1
Andolsun kıyamet gününe.
2
Andolsun kendini kınayan nefse.
3
İnsan, kemiklerini bir araya getiremeyeceğimizi mi sanıyor?
4
Evet, onun parmak uçlarını bile düzenlemeye gücümüz yeter.
5
Oysa, insan önündekini yalanlamak ister de..
6
-Kıyamet günü ne zaman? diye sorar.
9
Güneş ve Ay bir araya getirildiği zaman..
10
(O gün) insan: -Bugün kaçacak yer nerede? der.
11
-Hayır, asla kaçacak bir yer yoktur.
12
O gün, karar yeri Rabbinin huzurudur.
13
O gün insana yaptıkları ve erteledikleri haber verilir.
14
-Evet, insan kendini görecektir.
15
İsterse özür beyan etsin.
16
-Dilini acele ile hareket ettirip durma.
17
Şüphesiz, onu toplayıp, okumak bize düşer.
18
Onu okuduğumuz zaman onun okunuşuna tabi ol.
19
Sonra onu açıklamak yine bize aittir.
20
-Hayır, siz, acil olanı /dünyayı seviyorsunuz.
21
Ahireti bırakıyorsunuz.
22
O gün, parıldayan yüzler olacak.
24
O gün asık yüzler de olacak.
25
Bellerini bükecek bir felakete uğrayacağını anlayacak.
26
Hayır, can çıkma noktasına/köprücük kemiğine gelmiş.
27
-Son nefesini veren kimdir? denmiş.
28
Anlar ki, bu bir ayrılış.
29
Bacaklarından can çekilmiş.
30
O gün sevk, Rabbine'dir.
Sonraki 10 ayet →