2
Hikmet dolu Kur'an hakkı için ey Resulüm!
3
Muhakkak ki sen gönderilmiş peygamberlerdensin.
4
Doğru bir yol üzerindesin.
5
Üstün ve çok merhametli Allah'ın indirdiği (Kur'an yolu üzerindesin).
6
Ataları uyarılmadığı için gaflet içerisinde kalmış bir kavmi uyarman içindir.
7
Andolsun ki onların çoğunun üzerine söz hak olmuştur. Artık onlar iman etmezler.
8
Gerçekten biz onların boyunlarına demir halkalar geçirdik. O halkalar çenelerine kadar dayanmıştır. Onun için kafaları yukarı kalkıktır.
9
Biz onların önlerine bir sed, arkalarına bir sed çektik. Gözlerini de bir perdeyle örtüverdik, artık görmezler.
10
Onları uyarsan da uyarmasan da birdir. Onlar iman etmezler.
11
Sen ancak Zikr'e uyan ve görmediği halde Rahman'dan korkan kimseyi uyarabilirsin. İşte böylesini bir mağfiret ve güzel bir mükâfat ile müjdele!
12
Hiç şüphesiz ki ölüleri ancak ve ancak biz diriltiriz. İşlediklerini ve eserlerini (geride bıraktıklarını) biz yazarız. Zaten biz her şeyi apaçık bir kitapta (Levh-i mahfuz'da) saymışızdır.
13
Onlara o memleket halkını (Antakyalıları) misal getir. Hani oraya elçiler gelmişlerdi.
14
O zaman kendilerine iki elçi göndermiştik de, onları yalanlamışlardı. Biz de bir üçüncü ile onları takviye edip desteklemiştik. "Gerçekten biz size gönderildik. " demişlerdi.
15
Onlar dediler ki: "Siz de bizim gibi bir insandan başka bir şey değilsiniz. Rahman herhangi bir şey indirmedi. Siz sadece yalan söylüyorsunuz!"
16
Elçiler de: "Rabbimiz biliyor ki gerçekten biz size gönderilmiş elçileriz. " dediler.
17
"Bize düşen ancak apaçık bir tebliğdir. "
18
Onlar dediler ki: "Doğrusu biz sizin yüzünüzden uğursuzluğa uğradık. Eğer bu işten vazgeçmezseniz sizi mutlaka taşlarız ve bizden size acı bir azap dokunur. "
19
Elçiler şöyle cevap verdi: "Uğursuzluğunuz sizin kendinizdendir. Size nasihat ediliyorsa, bu uğursuzluk mudur? Hayır! Siz aşırı giden bir kavimsiniz. "
20
Şehrin en uzak semtinden bir adam koşarak geldi. Dedi ki: "Ey kavmim! Gönderilmiş bulunan bu elçilere uyunuz. "
21
"Sizden hiçbir ücret istemeyenlere uyunuz, onlar doğru yoldadırlar. "
22
"Ben, beni yaratana ne diye kulluk etmeyeyim? Siz de O'na döndürüleceksiniz. "
23
"Ben, O'ndan başka ilâhlar edinir miyim hiç? Eğer Rahman olan Allah bana bir zarar vermek dilerse, o putların şefaatı bana hiçbir fayda sağlamaz ve beni kurtaramazlar. "
24
"O takdirde ben de gerçekten apaçık bir sapıklık içinde olurum. "
25
"Şüphesiz ki ben sizin de Rabbiniz olan Allah'a inandım. O halde beni dinleyin. "
26
Ona: "Cennete gir!" denildi. O da: "Keşke kavmim bilseydi!" dedi.
27
"Rabbimin beni bağışladığını ve beni ikram edilenlerden kıldığını. "
28
Biz ondan sonra kavminin üzerine, onları helâk etmek için herhangi bir ordu indirmedik ve zaten indirecek de değildik.
29
Sadece bir tek çığlık oldu, o anda hemen sönüverdiler.
30
Ne yazık şu kullara! Kendilerine hangi peygamber gelse, onu hemen alaya alırlardı.
Sonraki 30 ayet →