2
Hikmet dolu Kur’an’a andolsun ki..
3
Sen peygamberlerdensin.
4
Dosdoğru bir yol üzerindesin..
5
Güçlü ve merhametlinin indirmesidir.
6
Ataları uyarılmadığı için gafil bir toplumu uyarman için.
7
Çoğu için buyruk gerçekleşmiştir, onlar iman etmezler.
8
Biz, onların boyunlarına, çenelerine varan halkalar geçirdik. Onun için başları kalkıktır.
9
Önlerine bir set, arkalarına da bir set çekerek onları bürüdük de artık göremezler.
10
Onları uyarsan da uyarmasan da birdir, inanmazlar.
11
Sen ancak, Kur’an’a uyan, görmediği halde Rahman’dan korkan kimseyi uyarabilirsin. Onlara bağışlanmayı ve büyük bir mükafatı müjdele!
12
Şüphesiz biz, ölüleri diriltiriz ve onların yaptıkları her işi ve bıraktıkları izleri yazarız. Her şeyi açık bir kumanda altında toplamışızdır!
13
Kendilerine elçiler gelmiş olan belde halkının misalini anlat onlara.
14
Hani onlara iki elçi göndermiştik de onları yalanlamışlardı. Bir üçüncüsü ile onları güçlendirmiştik. -Biz, size gönderilen elçileriz, demişlerdi.
15
-Siz de bizim gibi insandan başka bir şey değilsiniz, Rahman, hiçbir şey indirmemiştir. Siz sadece yalan söylüyorsunuz, diye cevap vermişlerdi.
16
Elçiler ise: -Rabbi’miz biliyor ki biz size gönderilen elçileriz, diye karşılık verdiler.
17
Bizim görevimiz apaçık duyurmaktan başka bir şey değildir.
18
Onlar dediler ki: -Sizin yüzünüzden bize uğursuzluk geldi. Eğer bu işe bir son vermezseniz, sizi taşa tutarız ve bizden acı bir azap dokunur size.
19
-Uğursuzluğunuz kendinizdendir. Sizi uyardık diye mi? Hayır, siz aşırı giden bir toplumsunuz, dediler.
20
Şehrin öbür ucundan koşa koşa bir adam geldi: -Ey halkım elçilere tabi olun, dedi..
21
Sizden hiçbir ücret istemeyen kimselere uyun. Onlar, doğru yoldadırlar.
22
Bana ne oluyor ki beni yaratana kulluk etmemeyim? Siz de O’na döndürüleceksiniz.
23
O’ndan başkasını ilahlar edinir miyim? Rahman bana bir zarar istese, onların şefaati bana hiçbir yarar sağlamaz ve beni kurtaramazlar.
24
Üstelik ben o zaman apaçık sapıklıkta olurum.
25
Şüphesiz ben, Rabbi’nize iman ettim, beni dinleyin!
26
-Cennete gir, denildi. O da: -Keşke kavmim bilseydi.
27
Rabb’imin beni bağışladığını ve beni ikrama layık kimselerden kıldığını ..
28
Ondan sonra, kavminin üzerine gökten ordular indirmedik. İndirecek de değildik.
29
Tek çığlıktan başka bir şey olmadı. O anda sönüverdiler.
30
Yazıklar olsun o kullara! Ki, kendilerine bir peygamber gelmeyegörsün, onunla sadece alay ederlerdi.
Sonraki 30 ayet →