sonra ona fücurunu[1] ve takvasını[2] ilham[3] etti.1- Kötülük yapma. 2- Kötülükten korunma. 3- İlham, sözcük olarak “yutmak” demektir. Allah’ın kullarının kalbine attığı, ona ulaştırdığı şeyler için kullanılmaktadır. Bu ulaştırma içe yerleştirme anlamında “yutturma” gibidir.
9
Elbette nefsini yücelten[1] kurtuluşa ermiştir.1- Şirkten arınan. Allah’tan başka ilahlara kulluk etmeyi reddeden.
10
Elbette onu alçaltan[1] da hüsrana uğramıştır.1- Müşrik olan. Allah’ın yanı sıra başka ilahlara da kulluk eden. Takvanın yerine fücuru seçen.
11
Semud halkı tağutluğu[1] nedeniyle yalanladı.1- Allah’a isyan etmek anlamına gelen “tağa” kökünden türemiştir. Azgın, sapkın, kötülük önderi, zorba, şeytan, put, kâhin; Allah’ın buyruklarına itibar etmeyen kişi ve kurum anlamına gelmektedir.
12
Onların en azgını ayaklandığı zaman,
13
Allah’ın rasulü Salih onlara, “O, Allah’ın dişi devesidir, onu sulayınız.” dedi.
14
Fakat onu yalanladılar. Sonra onu kestiler. Rabb’leri suçları nedeniyle üzerlerini azapla kapladı. Orayı yerle bir etti.
15
O cezalandırmasının sonucundan çekinmez.