2
Hikmetli Kur'an'a andolsun.
3
Sen elbette gönderilmiş peygamberlerdensin.
4
Dosdoğru bir yol üzerinde.
5
Bu Kur'an üstün ve çok merhametli Allah tarafından indirilmiştir.
6
O Kitap, sana, ataları uyarılmamış, bu yüzden kendileri de gaflet içinde kalmış bir toplumu uyarman için indirilmiştir.
7
Andolsun ki, hüküm çoğunun aleyhine gerçekleşmiştir, bunun için artık inanmazlar.
8
Biz onların boyunlarına halkalar geçirdik. Çenelere kadar dayanan o halkalar yüzünden kafaları kalkıktır.
9
Önlerine ve arkalarına set çektik. Gözlerini perdelediğimizden artık göremezler.
10
Onları uyarsan da uyarmasan da onlar için birdir, inanmazlar.
11
Sen ancak zikre (Kur'an'a) uyan ve görmeden Rahman'dan korkan kimseyi uyarabilirsin. İşte öylesini bir mağfiret ve güzel bir mükâfatla müjdele.
12
Biziz, biz ki, ölüleri diriltiriz ve öne sürdükleri işleri ve bıraktıkları eserleri yazarız. Biz; her şeyi, apaçık bir Kitab'a yazmışızdır.
13
İnsanlara, elçilerin geldiği şu kent halkını misal olarak anlat.
14
Biz onlara iki elçi gönderdik, onları yalanladılar, biz de elçileri üçüncü biriyle destekledik. Onlar «biz size gönderilen elçileriz» dediler.
15
Kentliler dediler ki; «siz de bizim gibi insansınız. Rahman'da bir şey indirmemiştir. Siz sadece yalan söylüyorsunuz.»
16
Elçiler dediler ki; «Rabb'imiz bilir ki, biz size gönderilmiş elçileriz.»
17
Bizim üzerimize düşen, yalnızca açıkça duyurmaktır.
18
Kentliler dediler ki; «doğrusu biz sizin yüzünüzden uğursuzluğa uğradık. Eğer bu işten vazgeçmezseniz sizi mutlaka taşlarız ve bizden size acı bir azab dokunur.»
19
Elçiler dediler ki; «uğursuzluk kendinizdendir. Bu uğursuzluk size öğüt verildiği için mi oldu? Hayır, siz aşırı giden bir kavimsiniz.»
20
Kentin en uzak yerinden bir adam koşarak geldi: «Ey kavmim, elçilere uyun» dedi.
21
Sizden bir ücret istemeyenlere uyun, onlar doğru yoldadırlar.
22
Ben niçin beni yaratana kulluk etmeyeyim? Sizde O'na döndürüleceksiniz.
23
Onu bırakıp da tanrılar edinir miyim? Eğer rahman olan Allah bana bir zarar vermek isterse, o tanrıların şefaati bana hiçbir fayda sağlamaz ve onlar beni kurtaramazlar.
24
O takdirde apaçık bir sapıklık içinde olurum.
25
Şüphesiz ben Rabb'inize inandım, beni dinleyin.
26
O'na «cennete gir» denilince «Keşke kavmim bilseydi.»
27
Rabb'imin beni bağışladığını ve beni ikram edilenlerden kıldığını dedi.
28
Ondan sonra, kavminin üzerine gökten bir ordu indirmedik, zaten indirecek te değildik.
29
Sadece korkunç bir ses oldu, hemen sönüp gittiler.
30
Yazık şu kullara! Kendilerine hangi elçi gelse, onu alaya alıyorlardı.
Sonraki 30 ayet →