1
Ant olsun Güneş’e ve onun (kuşluk vaktindeki) aydınlığına!
3
Onu açığa çıkarttığı zaman gündüze,
4
Onu karanlığa boğan geceye!
5
Göğe ve onu bina edene!
6
Yere ve onu yayıp döşeyene.
7
Nefse ve onu düzenleyene/ona şekil verene;
8
Ona bozulabilme özelliğini ve korunma yeteneğini verene ant olsun ki;
9
Onu temizleyen elbette başarmış/kurtulmuştur.
10
Ve onu kirletip örten, elbette kayba uğramış/mahvolmuştur.
11
Semud, azgınlığından dolayı yalanladı...
12
Onların en azılısı (deveyi boğazlamak için) ortaya atıldığı zaman,
13
Allah’ın elçisi onlara dedi ki: “Allah’ın devesini bırakın suyunu içsin!”
14
Onu yalanladılar. Hemen onu kestiler/boğazladılar. Rableri de onları günahları yüzünden kırıp geçirerek/yerle bir ederek orayı dümdüz etti.
15
(Allah) işin sonundan hiç korkmaz!