1
Surat astı ve yüz çevirdi.
2
O gözleri görmeyen geldi diye.
3
Sen bilemezsin, belki o tezkiye[1] olacak.1- İnancını arındıracak.
4
Veya öğüt alır ve böylece öğüt ona yararlı olur.
5
Fakat öğüt almayı gereksiz gören o kimseye gelince de;
6
Sen ona ilgi gösteriyorsun.
7
Oysaki onun arınmak istememesinden sorumlu sen değilsin.
8
Fakat sana koşarak gelen kimseye gelince;
10
Sen onunla ilgilenmiyorsun.
11
Hayır! Kuşkusuz o bir öğüttür.
12
Dileyen kimse ondan öğüt alır.
13
O şerefli sayfalardadır,
14
Yüceltilmiş, temizlenmiş,
15
Yazıcıların elleriyle,
16
Şerefli ve birr[1] sahiplerince.1- Hayır, iyilik, bağış, itaat, doğruluk, adalet, gerçeklik, erdem, gönül.
17
İnsan[1] kendisini mahvetti, o ne kadar da nankördür.1- İnsandan kasıt, müşrikler ve kâfirlerdir.
18
Onu hangi şeyden yarattı?
19
Bir nutfeden! Sonra da ona kader takdir etti.[1] 1- Ölçülendirip, biçimlendirdi.
20
Sonra hak yolu ona kolaylaştırdı.[1] 1- Vahiy ve nebiyle ona hakk yolu gösterdi. Veya ana rahminden çıkmayı kolaylaştırdı.
21
Sonra onu öldürdü ve kabre koydurdu.
22
Sonra dilediği zaman onu diriltip ortaya çıkardı.
23
Hayır! Ona buyurduğu şeyi yerine getirmedi.
24
İnsan[1] yiyeceğine bir baksın! 1- O nankör insan.
25
Suyu nasıl akıttıkça akıttık.
26
Sonra yeri yardıkça yardık.
27
Böylece orada taneler yetiştirdik;
30
Dalları iç içe girmiş bahçeler,
Sonraki 12 ayet →