2
And olsun hikmetli Kur'ân'a:
3
Hiç kuşku yok ki, sen peygamberlerdensin.
4
Dosdoğru bir yol üzerindesin.
5
Bu Kur'ân ise herşeyin mutlak galibi ve sonsuz rahmet sahibi olan Allah tarafından indirilmiştir.
6
Tâ ki, ataları uyarılmadığı için haktan habersiz kalmış bir toplumu uyarasın.
7
Onların çoğu için Allah'ın sözü bir hak olmuştur; artık iman etmezler.
8
Biz onların boyunlarına öyle boyunduruklar geçirdik ki, çenelerine dayanır da başları havaya dikili kalır.
9
Önlerine bir sed, arkalarına bir sed çekip onları öyle bir kuşattık ki, birşey görecek halleri yoktur.
10
Uyarsan da onlar için birdir, uyarmasan da; artık iman etmezler.
11
Sen ancak Kur'ân'a uyan ve görmediği halde Rahmân'dan korkan kimseyi uyarabilirsin. İşte onu bağışlanma ile ve ardı arkası kesilmeyecek, pek değerli bir ödülle müjdele.
12
Ölüleri diriltecek olan Biziz. Onların yaptıkları işleri de, arkada bıraktıkları izleri de yazarız. Biz herşeyi apaçık bir kitapta sayıp dökmüşüzdür.
13
Onlara o şehir halkını misal ver ki, kendilerine elçiler gelmişti.
14
Onlara Biz iki elçi göndermiştik. Onları yalanlayınca Biz de üçüncüsüyle onları destekledik. Üçü de 'Biz size gönderilmiş elçileriz' dediler.
15
Onlar 'Siz de bizim gibi birer beşersiniz,' dediler. 'Rahmân'ın birşey indirdiği yok; siz yalan söylüyorsunuz.'
16
Elçiler 'Rabbimiz biliyor ki,' dediler. 'biz size gönderilmiş elçileriz.
17
'Bize düşen açıkça tebliğ etmekten ibarettir.'
18
Onlar 'Biz sizin yüzünüzden uğursuzluğa uğradık,' dediler. 'Vazgeçmeyecek olursanız sizi taşlarız; bizden size acı bir azap dokunur.'
19
Elçiler dediler ki: 'Sizin uğursuzluğunuz kendinizdendir. Yoksa size öğüt verilmesini mi uğursuzluk sayıyorsunuz? Aslında siz haddini aşmış bir toplumsunuz.'
20
Derken şehrin uzak tarafından bir adam koşarak geldi. 'Ey kavmim,' dedi. 'Elçilere uyun.
21
'Kendileri doğru yolda olan ve sizden hiçbir ücret istemeyen kimselere uyun.
22
'Bana ne oluyor ki, beni yoktan yaratana kulluk etmeyeyim? Sonunda siz de Ona döneceksiniz.
23
'Ben Ondan başka tanrı edinir miyim? Eğer Rahmân bana bir zarar vermeyi murad etse, onların aracılığı bana hiçbir yarar sağlamaz; hiçbiri beni kurtaramaz.
24
Eğer öyle olsaydı (putlara tapsaydım) muhakkak ki ben, mutlaka apaçık dalâlette olurdum.
25
'Ben sizin Rabbinize iman ettim; gelin beni dinleyin.'
26
Ona 'Cennete gir' dendi. O ise 'Keşke,' diyordu. 'Kavmim bilseydi,
27
'Rabbimin beni bağışladığını ve ikramlarıyla ağırladığını.'
28
Ondan sonra Biz Onun kavmine gökten ordu indirmedik; indirecek de değildik.
29
Korkunç bir ses onlara yetti; sönüp gittiler.
30
Yazıklar olsun o kullara! Ne zaman kendilerine bir peygamber gelecek olsa onu alaya alırlardı.
Sonraki 30 ayet →