1
Nun. Kaleme ve (yazarların) satır satır yazdıklarına andolsun.
2
Ki sen, Rabbinin nimeti sayesinde asla cinlenmiş değilsin.
3
Gerçekten senin için kesintisi olmayan bir ecir vardır.
4
Ve şüphesiz sen, pek büyük bir ahlâk üzerindesin.
5
Artık yakında göreceksin ve onlar da görmüş olacaklar.
6
Sizden hanginiz cinlenip çıldırmış?
7
Elbette senin Rabbin, kimin kendi yolundan saptığını daha iyi bilendir ve kimin hidayete erdiğini de daha iyi bilendir.
8
O halde yalanlayanlara itaat etme.
9
Onlar, senin kendilerine yaranıp onlarla uzlaşmanı arzu ettiler; bu durumda onlar da sana yaranıp uzlaşacaklardı.
10
İtaat etme yemin edip duran aşağılık kimseye.
11
Alabildiğine ayıplayıp kötüleyene, söz getirip götürene.
12
Hayrı engelleyene, saldırgana, olabildiğince günahkâra.
13
Kabaya, sonra da soysuza.
14
Mal (servet) ve çocuklar sahibi oldu diye.
15
Kendisine ayetlerimiz okunduğu zaman, “(Bunlar) Eskilerin uydurma masallarıdır” diyene (sakın uyma).
16
Yakında biz onun hortumu (burnu) üzerine damga vuracağız.
17
Şüphesiz biz o bağ sahiplerine bela verdiğimiz gibi, bunlara da bela verdik. Hani onlar, sabah vakti (erkenden ve kimseye haber vermeden) onu (bağı) mutlaka devşireceklerine dair and içmişlerdi.
18
(“Allah izin verirse” diye) Bir istisna da yapmıyorlardı.
19
Derken, onlar uyuyorlarken Rabbin tarafından dolaşıp gelen bir bela onun üstünü sarıp kuşatıverdi.
20
Sonunda (bağ) devşirilmişe dönüverdi.
21
Nihayet sabah vakti birbirlerine seslendiler.
22
“Eğer ürününüzü devşirecekseniz erkence kalkın çıkın.”
23
Derken, aralarında fısıldaşarak çıkıp gittiler.
24
“Bugün sakın aranıza bir miskin sokulmasın.”
25
(Azabı değil, sadece yoksulları) Engellemeye güç yetirenler olarak erkenden gittiler.
26
Ama onu görünce, “Muhakkak biz (gideceğimiz yeri) şaşırmış olmalıyız” dediler.
27
“Hayır, biz (her şeyden) yoksun bırakılmış olduk.”
28
(İçlerinde) Ilımlı olanı, “Ben size, “Neden Rabbinizi tesbih etmiyorsunuz?” diye söylemedim mi?” dedi.
29
Dediler ki: “Rabbimiz münezzehtir, gerçekten bizler zalim olanlarmışız.”
30
Ardından birbirine yönelerek kendilerini kınamaya başladılar.
Sonraki 22 ayet →