1
Söküp çıkaranlara, andolsun;
4
Yarıştıkça yarışanlara,
5
Derken iş düzenleyenlere.
6
Birinci üflemenin (kâinatı) sarstığı,
7
Onu ikinci üflemenin takip ettiği gün,
8
İşte o gün yürekler kaygıdan oynar,
10
Diyorlar ki, "Öldükten sonra biz, (dünyadaki) ilk halimize mi döndürüleceğiz,
11
(Hem de) çürümüş kemikler olduktan sonra ha?"
12
O zaman bu, ziyanlı bir dönüş olur dediler.
13
Bu dönüş, sadece bir seslenmeye bakar.
14
Birdenbire kendilerini mahşerde buluverirler.
15
(Habibim!) Sana Musa'nın haberi geldi mi?
16
Kutsal vâdi Tuvâ'da Rabbi ona şöyle seslenmişti:
17
Firavun'a git! Çünkü o çok azdı.
18
De ki: Nasıl, arınmağa gönlün var mı?
19
Seni Rabbimin yoluna iletmemi ister misin? Böylece ondan korkarsın.
20
Ve ona en büyük mucizeyi gösterdi.
21
(O ise) hemen yalanladı ve isyan etti.
22
Sonra (inkâr için) olanca çabasını göstererek sırtını döndü.
23
Derhal (adamlarını) topladı ve (onlara) bağırdı:
24
Ben, sizin en yüce Rabbinizim! dedi.
25
Allah onu, (herkese ibret olarak) dünya ve ahiret azabıyla cezalandırdı.
26
Elbette bunda, korkan kimseler için büyük bir ibret vardır.
27
Sizi yaratmak mı daha güç, yoksa gökyüzünü yaratmak mı, ki onu Allah bina etti,
28
Onu yükseltti, düzene koydu,
29
Gecesini kararttı, gündüzünü ağarttı.
30
Ondan sonra da yerküreyi döşedi,
Sonraki 16 ayet →