1
Kıyamet gününe yemin ederim.
2
Nedamet çeken nefse yemin ederim.
3
İnsan zanneder mi ki Biz; onun kemiklerini bir araya toplayamayız?
4
Evet, Biz parmak uçlarını bile düzeltmeye kadiriz.
5
Fakat insan, önündekini yalanlamak ister de;
6
Kıyamet günü de ne zamanmış? diye sorar.
9
Güneş ve ay bir araya getirildiğinde,
10
O gün, insan; kaçacak yer nerede? der.
11
Hayır, hiç bir sığınak yoktur.
12
O gün, herkesin duracağı yer, ancak Rabbının huzurudur.
13
O gün, önde ve sonda ne yaptıysa insana bildirilir.
14
Daha doğrusu insan, kendi kendinin şahididir.
15
Ma'zeretlerini sayıp dökse de.
16
Onu acele etmen için dilini onunla beraber oynatma.
17
Şüphesiz onu toplamak ve okutmak Bize aittir.
18
Öyleyse Biz, onu okuduğumuz vakit; sen, onun okunuşunu dinle.
19
Sonra şüphesiz onu açıklamak da Bize aittir.
20
Hayır, bilakis siz, çabuk geçeni seversiniz.
21
Ve ahireti bırakırsınız.
22
Bir takım yüzler o gün parlayacak,
23
Rabblarına bakacaklardır.
24
Bir takım yüzler de asıktır.
25
Belkemiğinin kırılacağını anlar.
26
Dikkat edin, köprücük kemiğine bir dayandığı zaman;
27
Çare bulacak kim? denir.
28
Ve ayrılık vaktinin geldiğini anlar.
29
Bacak da bacağa dolaşır.
30
O gün; sevk, yalnız Rabbınadır.
Sonraki 10 ayet →