Ana SayfaMealler › Seyyid Kutub
SK

Seyyid Kutub

Bu mealle oku
Seyyid Kutub meali ile okumaya başla
Yasin 1 / 83
1
Yasin.
S.Kutub 36:1
2
Hikmetli Kur'an'a andolsun.
S.Kutub 36:2
3
Sen elbette gönderilmiş peygamberlerdensin.
S.Kutub 36:3
4
Dosdoğru bir yol üzerinde.
S.Kutub 36:4
5
Bu Kur'an üstün ve çok merhametli Allah tarafından indirilmiştir.
S.Kutub 36:5
6
O Kitap, sana, ataları uyarılmamış, bu yüzden kendileri de gaflet içinde kalmış bir toplumu uyarman için indirilmiştir.
S.Kutub 36:6
7
Andolsun ki, hüküm çoğunun aleyhine gerçekleşmiştir, bunun için artık inanmazlar.
S.Kutub 36:7
8
Biz onların boyunlarına halkalar geçirdik. Çenelere kadar dayanan o halkalar yüzünden kafaları kalkıktır.
S.Kutub 36:8
9
Önlerine ve arkalarına set çektik. Gözlerini perdelediğimizden artık göremezler.
S.Kutub 36:9
10
Onları uyarsan da uyarmasan da onlar için birdir, inanmazlar.
S.Kutub 36:10
11
Sen ancak zikre (Kur'an'a) uyan ve görmeden Rahman'dan korkan kimseyi uyarabilirsin. İşte öylesini bir mağfiret ve güzel bir mükâfatla müjdele.
S.Kutub 36:11
12
Biziz, biz ki, ölüleri diriltiriz ve öne sürdükleri işleri ve bıraktıkları eserleri yazarız. Biz; her şeyi, apaçık bir Kitab'a yazmışızdır.
S.Kutub 36:12
13
İnsanlara, elçilerin geldiği şu kent halkını misal olarak anlat.
S.Kutub 36:13
14
Biz onlara iki elçi gönderdik, onları yalanladılar, biz de elçileri üçüncü biriyle destekledik. Onlar «biz size gönderilen elçileriz» dediler.
S.Kutub 36:14
15
Kentliler dediler ki; «siz de bizim gibi insansınız. Rahman'da bir şey indirmemiştir. Siz sadece yalan söylüyorsunuz.»
S.Kutub 36:15
16
Elçiler dediler ki; «Rabb'imiz bilir ki, biz size gönderilmiş elçileriz.»
S.Kutub 36:16
17
Bizim üzerimize düşen, yalnızca açıkça duyurmaktır.
S.Kutub 36:17
18
Kentliler dediler ki; «doğrusu biz sizin yüzünüzden uğursuzluğa uğradık. Eğer bu işten vazgeçmezseniz sizi mutlaka taşlarız ve bizden size acı bir azab dokunur.»
S.Kutub 36:18
19
Elçiler dediler ki; «uğursuzluk kendinizdendir. Bu uğursuzluk size öğüt verildiği için mi oldu? Hayır, siz aşırı giden bir kavimsiniz.»
S.Kutub 36:19
20
Kentin en uzak yerinden bir adam koşarak geldi: «Ey kavmim, elçilere uyun» dedi.
S.Kutub 36:20
21
Sizden bir ücret istemeyenlere uyun, onlar doğru yoldadırlar.
S.Kutub 36:21
22
Ben niçin beni yaratana kulluk etmeyeyim? Sizde O'na döndürüleceksiniz.
S.Kutub 36:22
23
Onu bırakıp da tanrılar edinir miyim? Eğer rahman olan Allah bana bir zarar vermek isterse, o tanrıların şefaati bana hiçbir fayda sağlamaz ve onlar beni kurtaramazlar.
S.Kutub 36:23
24
O takdirde apaçık bir sapıklık içinde olurum.
S.Kutub 36:24
25
Şüphesiz ben Rabb'inize inandım, beni dinleyin.
S.Kutub 36:25
26
O'na «cennete gir» denilince «Keşke kavmim bilseydi.»
S.Kutub 36:26
27
Rabb'imin beni bağışladığını ve beni ikram edilenlerden kıldığını dedi.
S.Kutub 36:27
28
Ondan sonra, kavminin üzerine gökten bir ordu indirmedik, zaten indirecek te değildik.
S.Kutub 36:28
29
Sadece korkunç bir ses oldu, hemen sönüp gittiler.
S.Kutub 36:29
30
Yazık şu kullara! Kendilerine hangi elçi gelse, onu alaya alıyorlardı.
S.Kutub 36:30