İbni Kesir · MealMerkezi.Net

1

Ta, Sin. Bunlar; Kur'an'ın ve apaçık kitabın ayetleridir

İ.Kesir 27:1

2

Mü'minlere doğruluk rehberi ve müjdedir.

İ.Kesir 27:2

3

Onlar ki; namazı kılarlar, zekatı verirler ve ahirete de yakınen inanırlar.

İ.Kesir 27:3

4

Ahirete inanmayanlara gelince; muhakkak ki onlara, yaptıklarını güzel göstermişizdir. Bu yüzden şaşırıp kalmaktadırlar.

İ.Kesir 27:4

5

Bunlar öyle kimselerdir ki; kötü azap onlarındır. Ve onlar; ahirette de en çok hüsrana uğrayanların kendileridir.

İ.Kesir 27:5

6

Muhakkak ki sen; Kur'an'ı Alim ve Hakim katından almaktasın.

İ.Kesir 27:6

7

Hani Musa, ailesine demişti ki: Ben bir ateş gördüm. Size oradan; ya bir haber getireceğim, yahut da ısınasınız diye yanan bir ateş koru getireceğim.

İ.Kesir 27:7

8

Oraya geldiği vakit, kendisine şöyle seslenildi: Ateşin yanında olan ve çevresinde bulunanlar mübarek kılınmıştır. Alemlerin Rabbı olan Allah, münezzehtir.

İ.Kesir 27:8

9

Ey Musa; gerçek şu ki, Ben Hakim ve Aziz olan Allah'ım.

İ.Kesir 27:9

10

Değneğini at. Onun yılan gibi hareketler yaptığını görünce, arkasına bakmadan dönüp kaçtı ve geri dönmedi. Ey Musa; korkma. Benim katımda muhakkak ki peygamberler korkmazlar.

İ.Kesir 27:10

11

Yalnız zulmeden bunun dışındadır. Sonra kötülüğün ardından iyiliğe çevirirse artık Ben, şüphesiz Gafur ve Rahim'im.

İ.Kesir 27:11

12

Ve elini koynuna sok. Firavun ve kavmine gönderilen dokuz mucizeden biri olarak kusursuz, bembeyaz çıksın. Şüphesiz ki onlar; fasık bir kavim idiler.

İ.Kesir 27:12

13

Ayetlerimiz böyle vazıh olarak onlara gelince; bu, apaçık bir büyüdür, dediler.

İ.Kesir 27:13

14

Gönülleri kesin olarak kabul ettiği halde, zulüm ve kibirle bunları bile bile inkar ettiler. Bozguncuların sonunun nasıl olduğuna bir bak.

İ.Kesir 27:14

15

Andolsun ki; Biz, Davud'a ve Süleyman'a iıim verdik. İkisi de: Bizi mü'min kullarının çoğundan üstün kılan Allah'a hamdolsun, dediler.

İ.Kesir 27:15

16

Süleyman da Davud'a varis oldu ve dedi ki: Ey insanlar; bize, kuş dili öğretildi. Ve bize, her şeyden bolca verildi. Doğrusu bu; apaçık bir lutuftur.

İ.Kesir 27:16

17

Süleyman'ın cinnlerden, insanlardan, kuşlardan orduları toplandı. Hepsi topluca gidiyorlardı.

İ.Kesir 27:17

18

Nihayet karıncaların bulunduğu vadiye geldiklerinde bir karınca dedi ki: Ey karıncalar, yuvalarınıza girin. Süleyman ve orduları farkına varmadan sakın sizi ezmesin.

İ.Kesir 27:18

19

Onun bu sözü üzerine gülerek tebessüm etti ve dedi ki: Rabbım; bana ve ana babama verdiğin nimete şükürde ve hoşnud olacağın şeyi yapmakta beni muvaffak kıl ve rahmetinle beni salih kullarının arasına kat.

İ.Kesir 27:19

20

Kuşları araştırarak dedi ki: Hüdhüd'ü niçin göremiyorum? Yoksa kayıplardan mı oldu?

İ.Kesir 27:20

21

Ya bana apaçık bir burhan getirecektir, ya da onu şiddetli bir azaba uğratırım veya keserim.

İ.Kesir 27:21

22

Çok geçmeden o geldi ve dedi ki: Senin bilmediğin bir şeyi öğrendim ve sana Sebe'den gerçek bir haber getirdim.

İ.Kesir 27:22

23

Ora halkına hükmeden, her şeyden kendisine bolca verilmiş olan ve büyük bir tahta sahip bir kadın buldum.

İ.Kesir 27:23

24

Onun ve kavminin, Allah'ı bırakıp güneşe secde eder olduklarını gördüm. Şeytan onların yaptıklarını güzel göstermiş ve onları doğru yoldan alıkoymuştur. Bu yüzden onlar doğru yolu bulamazlar.

İ.Kesir 27:24

25

Göklerde ve yerde gizli olanları ortaya koyan, gizlediğinizi ve açıkladığınızı bilen Allah'a secde etmesinler diye.

İ.Kesir 27:25

26

Allah O'dur ki; O'ndan başka ilah yoktur. Yüce Arş'ın sahibi ancak ve ancak O'dur.

İ.Kesir 27:26

27

Dedi ki: Bakalım, doğru mu söyledin, yoksa yalancılardan mı oldun?

İ.Kesir 27:27

28

Şu yazımı götür, kendilerine bırak. Sonra bir yana çekil, bak; neye dönecekler.

İ.Kesir 27:28

29

Dedi ki: Ey ileri gelenler; gerçekten bana çok şerefli bir mektup bırakıldı.

İ.Kesir 27:29

30

Gerçekten o; Süleyman'dandır ve gerçekten o; Rahman, Rahim olan Allah'ın adıyladır.

İ.Kesir 27:30